Παναγής Γαλιατσάτος

Ερχεται καταιγίδα…

Η κρίση είναι εδώ. Οποιος έχει αμφιβολίες αρκεί να ρίξει μια ματιά στο δείκτη του Χρηματιστηρίου. Αρκεί επίσης να διαβάσει προσεκτικά την ομιλία του υπουργού Οικονομίας στο Εθνικό συμβούλιο Εξαγωγών: «Οι επενδύσεις, ιδιαίτερα στον κατασκευαστικό τομέα, επιβραδύνονται ή μειώνονται, η κατανάλωση επηρεάζεται αρνητικά, η εξυπηρέτηση του χρέους επιβαρύνεται. Ολα αυτά έχουν ως συνέπεια το ενδεχόμενο περαιτέρω επιβράδυνσης της ανάπτυξης ή ακόμη και το ενδεχόμενο της ύφεσης σε ορισμένες ευρωπαϊκές οικονομίες - ευτυχώς σε αυτές δεν συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα». Η τελευταία φράση αποτελεί ένα φύλλο συκής. Ο κ. Αλογοσκούφης γνωρίζει πολύ καλά ότι περιγράφει τα κύρια χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας.

Η κρίση είναι εδώ. Δεν αφορά μόνο στην ακρίβεια. Η οικονομία αντιμετωπίζει το φάσμα της ύφεσης. Ηδη το φθινόπωρο θα είναι πολύ δύσκολο. Στην τελευταία κυβερνητική επιτροπή ο κ. Αλογοσκούφης μίλησε για μαύρο Σεπτέμβρη. Δεν εξωραΐζει πια την κατάσταση, το θέμα όμως είναι ότι κανείς δεν τον ακούει. Το πνευματικά οκνηρό πολιτικό μας σύστημα επιμένει να θεματοποιεί ό,τι φαντάζει σπουδαίο και χρήσιμο στο μικρόκοσμό του. Τη διαφθορά και το πολιτικό χρήμα, τα μικροσυμφέροντα και τις μικροφιλοδοξίες, το Σκοπιανό και τις δημοσκοπήσεις. Θέλετε ένα παράδειγμα; Το μόνο που βρήκε ο ΣΥΝ να κριτικάρει στην ομιλία του κ. Αλογοσκούφη ήταν ότι έθιξε τους λιμενεργάτες. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπήκε στον κόπο να τη σχολιάσει καν…

Και αυτό, όταν η χώρα δείχνει να βιώνει το τέλος μιας περιόδου ευημερίας και μεγέθυνσης της μεσαίας τάξης, που διήρκεσε τα τελευταία τριάντα χρόνια. Κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει το μέγεθος της καταιγίδας που θα πλήξει τη χώρα τους επόμενους μήνες. Και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα συμπεριφερθεί η συγκεκριμένη κοινωνία, που έχει συνηθίσει αλλιώς. Ουδέποτε άλλοτε στο παρελθόν άλλωστε η χώρα δεν αντιμετώπισε μια οικονομική κρίση έχοντας χάσει τον έλεγχο του νομίσματος και με το 50% του πληθυσμού χρεωμένο προσωπικά στις τράπεζες.

Η κρίση -και όχι το σκάνδαλο της Siemens, όσο σοβαρό και αν είναι- αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για
το πολιτικό μας σύστημα σήμερα. Μπορεί; Οι ενδείξεις δεν είναι ενθαρρυντικές: Για την κυβέρνηση και τη Ν.Δ. κυνική προτεραιότητα έχει η αριθμητική της εξουσίας. Η κρίση απασχολεί -αν απασχολεί- μόνο στο βαθμό που μπορεί να «μπλοκάρει» την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες και να ακυρώσει το τάιμινγκ της αυτοδυναμίας. Η μόνη απόπειρα διαχείρισης είναι επικοινωνιακή, να πειστεί ο κόσμος ότι η κρίση είναι εισαγόμενη. Το ΠΑΣΟΚ πάλι είναι εγκλωβισμένο στην εσωστρέφεια. Τα σκάνδαλα εντείνουν το πρόβλημα αξιοπιστίας του και της αξιοπιστίας των στελεχών του, όταν η διαχείριση των κρίσεων απαιτεί πρωτίστως εμπιστοσύνη. Ομως και ο τρίτος πόλος που πάει να δημιουργηθεί γύρω από τον ΣΥΝ δείχνει να μην αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα της κατάστασης - και είναι σαφές ότι πάσχει από έλλειψη πολιτικού προσωπικού. Η χώρα ζει ένα είδος «τελευταίο καλοκαίρι ξενοιασιάς» και οι προοπτικές για το μέλλον διαγράφονται ζοφερές…

Posted at 10:25AM Jul 17, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]