Πάνος Αμυράς

Προσοχή στα ψιλά γράμματα

Εάν επρόκειτο για συμβάσεις καταναλωτικών δανείων ή πιστωτικών καρτών θα είχε ήδη παρέμβει ο Συνήγορος του Καταναλωτή, καλώντας τις τράπεζες να αποσύρουν τα προϊόντα τους. Επειδή, όμως, πρόκειται για προγράμματα κομμάτων που διεκδικούν την εξουσία, οι πολίτες θα πρέπει να προσέχουν και τα «ψιλά γράμματα».

Για παράδειγμα, το ΠΑΣΟΚ μοίρασε την Κυριακή, μέσω των εφημερίδων, ένα 48σέλιδο ένθετο με τις προγραμματικές του δεσμεύσεις. Στο κεφάλαιο για την «υποστήριξη της οικογένειας» διαβάζουμε ότι το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται για τη χορήγηση 2.000 ευρώ από τον κρατικό Προϋπολογισμό σε κάθε παιδί που γεννιέται. Χωρίς αμφιβολία, σούπερ το μέτρο, όμως κρύβει μία παγίδα που μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο από αυτούς που θα έχουν την υπομονή να αναζητήσουν στο site του ΠΑΣΟΚ το αναλυτικό κείμενο του προγράμματος. Εκεί, στη
σελίδα 74, αναφέρεται ότι το βοήθημα των 2.000 ευρώ θα δοθεί με βάση εισοδηματικά κριτήρια. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δικαιούχοι δεν θα είναι όλοι οι νέοι γονείς, αλλά όσοι έχουν χαμηλά εισοδήματα. Ενδεχομένως, ο περιορισμός αυτός να είναι σωστός ώστε οι παροχές του κοινωνικού κράτους να είναι αποτελεσματικές, όμως, η απόκρυψή του από το 48σελιδο ένθετο μοιάζει με αθέμιτη πρακτική, για να
μιλήσουμε με όρους αγοράς.

Αντίστοιχα παραδείγματα θα μπορούσαμε να βρούμε και στις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας. Για παράδειγμα, η δέσμευση του κυβερνώντος κόμματος (αλλά και του ΠΑΣΟΚ) ότι δεν πρόκειται να αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης, αυτομάτως γεννά το ερώτημα: Ποια όρια δεν πρόκειται να ανέβουν; Τα 65 έτη που είναι το εθνικό όριο συνταξιοδότησης, τα 61 έτη που είναι ο πραγματικός μέσος όρος αποχώρησης από την εργασία ή μήπως τα 58 έτη, οπότε μπορούν να συνταξιοδοτηθούν ορισμένες ομάδες εργαζομένων σε Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμούς;

Οι «γκρίζες ζώνες» των προγραμμάτων των κομμάτων στην ουσία αποτυπώνουν την απροθυμία των στελεχών τους να τοποθετηθούν με ακρίβεια στα μεγάλα ζητήματα των πολιτών. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και όλα τα δεδομένα μπαίνουν στον παραμορφωτικό καθρέπτη της μάχης των εντυπώσεων, μπορεί να δικαιολογεί εν μέρει την ασάφεια σε ορισμένα «καυτά θέματα». Οσο, όμως, πιο καθαρές είναι οι θέσεις των κομμάτων στα δύσκολα ζητήματα πριν από τις κάλπες τόσο πιο αποδεκτή θα είναι η εφαρμογή των απαιτούμενων μέτρων μετά τις εκλογές.

Οταν το ασφαλιστικό θεωρείται υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι μπορεί να αντιμετωπισθεί χωρίς επώδυνες αποφάσεις. Οι πολίτες σήμερα δέχονται βομβαρδισμό υποσχέσεων για αυξήσεις στους χαμηλοσυνταξιούχους (το ΠΑΣΟΚ, μάλιστα, δεσμεύεται ότι θα αυξήσει σημαντικά και τις μεσαίες συντάξεις), όταν τα Ταμεία έχουν καταρρεύσει και αναζητούν διαρκώς μεγαλύτερους πόρους από τον κρατικό Προϋπολογισμό.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι τα κόμματα κλείνουν τα μάτια στα προβλήματα μόνο κατά την προεκλογική περίοδο αλλά ότι αυτό συμβαίνει και κατά τη διάρκεια της τετραετίας. Είναι ώρα για ειλικρίνεια που θα ενισχύσει τις σχέσεις εμπιστοσύνης πολιτών και κομμάτων για να προχωρήσουν οι απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις.

Posted at 12:04PM Sep 12, 2007 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]