Πάνος Αμυράς

Μετά την καταστροφή

Μαζί με την οργή που πνίγει τους πολίτες για την καταστροφή της Πάρνηθας, έκδηλο είναι το αίσθημα της απογοήτευσης. Το κράτος δεν έχει αλλάξει. Παραμένει μεγάλο, βραδυκίνητο, γραφειοκρατικό και κομματικοποιημένο. Η επανίδρυση της δημόσιας διοίκησης έμεινε στα χαρτιά. Η Πάρνηθα κάηκε από την έλλειψη συνεργασίας της Πυροσβεστικής και της Δασικής Υπηρεσίας. Δύο κρατικές αρχές δεν κατάφεραν να σταθμίσουν τον κίνδυνο μίας τοπικής πυρκαγιάς στα Δερβενοχώρια και όταν ξύπνησαν ήταν ήδη πια αργά.

Ομως, δεν είναι μόνο η Πάρνηθα. Υπάρχει το παράδειγμα του Υμηττού, της Πεντέλης και του Ποικίλου Ορους, που επί δεκαετίες έχουν εγκαταλειφθεί στα σχέδια των καταπατητών. Η αδυναμία του κράτους να υπερασπισθεί τα συμφέροντά του αποκαλύπτεται κυρίως την επόμενη ημέρα της καταστροφής. Από το 2003 έχουν εγκριθεί κοινοτικά κονδύλια για την προμήθεια πυροσβεστικών οχημάτων, αλλά ο διαγωνισμός έχει κολλήσει. Οι καταπατητές των βουνών της Αττικής έχουν φθάσει σχεδόν μέχρι τις κορφές, προφανώς για να προσθέσουν στην εμπορική αξία των ακινήτων την «απεριόριστη θέα».

Ωστόσο, το κράτος σφυρίζει αδιάφορα. Ο πρωθυπουργός δεσμεύθηκε ότι η Πάρνηθα θα ξαναγίνει δάσος. Θετικό, αλλά η δέσμευση θα αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο εάν επεκταθεί και στις περιπτώσεις του Υμηττού ή του Ποικίλου Ορους στη Δυτική Αττική. Δυστυχώς, εδώ το κράτος κάνει ότι δεν βλέπει, ενώ από το πολιτικό σύστημα η μοναδική πρόταση που έχει κατατεθεί, προέρχεται από τον ανεξάρτητο βουλευτή κ. Στ. Μάνο.

Σύμφωνα με τον κ. Μάνο, το κράτος οφείλει να προχωρήσει στην απαλλοτρίωση των ορεινών όγκων, υπέρ του Δημοσίου. Οσοι ιδιώτες διαθέτουν νόμιμους τίτλους, θα μπορέσουν να διεκδικήσουν αποζημιώσεις, ενώ μετά από αυτή τη διαδικασία το κράτος θα έχει καθαρά χαρτιά ιδιοκτησίας. Η επόμενη φάση του έργου θα περιλαμβάνει την ολοκληρωτική αναδάσωση των βουνών με τη φύτευση 11 εκατομμυρίων δένδρων. Το νερό μπορεί να εξασφαλισθεί από εργοστάσια αφαλάτωσης, που θα λειτουργούν με ανεμογεννήτριες. Το έργο θα χρηματοδοτηθεί από τη σύμπραξη δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, κατά το πρότυπο της Αττικής Οδού.

Ενδεχομένως η πρόταση Μάνου να μην είναι η καλύτερη. Ομως, στο τραπέζι των συζητήσεων είναι η μοναδική. Και αυτό είναι το χειρότερο. Δεν παράγονται ιδέες για μία «πράσινη μεταρρύθμιση», που θα δίνει προτεραιότητα στις φιλικές προς το περιβάλλον τεχνολογίες και θα συμβάλλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η επανίδρυση του κράτους παραμένει το μεγάλο ζητούμενο. Εάν δεν γίνει πράξη, τότε σύντομα θα μπορούμε να μιλάμε για τη ζωή πριν και μετά την Πάρνηθα.

Posted at 11:30AM Jul 03, 2007 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[4]