Χρήστος Μαχαίρας

«Σοκ» και δέος

Κάθε νοικοκυρά που σέβεται τον εαυτό της γνωρίζει –και με το παραπάνω– τι συμβαίνει όταν ρίχνει λάδι στη φωτιά. Το ίδιο ισχύει και με τις κυβερνήσεις. Το «λάδι» –η υποδαύλιση της έντασης, δηλαδή– δεν πέφτει ποτέ στην τύχη. Πέφτει όπως πρέπει, όπου πρέπει και, κυρίως, την ώρα που πρέπει… Το πανεπιστήμιο –χώρος με εξ ορισμού συγκρουσιακό DNA– δεν προσφέρεται, γενικώς, για ασκήσεις ρίψης λαδιού. Το καταμαρτυρούν και οι βετεράνοι της πολιτικής που από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα είδαν αρκετές υπουργικές καριέρες να συνθλίβονται στο τρίγωνο Σόλωνος – Στουρνάρη – Ακαδημίας. Ο σημερινός υπουργός Παιδείας, πολιτικός με προσωπική αντίληψη του χώρου, δεν διακρίνεται για… αυτοκτονικές τάσεις. Το αντίθετο. Οι προσεκτικοί παρατηρητές της διαδρομής του υποστηρίζουν, μάλιστα, ότι ο άνθρωπος δεν ήρθε απλώς για να μείνει, αλλά για να μείνει στα ψηλά… Το ερώτημα που αβίαστα προκύπτει, λοιπόν, είναι τι ήθελε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, παραμονές των πρυτανικών εκλογών, να εκφωνήσει εκείνο το περίφημο «η Παιδεία μας χρειάζεται ένα σοκ», το οποίο έσπευσε να συνδέσει με την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων. Δεν ήξερε, άραγε, ότι θα ανέβαζε στα πανεπιστημιακά κεραμίδια τις μονάδες επαναστατικής γυμναστικής των ΑΕΙ; Δεν υποψιαζόταν ότι θα έδινε ένα επιπλέον επιχείρημα σε όσους, εντός ή εκτός πανεπιστημίου, επενδύουν στη μετοχή της έντασης; Κατά πάσα βεβαιότητα, και το ήξερε και το ανέμενε. Θεώρησε, ωστόσο, και δεν ήταν προφανώς ο μόνος, ότι το διακεκαυμένο μέτωπο της Παιδείας εκπέμπει τόση πολιτική θερμότητα που μπορεί να «κάψει» όλη την υπόλοιπη αρνητική δημοσιότητα. Δικαίωμά του, θα πείτε. Προφανέστατα. Μόνο που το «σοκ» ενίοτε συνδέεται με δέος…

Posted at 02:54PM May 29, 2008 by ET Administrator in Politics  |  Σχόλια[0]