Σεραφείμ Κοτρώτσος

Η πόρτα του φρενοκομείου

Στο σκάνδαλο Siemens έχουμε ξεφύγει από τα μείζονα και μπαίνουμε σε λογική
βρετανικού ταμπλόιντ. Κουτσομπολιό, αποπροσανατολισμός και -τελικά- συγκάλυψη

Εχουμε ξεφύγει. Αυτό που ξεκίνησε ως μείζον σκάνδαλο που αφορά το πολιτικό μας σύστημα -πέραν συμψηφισμών που δικαίως θέλει να αποφύγει η Ν.Δ. αλλά με ανοικτά τα μάτια και στοιχειώδη γνώση της Ιστορίας από το «3-2-1» και εντεύθεν- τείνει να εξελιχθεί σε κυνήγι μαγισσών και μακαρθικό ξεκαθάρισμα.

Επαναλαμβάνω αγόγγυστα τα κεντρικά ζητήματα αυτής της υπόθεσης: Πρώτον, ο άλλοτε πανίσχυρος Σίκατσεκ έχει ομολογήσει ενώπιον των Γερμανών εισαγγελέων πως το 2% του τζίρου της ελληνικής Siemens κατέληγε σε μίζες κομμάτων (σ.σ.: των δύο μεγάλων και κάτι υπόλοιπα σε ένα μικρό που σήμερα δεν υπάρχει) και πολιτικών στελεχών. Δεύτερον, ένα εξ αυτών των κομμάτων, το ΠΑΣΟΚ, έχει καταγγελθεί επίσημα ως αποδέκτης μίζας μέσω του «αγγελιοφόρου» Θόδωρου Τσουκάτου, στενού συνεργάτη πρώην πρωθυπουργού – αποπεμφθέντος, όμως, λόγω των σχέσεών του με μεγαλοεπιχειρηματία που περίπου ταυτιζόταν εκείνη την εποχή με τη Siemens. Τρίτον, η διερεύνηση της ελληνικής πτυχής του σκανδάλου δεν έγινε με την πρωτοβουλία καμιάς κυβέρνησης και κανενός πολιτικού συστήματος. Συρθήκαμε όλοι από τη γερμανική έρευνα και τους επισπεύδοντες της αμερικανικής SEC και τις εντολές της Debevoise & Plimpton.

Κι ενώ αυτά είναι τα μείζονα γύρω από τα οποία γεννώνται ερωτήματα και απαιτούνται απαντήσεις, κάποιοι ανοίγουν διάπλατα την πόρτα του φρενοκομείου.
Δείτε τι υπάρχει τις τελευταίες ημέρες πάνω –επί της ουσίας κάτω- στο τραπέζι:

▪ Κάποιος εκπρόσωπος ανταγωνίστριας της εταιρίας που ανέλαβε το σύστημα ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων υποστηρίζει στον εισαγγελέα ότι ξέρει / άκουσε / του είπαν (;) πως ο εκπρόσωπος του ανταγωνιστή πήγαινε στο υπουργείο Εξωτερικών το 2003. Αυτά τα ολίγα και (α)σαφή. Πήγαινε, όντως, στο ΥΠΕΞ; Κι αν πήγαινε, πήγαινε για καφέ σε φίλο του διπλωματικό ακόλουθο; Πήγαινε στη μεταφραστική υπηρεσία; Ή μήπως πήγαινε στο γραφείο του τότε υπουργού; Προφανώς το τελευταίο υπονοεί ο μάρτυρας. Δεν το ξέρει, δεν μπορεί να το αποδείξει, όμως το καταθέτει. Και η πληροφορία κάνει το γύρο των μέσων ενημέρωσης και ενδύεται νομιμοποίηση και σοβαρότητα – κλασική μέθοδος…

▪ Η γραμματέας Χριστοφοράκου καταθέτει για κάποιο ταξίδι του προϊσταμένου της στη Γερμανία για αγώνες της Εθνικής ποδοσφαίρου. Μαζί ήταν, είπε, κάποιος υπουργός. Ο εισαγγελέας δεν την ρωτά περαιτέρω – ευφυώς, ίσως, διότι εάν η γραμματέας ανέφερε το όνομα του υπουργού, η έρευνα θα έπρεπε να σταματήσει και κατά το συγκεκριμένο σκέλος της θα έπρεπε να οδηγηθεί στη Βουλή. Επί τρεις ημέρες άπαντες αναζητούν το όνομα του υπουργού, η κυβέρνηση διαψεύδει, συνταξιδιώτες της συγκεκριμένης ιδιωτικής πτήσης επίσης. Μέχρις ότου ανακαλύπτεται ότι ο Χριστοφοράκος είχε κι αυτός καταθέσει για την ίδια υπόθεση. Και είχε πει πως ο υπουργός είχε όντως ταξιδέψει στη Γερμανία, αλλά μόνος του, με την Ολυμπιακή και είχε πληρώσει τα έξοδα του ξενοδοχείου. Αρα «κατηγορείται» μόνο γιατί έκανε παρέα με τον Χριστοφοράκο – δεν είναι αμελητέο αυτό το ζήτημα αλλά είναι άλλης τάξεως και άλλου επιπέδου σχολιασμού. Διερωτάται, τώρα, κανείς: Ποιος και γιατί διέρρευσε την κατάθεση της γραμματέως και απέκρυψε την κατάθεση Χριστοφοράκου που περιέγραφε την πραγματικότητα;

Τι δείχνουν τα παραπάνω; Οτι αν το αφήσουμε το πράγμα να κυλά όπως κυλά, είναι πιθανό να πέσει πολλή λάσπη στον ανεμιστήρα. Να καούν και τα χλωρά μαζί με τα ξερά. Κι ακόμα χειρότερα, να ασχολούμαστε επί μακρόν με τον κουτσομπολίστικο μέρος του σκανδάλου και να μας διαφεύγει το μείζον.

Οταν, δηλαδή, είναι επισήμως καταχωρισμένο και έχει καταγγελθεί με στοιχεία ότι τα μεγάλα κόμματα και αρκετοί πολιτικοί έχουν χρηματοδοτηθεί από τη Siemens, όταν έχουμε καμιά εικοσαριά υπεράκτιες εταιρίες μέσω των οποίων διακινήθηκε μαύρο χρήμα, όταν ο Χριστοφοράκος γνωρίζει τα πάντα αλλά περιφέρεται στον εισαγγελέα χωρίς να λέει όσα πραγματικά γνωρίζει, κάποιοι στρέφουν την προσοχή μας στα ελάχιστα.

Γι’ αυτό θέλει προσοχή αυτή η υπόθεση. Είναι πολύ εύκολο να καταστραφούν ονόματα, να κυριαρχήσει η πλάνη, να καταλήξουμε σε ένα σκάνδαλο βρετανικού ταμπλόιντ, όταν πρόκειται για το σκληρό πυρήνα του τρόπου με τον οποίο ασκήθηκε η πολιτική στη χώρα μας επί μία εικοσαετία.

Η απόκλιση από τα σοβαρά και η συγκάλυψη μπορεί να σώσουν κάποιους για λίγο, θα καταστρέψουν όμως, εν τέλει, πολλούς για πολύ.

Ας το σκεφτούμε αυτό. Κυβέρνηση, κόμματα, Δικαιοσύνη, Μέσα Ενημέρωσης.

Posted at 01:37PM Jul 02, 2008 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[0]