Συντάκτης Ελεύθερου Τύπου http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/feed/entries/atom 2009-01-07T11:07:37+02:00 Apache Roller (incubating) http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8C%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%B7 ET Administrator 2009-01-07T11:07:37+02:00 2009-01-07T11:07:37+02:00

<p>«Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει», λέει η παροιμία. Το επίμονο κοσκίνισμα παράγει μια πολύ λεπτή αλευρόσκονη, με μοναδική χρησιμότητα να θαμπώνει την εικόνα. </p>

<p>«Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει», λέει η παροιμία. Το επίμονο κοσκίνισμα παράγει μια πολύ λεπτή αλευρόσκονη, με μοναδική χρησιμότητα να θαμπώνει την εικόνα. Οπως οι δικαιολογίες κάθε φορά που ο ανασχηματισμός οδηγείται σε αναβολή. Επρεπε, μας είπαν, να ψηφιστεί ο Προϋπολογισμός. Δεν ήθελαν να χαρακτηριστεί ο «ανασχηματισμός του κουραμπιέ». Δεν μπορείς να διαλύσεις το υπερυπουργείο του κ. Παυλόπουλου πριν διερευνηθεί η τρομοκρατική επίθεση. Η τελευταία εκδοχή θέλει τον πρωθυπουργό να περιμένει το συλλαλητήριο της Παρασκευής και βλέπουμε…</p> <p>Ως κίνηση που σηματοδοτεί ανανέωση, ο ανασχηματισμός θα μπορούσε να ήταν αποτελεσματικός αν είχε γίνει ήδη το Νοέμβριο. Θα μπορούσε να διασωθεί ως πολιτική πρωτοβουλία αν γινόταν αμέσως μετά το «mea culpa» του πρωθυπουργού ή έστω τη Δευτέρα μετά τον Προϋπολογισμό. Εχει, όμως, πια προεξοφληθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μη συγκινεί. Και αν δεν γίνει ούτε σήμερα, αλλά αναβληθεί, όπως θέλουν νέες διαρροές, ως τις 19 Ιανουαρίου και την έκτακτη έκθεση της Κομισιόν για την οικονομία, θα απαξιώνεται καθημερινά. </p> <p>Πόση σημασία έχει ο ανασχηματισμός για τους πολίτες; Ενδεχομένως καμία. Η συνεχής αναβολή του, όμως, είναι ακόμα ένα ανησυχητικό μήνυμα παραλυσίας σε μια χώρα που αντιμετωπίζει μια τριπλή κρίση. Μια γεωπολιτική κρίση στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, που εκδηλώνεται με την επιθετικότητα του Ισραήλ και της Τουρκίας, τη σοβαρότερη μεταπολεμική οικονομική κρίση και, επιπλέον, μια κρίση συνοχής στο εσωτερικό μέτωπο, η οποία προκαλεί ανομία και εντείνεται από την επανεμφάνιση της τρομοκρατίας. Σε περιόδους κρίσεων, όμως, ο χρόνος είναι το κρίσιμο μέγεθος - είκοσι μέρες μπορεί να έχουν συνέπειες είκοσι μηνών ομαλότητας. Το ζητούμενο από την ηγεσία είναι γρήγορες αποφάσεις…</p> http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CF%84%CE%B1_%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CF%87%CE%AC%CF%81%CE%B7 ET Administrator 2008-12-31T12:05:08+02:00 2008-12-31T12:05:08+02:00

<p>Το 2008 έκλεισε στη χώρα μας μέσα σε ένα κλίμα ιλαρότητας. Αυτά που διαδραματίστηκαν από την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο ΕΒΕΑ ως τα μπλόκα και τις διαδηλώσεις έξω από τα καταστήματα την περασμένη Κυριακή -και δέσποσαν στην επικαιρότητα των Χριστουγέννων- θα έδιναν ένα καταπληκτικό λιμπρέτο για μια «όπερα μπούφα», που θα ζήλευε ο Ροσίνι και θα έκανε τον Μπομαρσέ να σκάσει από τη ζήλια του. </p>

<p>Το 2008 έκλεισε στη χώρα μας μέσα σε ένα κλίμα ιλαρότητας. Αυτά που διαδραματίστηκαν από την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο ΕΒΕΑ ως τα μπλόκα και τις διαδηλώσεις έξω από τα καταστήματα την περασμένη Κυριακή -και δέσποσαν στην επικαιρότητα των Χριστουγέννων- θα έδιναν ένα καταπληκτικό λιμπρέτο για μια «όπερα μπούφα», που θα ζήλευε ο Ροσίνι και θα έκανε τον Μπομαρσέ να σκάσει από τη ζήλια του. <br/> Για κάτι περισσότερο από πέντε μέρες τα παράθυρα γέμισαν από αγανακτισμένους εμπόρους που απειλούσαν ότι θα αγνοήσουν το νόμο, δήμαρχους που τους σιγοντάριζαν, συνδικαλιστές της Αριστεράς που έβλεπαν να απειλείται το δικαίωμα στην αργία της Κυριακής και τον εκκλησιασμό, τον αρμόδιο υφυπουργό να κάνει πάσα τις ευθύνες στη νομαρχία. Τέλος, πανταχού παρόντα και πανταχόθεν βαλλόμενο το νομαρχιακό σύμβουλο Χάρη Πασβαντίδη, ψυχή και πρωταγωνιστή του αλαλούμ. Αν κάποιος ήθελε να δώσει έναν τίτλο σε όσα συνέβησαν, δεν νομίζω ότι θα έβρισκε καταλληλότερο από «τα Χριστούγεννα του Χάρη Πασβαντίδη». <br/> Και όλα αυτά ενώ εκείνο που χρειαζόταν ήταν κοινή λογική. Χρειαζόταν η συναίνεση όλων σε μια απλή απόφαση που θα ικανοποιούσε το κοινό αίσθημα δικαίου, να λειτουργήσουν δηλαδή τα καταστήματα στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας -και ενδεχομένως της Θεσσαλονίκης- που επλήγησαν από τις ταραχές του τελευταίου μήνα. Για πέντε μέρες, όμως, στάθηκε αδύνατον να παρακαμφθούν η τυποπληξία και η ευθυνοφοβία των πρωταγωνιστών. Και εν όψει του πολύ δύσκολου 2009, ίσως τα «Χριστούγεννα του Χάρη Πασβαντίδη» να δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο γιατί στη χώρα μας είναι ουτοπική η συζήτηση που άνοιξε λίγες μέρες νωρίτερα για ευρύτερες συνεργασίες. Γιατί προϋποθέτουν διάθεση συμβιβασμού και κοινή λογική.</p> http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CE%BF%CE%B9_%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%83%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B5%CF%82_%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9_%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B5%CE%AF%CF%82 ET Administrator 2008-12-24T08:27:05+02:00 2008-12-24T08:27:05+02:00

<p>Παραμονή Χριστουγέννων δεν είναι η κατάλληλη εποχή για απαισιόδοξες αναλύσεις. Η συγκυρία όμως δεν επιτρέπει κοινότοπες προσεγγίσεις. Το 2009 είναι η δυσκολότερη χρονιά της μεταπολεμικής περιόδου. </p>

<p>Παραμονή Χριστουγέννων δεν είναι η κατάλληλη εποχή για απαισιόδοξες αναλύσεις. Η συγκυρία όμως δεν επιτρέπει κοινότοπες προσεγγίσεις. Το 2009 είναι η δυσκολότερη χρονιά της μεταπολεμικής περιόδου. Και δεν ωφελεί να κρύβουμε το κεφάλι στην άμμο, τυρβάζοντας περί άλλα, ελάχιστα σημαντικά. <br/> Ας το πάρουμε χαμπάρι, οι Κασσάνδρες είναι μετριοπαθείς. Εκατό χιλιάδες νέους ανέργους είχαν προβλέψει ως το Δεκέμβριο πηγές της Κομισιόν για τη χώρα μας. Τότε κάναμε λόγο για υπερβολές. Τον Οκτώβριο χάθηκαν 38.000 θέσεις εργασίας, επιβεβαιώνει η Τράπεζα της Ελλάδος. Σήμερα απορρίπτεται ως κινδυνολογία το ενδεχόμενο να προσφύγει η χώρα στο ΔΝΤ ή στο δανεισμό -με τους ίδιους σκληρούς όρους- της ΕΚΤ. Ομως όλες οι ενδιάμεσες προβλέψεις που σχετίζονται με αυτήν την εξέλιξη (είτε αφορούσαν την ανάπτυξη και την επιδείνωση των οικονομικών μεγεθών είτε τους κλυδωνισμούς στην αγορά ομολόγων μετά τη «χαλάρωση» του ευρώ) έχουν επαληθευτεί. Και την κινδυνολογία τροφοδοτεί η ίδια η κυβέρνηση όταν διαρρέει ότι θα επαναφέρει τα έντοκα γραμμάτια για να χρηματοδοτήσει το χρέος. Δηλαδή ένα δημοσιονομικό εργαλείο από τη δεκαετία του ’80 το οποίο απλά θα παρκάρει τη ρευστότητα σε χρεόγραφα προς όφελος των περίφημων «ρεντιέρηδων» εντείνοντας την ασφυξία στην αγορά και επιταχύνοντας την ύφεση. Αν το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπιζε άλλη ευρωπαϊκή χώρα που ξέρω, δεν θα την απασχολούσε τίποτε άλλο. <br/> Στο δικό της Μέγαρο Μαξίμου θα βρίσκονταν σε συνεχείς συσκέψεις τα πιο λαμπρά οικονομικά μυαλά ώστε να προτείνουν λύσεις. Και χωρίς τυμπανοκρουσίες, κυβέρνηση, κόμματα, εργοδοτικοί και συνδικαλιστικοί φορείς θα συμφωνούσαν σε ένα σχέδιο δράσης, έστω για να προσπαθήσουν να αποτρέψουν αυτήν την εξέλιξη. Εδώ συζητάμε για ανασχηματισμό. Δικαιοσύνη.</p> http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CE%BF_%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%84%CE%BF_%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BC%CE%B9 ET Administrator 2008-12-17T12:18:11+02:00 2008-12-17T12:18:11+02:00

<p>Ας είμαστε ρεαλιστές: Η χθεσινή ομιλία του Κώστα Καραμανλή ήταν μια μεγάλη κοινοβουλευτική στιγμή, από αυτές που έχουν γίνει σπάνιες στις μέρες μας. Το «mea culpa» για το Βατοπαίδι ήταν η κορύφωση μίας από τις καλύτερες κοινοβουλευτικές του παρουσίες, όλα αυτά τα χρόνια. </p>

<p>Ας είμαστε ρεαλιστές: Η χθεσινή ομιλία του Κώστα Καραμανλή ήταν μια μεγάλη κοινοβουλευτική στιγμή, από αυτές που έχουν γίνει σπάνιες στις μέρες μας. Το «mea culpa» για το Βατοπαίδι ήταν η κορύφωση μίας από τις καλύτερες κοινοβουλευτικές του παρουσίες, όλα αυτά τα χρόνια. Ομως δεν χρειάζεται να είναι κανείς μαρξιστής για να καταλάβει ότι τις εξελίξεις από εδώ και μπρος θα τις καθορίσει η πορεία της οικονομίας. Η ουσία της πολιτικής βρίσκεται πλέον -με μαρξιστικούς όρους- στη «βάση» και όχι το «εποικοδόμημα». Και εκεί τα πράγματα δεν δείχνουν καθόλου ρόδινα.<br/> Οι δραματικές προειδοποιήσεις για το δημόσιο δανεισμό στην ομιλία του δείχνουν ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός το ξέρει καλύτερα από κάθε άλλον. Γνωρίζει επίσης πως όταν εκδηλωθεί η κρίση και στη χώρα μας ελλοχεύει ο κίνδυνος οι μαθητικές διαδηλώσεις να αβγατίσουν, με τους νέους ανέργους σε ένα πλατύ ποτάμι λαϊκής δυσαρέσκειας. Τα περιθώρια όμως που έχει για να το κατευθύνει ή να το εκτονώσει είναι εξαιρετικά περιορισμένα, εν μέρει και με δική του υπαιτιότητα. Βλέπετε, το δόγμα της «ήπιας προσαρμογής» εξυπηρετούσε πολιτικές και επικοινωνιακές σκοπιμότητες, όχι όμως τη δημοσιονομική εξυγίανση που είχε ανάγκη ο τόπος. <br/> Ο κ. Καραμανλής διαθέτει μια μόνο στρατηγική: να εξαντλήσει το χρόνο ώστε να περάσει η μπόρα, με κύριο μέλημα να μην εκτραπεί η δημοσιονομική ισορροπία -κάτι που θα κριθεί και μέσα στις επόμενες εβδομάδες-, ώστε να μπορεί να ποντάρει σε ανάκαμψη στο μέλλον. Μοιάζει με τον καπετάνιο που έχει ρίξει άγκυρα μεσοπέλαγα και περιμένει να τον χτυπήσει το τσουνάμι, με την ελπίδα να περάσει από πάνω. Γιατί αν δεν περάσει, η λαμπρή κοινοβουλευτική του παρουσία μπορεί να αποδειχτεί το κύκνειο άσμα του… </p> http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CE%B8%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82_%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%89%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82 ET Administrator 2008-12-10T14:19:42+02:00 2008-12-10T14:19:42+02:00

<p>Ο Βύρων Πολύδωρας είχε τουλάχιστον το θάρρος να μιλήσει ανοιχτά για ασύμμετρες απειλές (που ουδέποτε αποδείχτηκαν). Ο διάδοχός του απλώς υπαινίσσεται: «Πρέπει όλοι να αναλογιστούμε ποιους σκοπούς εξυπηρετούν όλοι αυτοί οι οποίοι βάζουν πυρκαγιές και συγκρούονται με την Αστυνομία». Ποιους άραγε;</p>

<p>Ο Βύρων Πολύδωρας είχε τουλάχιστον το θάρρος να μιλήσει ανοιχτά για ασύμμετρες απειλές (που ουδέποτε αποδείχτηκαν). Ο διάδοχός του απλώς υπαινίσσεται: «Πρέπει όλοι να αναλογιστούμε ποιους σκοπούς εξυπηρετούν όλοι αυτοί οι οποίοι βάζουν πυρκαγιές και συγκρούονται με την Αστυνομία». Ποιους άραγε; Μάλλον θα κυκλοφορήσουν σενάρια, όπως π.χ. ότι οι Αμερικανοί έβαλαν τα 15χρονα να βγουν στους δρόμους για να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση Καραμανλή. It makes sense (νόημα βγάζει): Χιπ-χοπ ακούνε όλοι αυτοί και τους άρεσε ο Ομπάμα. <br/> Σε τέτοιες μωρολογίες συνηθίζει να καταφεύγει η κυβέρνηση όταν τα βρίσκει μπαστούνια. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πέρα από όσα άλλα δικαίως της καταλογίζουν οι πολίτες, αποδεικνύει και τη θεωρητική της ένδεια. Καμία πολιτική θεωρία δεν τεκμηριώνει καλύτερα τι συνέβη από εκείνην που επικαλείται η δεξιά διανόηση απανταχού της υφηλίου. Οτι δηλαδή η ασφάλεια της ζωής και της περιουσίας του πολίτη είναι το μείζον και ότι ο καθένας έχει υποχρέωση υπακοής στο κράτος που τα προστατεύει. <br/> Ακόμα και οι απολογητές του απολυταρχισμού αναγνωρίζουν ότι υποχρέωση υπακοής δεν υφίσταται όταν το κράτος αφαιρεί αυθαίρετα τη ζωή του πολίτη. Εξ ου και η εξέγερση. Σε καθεστώς ανομίας, όμως, ούτε η ζωή ούτε η περιουσία διασφαλίζονται. Οσο ανήσυχη και αν ήταν για ένα δεύτερο λάθος, το καθήκον της κυβέρνησης ήταν να επιβάλει την τάξη. Το φοβήθηκε; Δεν εμπιστευόταν τις δυνάμεις ασφαλείας; Αδιάφορο. Αφησε τους κουκουλοφόρους να αλωνίζουν και όπως ήταν φυσικό -το προβλέπει και η θεωρία- εκείνοι ξεσάλωσαν. Το μόνο για το οποίο πείθουν οι θεωρίες συνωμοσίας είναι ότι όσοι τις επικαλούνται «αγγαρεία κάνουν» και «ποινή εκτίουν».</p> http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CE%B5%CF%80%CF%8E%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B7_%CE%AD%CE%BE%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82 ET Administrator 2008-12-03T12:05:27+02:00 2008-12-03T12:05:27+02:00

<p>Ο κ. Γιώργος Αλογοσκούφης δεν είναι ο οποιοσδήποτε σε αυτή τη χώρα. Είναι ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών. Αν κάποιος έχει πλήρη εικόνα για την κατάσταση της οικονομίας, είναι αυτός. </p>

<p>Ο κ. Γιώργος Αλογοσκούφης δεν είναι ο οποιοσδήποτε σε αυτή τη χώρα. Είναι ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών. Αν κάποιος έχει πλήρη εικόνα για την κατάσταση της οικονομίας, είναι αυτός. <br/> Τη Δευτέρα, μιλώντας στο City 99,5, o κ. Αλογοσκούφης αναρωτήθηκε: «Μα αντέχει η Ελλάδα να πληρώνει δύο μονάδες πάνω στα επιτόκια δανεισμού σε σχέση με τη Γερμανία;». Το ερώτημα είναι πραγματικό ή ρητορικό; Γιατί, αν είναι πραγματικό, πρέπει να έχει μια ρεαλιστική απάντηση. Αντέχει, λοιπόν; Και πέρα από αυτό: θα βρίσκει δανειστές;</p> <p>Η εγγύηση που έχουμε για το τελευταίο είναι ότι η χώρα μας είναι στη ζώνη του ευρώ και ότι οι Βρυξέλλες δεν θα επιτρέψουν να καταρρεύσει ένα μέλος της ευρωζώνης - αυτό άλλωστε κυκλοφορεί στους διαδρόμους της Καϊζερστράσε και πείθει τους δανειστές. Το ότι συνυπολογίζουν το ρίσκο που συνεπάγεται το τεράστιο δημόσιο χρέος και το εξωφρενικό (για ευρωπαϊκά δεδομένα) έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αντανακλάται στις δύο μονάδες που ανέφερε ο κ. Αλογοσκούφης στη συνέντευξή του και οι οποίες είναι πιθανόν να γίνουν ακόμα περισσότερες τους επόμενους μήνες. Πόσο θα αντέχουμε όμως να τους πληρώνουμε; </p> <p>Η αλήθεια είναι ότι η χώρα και οι πολίτες έζησαν τόσο πάνω από τις δυνατότητές τους τα τελευταία οκτώ χρόνια, ώστε να μην υπάρχουν αποθέματα. Υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση, η οποία απέτυχε να μειώσει πραγματικά το χρέος, όσο και η αντιπολίτευση που από το 2000 άφησε να ξεφύγουν τα πράγματα. Αν υπάρχει έξοδος από το αδιέξοδο θα είναι επώδυνη, κάτι που προϋποθέτει ευρεία συναίνεση. Και σε τέτοιες ώρες, δεν υπάρχει τίποτε πιο εξοργιστικό από τους πολιτικούς που αναλύουν διεξοδικά γιατί δεν μπορούν να συνεργαστούν – αφήνοντας τη χώρα να διολισθαίνει προς το… 1893.</p> http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CE%B9_%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7 ET Administrator 2008-11-26T14:29:47+02:00 2008-11-26T14:29:47+02:00

<p>Υπευθυνότητα ή λαϊκισμός; Η απάντηση δεν είναι καθόλου αυτονόητη, και έχω την υποψία ότι το δίλημμα, όπως το έθεσε ο πρωθυπουργός στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. την περασμένη Πέμπτη, ήταν μάλλον προϊόν ενός «επικοινωνισμού» άλλων εποχών. Τι σημαίνει άλλωστε υπευθυνότητα σε μέρες παγκόσμιας οικονομικής κρίσης;</p>

<p>Υπευθυνότητα ή λαϊκισμός; Η απάντηση δεν είναι καθόλου αυτονόητη, και έχω την υποψία ότι το δίλημμα, όπως το έθεσε ο πρωθυπουργός στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. την περασμένη Πέμπτη, ήταν μάλλον προϊόν ενός «επικοινωνισμού» άλλων εποχών. Τι σημαίνει άλλωστε υπευθυνότητα σε μέρες παγκόσμιας οικονομικής κρίσης;<br/> Οχι πάντως η εμμονή στη δημοσιονομική ορθοδοξία. Από αυτό το πνεύμα εμφορείτο η επιστροφή της Βρετανίας στο χρυσό κανόνα το 1925, με μοναδικό αποτέλεσμα να καταγραφεί ο Ουίνστον Τσόρτσιλ ως ένας από τους χειρότερους υπουργούς Οικονομικών όλων των εποχών. <br/> Μόνο κακόπιστα βέβαια δεν θα αναγνώριζε κανείς ότι ο υπουργός Οικονομίας και ο πρωθυπουργός έχουν λόγους όταν προειδοποιούν ότι τα περιθώρια του Προϋπολογισμού είναι περιορισμένα και όταν δεν κρύβουν την ανησυχία τους για το κόστος δανεισμού της προβληματικά ελλειμματικής ελληνικής οικονομίας. Αυτό δεν σημαίνει πάντως ότι οι προτάσεις για δημόσια ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων νοικοκυριών, χαμηλότερη φορολόγηση της εργασίας και ακόμα και η μείωση του ΦΠΑ σε επιχειρήσεις υπηρεσιών έντασης εργασίας (όπως ο τουρισμός) είναι λαϊκισμός που δεν θα έπρεπε να συζητηθεί: τις μελετά ήδη η Κομισιόν και αυτό που προέχει σε περίοδο κρίσης είναι η ευελιξία, ακόμα και αν κάνεις λάθος. <br/> Η ακινησία και η διστακτικότητα δεν είναι ένδειξη ευθύνης αλλά συνταγή καταστροφής. Και πέρα από την τόλμη χρειάζεται και ταχύτητα. Ωσπου να ψηφιστεί ο νόμος για τη στήριξη των τραπεζών και της ρευστότητας πέρασαν δύο μήνες -στη Γερμανία χρειάστηκαν 48 ώρες.</p> http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CE%B7_%CF%8D%CF%86%CE%B5%CF%83%CE%B7_%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9_%CF%84%CF%8C%CE%BB%CE%BC%CE%B7 ET Administrator 2008-11-19T10:58:52+02:00 2008-11-19T10:58:52+02:00

<p>Το μεγάλο χρηματιστηριακό κραχ του 1929 ήταν υπόθεση μερικών ημερών. Η κρίση που ακολούθησε και πέρασε στην ιστορία ως η «μεγάλη ύφεση» έφτασε στο αποκορύφωμά της το 1933.</p>

<p>Το μεγάλο χρηματιστηριακό κραχ του 1929 ήταν υπόθεση μερικών ημερών. Η κρίση που ακολούθησε και πέρασε στην ιστορία ως η «μεγάλη ύφεση» έφτασε στο αποκορύφωμά της το 1933. Οι χρηματιστηριακοί δείκτες ανέκαμψαν το 1930, ως το 1933 όμως είχαν χάσει επιπλέον 70% της αξίας τους. Ο Φράνκλιν Ντελάνο Ρούζβελτ κέρδισε τις εκλογές το 1932, όμως οι πολιτικές που εφάρμοσε άρχισαν να αποδίδουν δύο χρόνια αργότερα. <br/> Γιατί τα θυμίζουμε όλα αυτά; Επειδή από το ιστορικό παράδειγμα ύφεσης, που έχουμε ως μέτρο σύγκρισης, προκύπτει ότι για την ανάκαμψη χρειάζεται χρόνος. Και δεν έχει σημασία αν οι κυβερνήσεις τότε τα έκαναν όλα λάθος. Παρά την πρόοδο της οικονομικής επιστήμης, κανείς δεν μας εγγυάται ότι αυτά που γίνονται σήμερα θα αποδειχτούν όλα σωστά. </p> <p>Ο δεύτερος λόγος είναι ότι σε περιόδους κρίσης οι απαιτήσεις στην πολιτική αυξάνονται. Αυτό σημαίνει ότι οι πολιτικοί θα πρέπει να ξεχάσουν την προσφιλή τους ενασχόληση με δημοσκοπήσεις, εκλογικές σκοπιμότητες και επικοινωνιακά παιχνίδια. Στη Μεγάλη Βρετανία το 1932 σχηματίστηκε κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Μπορεί να μη χρησιμοποίησε τις πλέον ενδεδειγμένες μεθόδους για να αντιμετωπίσει την κρίση, εξασφάλισε όμως την πολιτική ομαλότητα. Στη δύσκολη περίοδο που έχουμε μπροστά μας αυτό είναι μια πολύ σημαντική παράμετρος. <br/> Στις κρίσεις οι ηγεσίες οφείλουν να επιδεικνύουν τόλμη, ακόμα και αν δεν είναι βέβαιες γι’ αυτό που κάνουν. Ο Ρούζβελτ θεωρητικά μόνον μπορούσε να ελπίζει το 1932 ότι το Νιου Ντιλ θα λειτουργήσει. Ο οποιοσδήποτε υπουργός Εθνικής Οικονομίας θεωρητικά μπορεί να είναι βέβαιος ότι ένα πακέτο παροχών στη χώρα μας το μόνο που θα κάνει είναι να τονώσει τις εισαγωγές. Αν η ελληνική κυβέρνηση σκοπεύει να λάβει μέτρα, αυτά θα πρέπει να ενισχύουν και να διευρύνουν την παραγωγική βάση της χώρας.</p> http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%B5_%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE ET Administrator 2008-11-12T10:06:30+02:00 2008-11-12T10:06:30+02:00

<p>Η είδηση δεν πέρασε στα ψιλά. Τη Δευτέρα, η Deutsche Bank έδωσε τιμή στόχο για την General Motors το μηδέν. Το μήνυμα ήταν σαφές: Πουλήστε, θα χρεοκοπήσει.</p>

<p>Η είδηση δεν πέρασε στα ψιλά. Τη Δευτέρα, η Deutsche Bank έδωσε τιμή στόχο για την General Motors το μηδέν. Το μήνυμα ήταν σαφές: Πουλήστε, θα χρεοκοπήσει.</p> <p>Η κρίση σαρώνει τα σύμβολα: Τέτοιες ήταν οι επενδυτικές τράπεζες Lehman Brothers και Merill Lynch τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Η GM το ’50 και το ’60. </p> <p>Αυτό δεν είναι «δημιουργική καταστροφή»: είναι κατεδάφιση. Και αν θέλουμε να έχουν μια πιθανότητα επιτυχίας οι κινήσεις που αποσκοπούν στο να περισώσουν τα πράγματα, θα πρέπει να ξεχάσουμε τις ιδεοληψίες και τα δόγματα που έχουν διαμορφώσει τη σκέψη μας. Ούτως ή άλλως, όταν η καταστροφή ολοκληρωθεί, δεν θα έχουν καμιά απολύτως αξία. </p> <p>Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι πρωτοτυπία και τόλμη. Τι θέλει η χώρα για να αντιμετωπίσει την ύφεση και να προστατεύσει το μέσο πολίτη; Ρευστότητα, φθηνά δάνεια και πιο ήπιες επιχειρηματικές πρακτικές απέναντι στους δανειολήπτες. Αντί λοιπόν να πονοκεφαλιάζουμε για το πώς θα διασφαλίσουμε ρευστότητα στις ιδιωτικές τράπεζες και να επαφιόμαστε στην καλή θέληση του τραπεζίτη, ας ενεργοποιήσει το Δημόσιο τη ΔΕΚΑ, και ας αγοράσει ένα 20% της Εθνικής Τράπεζας από το Χρηματιστήριο. Από κοινού με τα ασφαλιστικά ταμεία και την Εκκλησία να έχει τον έλεγχο. Πρώτον, θα στοιχίσει πολύ λιγότερα από τα 5 ως 28 δισ. του πακέτου για τις τράπεζες και δεύτερον, με όχημα το Leader, η κυβέρνηση μπορεί να επιβάλει τη θέλησή της στην αγορά, και μάλιστα γρήγορα. Αυτό δεν είναι το ζητούμενο στη δεδομένη συγκυρία; </p> <p>Για να εξηγούμαι, δεν υπάρχει κανένας λόγος η επανακρατικοποίηση να είναι μόνιμη. Ας υπάρξει πρόβλεψη ότι το μερίδιο θα εκποιηθεί, όταν η κατάσταση εξομαλυνθεί. Κέρδος μάλλον θα έχει το Δημόσιο από αυτό, δηλαδή όλοι μας.</p> http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CE%BF%CE%B9_%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%82_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CF%80%CF%81%CE%BF_%CF%8D%CF%86%CE%B5%CF%83%CE%B7%CF%82 ET Administrator 2008-11-05T12:22:09+02:00 2008-11-05T12:22:09+02:00

<p>Για την επερχόμενη οικονομική ύφεση μιλάνε πολλοί. Προς το παρόν στη χώρα μας, όμως, οι μόνοι που την αισθάνονται πραγματικά είναι οι εφοπλιστές (ιδίως όσοι έχουν πλοία ξηρού φορτίου) και τα ναυτιλιακά επαγγέλματα. </p>

<p>Για την επερχόμενη οικονομική ύφεση μιλάνε πολλοί. Προς το παρόν στη χώρα μας, όμως, οι μόνοι που την αισθάνονται πραγματικά είναι οι εφοπλιστές (ιδίως όσοι έχουν πλοία ξηρού φορτίου) και τα ναυτιλιακά επαγγέλματα. Οι ναύλοι καταρρέουν εδώ και μερικές εβδομάδες. Στον τουρισμό τώρα αρχίζουν να σχηματίζουν μια εικόνα για το τι τους περιμένει την επόμενη χρονιά. </p> <p>Πριν από την πραγματική ύφεση όμως, γίνεται πλέον σαφές ότι στην Ελλάδα θα ζήσουμε μια προ-ύφεση, η οποία θα επιδεινώσει πολύ περισσότερο την αντανάκλαση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, όταν αυτή έρθει στη χώρα μας. Αυτήν την προ-ύφεση τη χρωστάμε αποκλειστικά στις τράπεζες, οι οποίες αποφάσισαν να βγάλουν σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας τα σπασμένα για όλο το επενδυτικό ρίσκο που πήραν τα προηγούμενα χρόνια και αυξάνουν τα επιτόκια σε δυσθεώρητα ύψη. </p> <p>Η συμπεριφορά των τραπεζών θα πνίξει την οικονομική δραστηριότητα πολύ πριν βιώσει η χώρα μας τον αντίκτυπο της ύφεσης στη Γερμανία και την Αγγλία, που θα αποτρέψει τον Αγγλο υπάλληλο και το Γερμανό εργάτη από το να κάνουν τις διακοπές τους στη χώρα μας. Πριν μειωθούν οι πωλήσεις της ελληνικής φέτας στην «Κλάινε Μαρκτχάλε» της Φρανκφούρτης και σταματήσουν -για λόγους κόστους- να προσφέρουν ελληνικό παρθένο ελαιόλαδο τα μοδάτα εστιατόρια του Βερολίνου. Θα δώσει τη χαριστική βολή στην οικοδομή, η οποία ούτως ή άλλως είχε οδηγηθεί σε αδιέξοδο πολύ πριν πάρουμε χαμπάρι ότι η Λίμαν Μπράδερς είχε ένα πρόβλημα. </p> <p>Σε συνθήκες της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης από το 1930, η στάση των τραπεζών είναι εξόχως προβληματική για τις προοπτικές της οικονομίας. Αντιμέτωπος με παρόμοια φαινόμενα στη Γαλλία, ο Σαρκοζί τις απείλησε με εθνικοποίηση. Μήπως η κυβέρνηση της Ν.Δ. θα έπρεπε για μια φορά να εκμεταλλευτεί το συγχρωτισμό της με τη θρησκεία και να παραδειγματιστεί από τη συμπεριφορά του Ιησού στο ναό;</p> http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CE%B9%CF%83%CE%BF%CF%81%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AF%CE%B1_%CF%83%CE%B5_%CF%84%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF_%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%AF ET Administrator 2008-10-29T18:55:21+02:00 2008-10-29T18:55:21+02:00

<p>Η εβδομάδα που έρχεται είναι κρίσιμη για την Ευρώπη. Στην ατζέντα του Ecofin στις 4, αλλά και στο έκτακτο Συμβούλιο Κορυφής στις 7 Νοεμβρίου, βρίσκονται η πραγματική οικονομία και οι επιπτώσεις της χειρότερης οικονομικής κρίσης που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Ηδη οι οικονομίες των ΗΠΑ και της Βρετανίας εισήλθαν σε ύφεση. </p>

<p>Η εβδομάδα που έρχεται είναι κρίσιμη για την Ευρώπη. Στην ατζέντα του Ecofin στις 4, αλλά και στο έκτακτο Συμβούλιο Κορυφής στις 7 Νοεμβρίου, βρίσκονται η πραγματική οικονομία και οι επιπτώσεις της χειρότερης οικονομικής κρίσης που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Ηδη οι οικονομίες των ΗΠΑ και της Βρετανίας εισήλθαν σε ύφεση. <br/> Πώς αντιμετωπίζεις την ύφεση; Διογκώνοντας τεχνητά τη ζήτηση, μέσω της αύξησης των δημόσιων επενδύσεων σε έργα υποδομής, ώστε να υπάρξει πυροδότηση της παραγωγικής δραστηριότητας. Αυτό μας έχει διδάξει ο Κέινς, αυτό εφαρμόζει ήδη στη Βρετανία ο Γκόρντον Μπράουν. Πόσο πετυχημένη μπορεί να είναι μια τέτοια συνταγή; Η κρατούσα οικονομική ορθοδοξία την απορρίπτει. Η πράξη έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει την οικονομία να ανακάμψει, αν κρίνει κανείς από τα αναπτυξιακά προγράμματα του Χέλμουτ Σμιτ στη Γερμανία, στη διάρκεια της πρώτης πετρελαϊκής κρίσης τη δεκαετία του ‘70. <br/> Για να το πετύχει αυτό όμως ο Σμιτ έριξε τότε σε έργα υποδομών πάνω από το 3,5% του ΑΕΠ. Το πρόβλημα της ευρωζώνης είναι ότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ και το Σύμφωνο Σταθερότητας, που αποτελεί τη βάση του ευρώ, απαγορεύουν τέτοιες υπερβάσεις. Οι ηγέτες θα πρέπει να εξαντλήσουν όλη την εφευρετικότητά τους για να παρακάμψουν αυτό το εμπόδιο. Να αλλάξει το 3% δεν γίνεται: προϋποθέτει αλλαγή συνθήκης, πράγμα ανέφικτο για τη σημερινή Ευρώπη. Αυτό που επιδιώκεται, λοιπόν, και από τη δική μας κυβέρνηση είναι η προσωρινή αναστολή της ισχύος της, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στις δημόσιες επενδύσεις. Πρόκειται για ισορροπία σε τεντωμένο σκοινί, καθώς από τις όποιες αποφάσεις δεν θα πρέπει να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι το ευρώ είναι δημοσιονομικά στον αέρα. Αυτό θα είχε και για τη χώρα μας ολέθριες συνέπειες.</p> http://blogs.e-tipos.com/panagisgaliatsatos/entry/%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%87_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CE%B6%CF%8E%CE%BD%CE%B7 ET Administrator 2008-10-15T12:05:12+03:00 2008-10-15T12:05:12+03:00

<p>Η Ιστορία θα δείξει αν οι ιδέες του Γκόρντον Μπράουν και η συντονισμένη παρέμβαση της ευρωζώνης έσωσαν την παγκόσμια οικονομία από τα χειρότερα. Δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς ως τότε όμως για να βγάλει κάποια συμπεράσματα. </p>

<p>Η Ιστορία θα δείξει αν οι ιδέες του Γκόρντον Μπράουν και η συντονισμένη παρέμβαση της ευρωζώνης έσωσαν την παγκόσμια οικονομία από τα χειρότερα. Δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς ως τότε όμως για να βγάλει κάποια συμπεράσματα. <br/> Το πρώτο είναι ότι η ελληνική οικονομία και το τραπεζικό σύστημα άντεξαν, γιατί η Ελλάδα ανήκει στη ζώνη του ευρώ. Αν είχαμε ακόμα τη δραχμούλα, καμιά τράπεζά μας δεν θα μπορούσε να δανειστεί απευθείας από την ΕΚΤ (κάτι που κυριολεκτικά έσωσε το σύστημα). Επιπλέον, θα είχε «στεγνώσει» η αγορά των ομολόγων: Σε περίοδο παγκόσμιου κραχ όλοι θα έτρεχαν να ξεφορτωθούν τα χαρτιά ενός κράτους με έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών στο 15%. Το πιθανότερο είναι ότι η χώρα μας, όπως τώρα η Ουγγαρία, θα ικέτευε το ΔΝΤ για διευκολύνσεις και θα κινδύνευε με στάση πληρωμών. Και επειδή τελευταία κάποιοι έχουν αρχίσει να αμφισβητούν την επιλογή να μπούμε στο ευρώ, το οφείλουμε στον Σημίτη, στον Παπαντωνίου και την «τραβεστί οικονομία» τους…<br/> Το δεύτερο συμπέρασμα; Οτι η ευρωπαϊκή παρέμβαση στην κρίση ήταν πολύ πιο αποτελεσματική από την αμερικανική, όχι μόνο επειδή η ηγεσία της ευρωζώνης είχε καλύτερες ιδέες, αλλά και επειδή έπεισε τις αγορές ότι είχε το βάθος να αντέξει αυτό που εξαγγέλλει. Και αυτό γιατί σε σχέση με την υπερχρεωμένη Αμερική, οι ευρωπαϊκές οικονομίες είναι δημοσιονομικά υγιείς (ας είναι καλά το κατασυκοφαντημένο Μάαστριχτ). Αν όμως επιτρέψουμε να ξεχειλώσει εντελώς το Σύμφωνο Σταθερότητας (όπως επιθυμούν όψιμα κάποιοι κοι&#