Αντώνης Δ. Παπαγιαννίδης

Φλερτάροντας με το σοκ

Μια φορά κι έναν καιρό είχε η ελληνική οικονομία υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα. είχε διψήφιο πληθωρισμό. είχε μόνιμο άνοιγμα στο ισοζύγιο πληρωμών, που υποχρέωνε το αρχαίο της νόμισμα σε διαδοχικές υποτιμήσεις. Τότε, λοιπόν, πριν από μόλις 10 χρόνια – δηλαδή προτού δρομολογηθεί η οικονομία προς την Ευρωζώνη – υπήρχε μια ολόκληρη σχολή σκέψης που μιλούσε για «θεραπεία σοκ». Ως μόνο τρόπο να ξεφύγει η οικονομία από την κινούμενη άμμο, να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Ελαφρώς δοκιμάστηκε η λύση αυτή επί Στέφανου Μάνου, στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, εγκαταλείφθηκε αρκετά σύντομα, τα γνωστά. Από τότε, διακηρυγμένα ή στην πράξη, το δόγμα της οικονομικής πολιτικής είναι η σταδιακή, η βήμα βήμα προσαρμογή της οικονομίας. Ετσι, ουσιαστικά επιχειρήθηκε – και πέτυχε – η πορεία προς την Ευρωζώνη. Ετσι υλοποιήθηκε, ουσιαστικά, η λειτουργία μέσα στην Ευρωζώνη τα πρώτα χρόνια μετά το 2001 – με διαδοχικές μικρές προσαρμογές και χαλαρώσεις γύρω τριγύρω από την πειθαρχία του Μάαστριχτ. Ετσι θεωρητικοποιήθηκε – ως «ήπια προσαρμογή» – η προσέγγιση της σημερινής κυβέρνησης στην όλη λογική της άσκησης οικονομικής πολιτικής… Ωσπου ήρθε η κρίση! Η πραγματική, η τωρινή κρίση. Εισαγόμενη, ασφαλώς. Αλλά οι πολιτικοί μας, μας έχουν μάθει ότι αυτοί «θα φροντίσουν για μας», - οπότε ο κόσμος εξεγείρεται όταν, π.χ. η ΔΕΗ αυξάνει τα τιμολόγια, όταν οι μεταφορές απογειώνονται, όταν τα εισοδήματα «κολλάνε», όταν το άγχος της ανεργίας ξεφεύγει, όταν τα αγαπημένα μας ακίνητα βυθίζονται, όταν τα επιτόκια ανηφορίζουν. Χιλιοειπωμένα όλα αυτά. Σε σημείο που να μην συγκινούν κανέναν πια. Μόνο που φαίνεται ότι ακόμη και οι κυβερνητικοί αρμόδιοι – για τους αντιπολιτευτικούς ας μην κάνουμε λόγο, έχουν μείνει στη δεκαετία του ‘80… – ξυπνούν στην εξαιρετικά δυσάρεστη πραγματικότητα: ότι αυτή τη φορά θα τη ζήσουμε στην πράξη τη θεραπεία-σοκ! (Ή θα ζήσουμε προσάραξη-σοκ ή ναυάγιο-σοκ, πάντως «κάτι από σοκ» δεν δείχνει να αποφεύγεται: όταν σου λένε να περικοπούν κατά 30% στην εκτέλεση οι προϋπολογισμοί των υπουργείων, μη εξαιρουμένων π.χ. των μέσων πυρόσβεσης στην αρχή του κινδύνου των πυρκαγιών, πώς θα το χαρακτήριζες;). Να δούμε, πού θα μας αφήσει ως κοινωνία αυτό.

Posted at 01:45PM Jul 06, 2008 by ET Administrator in General  |