Παναγής Γαλιατσάτος

Νόμος είναι ο νόμος των μαφιόζων...

Το Νοέμβρη του 2007, μία ημέρα μετά την αιματηρή ενέδρα στα Ζωνιανά, ο πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής συγκάλεσε κυβερνητική επιτροπή μετά την οποία ο αρμόδιος υπερυπουργός κ. Προκόπης Παυλόπουλος δήλωσε ότι «θα επιβληθεί νόμος και τάξη».

Ακολούθησε ένας μήνας όπου αστυνομικοί, με πολεμικό ύφος, οπλισμένοι σαν αστακοί και με συνοδεία τις κάμερες, έτρεχαν πάνω κάτω στην περιοχή, φέρνοντας στο μυαλό σκηνές από το φινάλε της ταινίας «Μπλουζ Μπράδερς» έξω από την εφορία του Σικάγου. Μάλλον δεν έπεισαν τους Εσκομπάρ της Κρήτης. Οταν οι τρεις άτυχοι αστυνομικοί αποκαλύφθηκαν στον καλλιεργητή από το Ηράκλειο με τη φράση «Αστυνομία, συλλαμβάνεσαι!», εκείνος έστρεψε το καλάσνικοφ εναντίον τους και πυροβόλησε.

Ο απολογισμός του «νόμου και της τάξης» στη μεγαλόνησο είναι τρεις αστυνομικοί στο νοσοκομείο, ο ένας μάλιστα χαροπαλεύει. Το συμπέρασμα είναι ότι ο νόμος του Ουέστ μεταφέρθηκε από τον ορεινό Μυλοπόταμο στα προάστια του Ηρακλείου. Και το χειρότερο είναι ότι στα ερτζιανά και τις τηλεοράσεις οι αστυνομικοί έσπευσαν να τσακωθούν μεταξύ τους για τις ευθύνες. Βάσιμα μπορεί κανείς να υποθέσει ότι όλα αυτά δεν θα συνέβαιναν σε καμία αστυνομία του πρώτου κόσμου... Το ίδιο βάσιμα μπορεί να υποθέσει γιατί οι πολίτες δεν την εμπιστεύονται.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο αρμόδιος υπουργός θα σπεύσει να εξαγγείλει μέτρα - πιθανότατα τα ίδια που είχε εξαγγείλει πριν από έξι μήνες. Οτι στην Αστυνομία θα διαταχθεί ΕΔΕ. Οτι στην επόμενη κυβερνητική επιτροπή, ο πρωθυπουργός θα ζητήσει επιτακτικά από τους αρμοδίους την αποκατάσταση του νόμου και της τάξης. Οτι στον εικονικό κόσμο της επικοινωνίας θα ακουστούν πολλά και παρόμοια βαρύγδουπα, όπως το ότι δεν θα υπάρξει καμία ανοχή. Ολα αυτά στον εικονικό κόσμο της επικοινωνίας. Γιατί, στον πραγματικό κόσμο, οι πολίτες έχουν ήδη τόση εκτίμηση στην Αστυνομία ώστε να προτιμούν να μην την έχουν στα πόδια τους όταν υποχρεώνονται να ανοίξουν παρτίδες με τους εγκληματίες. Η στάση της οικογένειας Μυλωνά στην περιπέτεια της απαγωγής τα λέει όλα, όπως άλλωστε και η δήλωση του ίδιου του επιχειρηματία ότι δεν πρόκειται να τα πει όλα στην Αστυνομία. Σκεφτείτε το λίγο: Ο κ. Μυλωνάς δεν ήταν ο οποιοσδήποτε. Είναι εξέχον μέλος της πολιτικής και οικονομικής ελίτ του τόπου. Ηταν σε θέση να γνωρίζει, και εκείνος και η οικογένειά του, πως στην περίπτωση που η Αστυνομία θα είχε τον πρώτο ρόλο στην αντιμετώπιση της απαγωγής του, όχι μόνον ο αρχηγός αλλά και ο υπουργός, ενδεχομένως και ο πρωθυπουργός, θα παρακολουθούσαν λεπτό προς λεπτό τη διαχείριση της υπόθεσης. Μάλλον δεν τους είχε καμία εμπιστοσύνη.

Το Σεπτέμβρη ιδρύθηκε με τυμπανοκρουσίες ένα υπερυπουργείο Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης για να βελτιωθούν, υποτίθεται, τα πράγματα. Εννιά μήνες αργότερα, οι αποθρασυμένοι εγκληματίες δεν διστάζουν να ανοίγουν πυρ όταν βλέπουν ένστολους και σημαντικοί επιχειρηματίες δηλώνουν ότι θα αποσύρονται από θεσμικά αξιώματα για να μη δίνουν στόχο.
Αν αυτό δεν αποτελεί μια παταγώδη αποτυχία, τότε τι;

Posted at 03:01PM Jun 24, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]