Μαρία Χούκλη

The answer is blowing in the wind

Μπορεί να μη λέγεται ανοιχτά, αλλά ψιθυρίζεται πάλι σε Δύση και Ανατολή εκείνο το «Είμαστε όλοι Αμερικανοί», που είχε φωνάξει η γαλλική «Monde» την επομένη της 11ης Σεπτεμβρίου. Είναι αλήθεια ότι μετανιώσαμε για τον αυθορμητισμό της συμπάθειας που εκλύθηκε από το κοσμογονικό χάος των Διδύμων Πύργων. Και έγιναν πολλά για να το μετανιώσουμε. Ποταμοί αίματος και δακρύων, η φρίκη του Αμπου Γκράιμπ και η ντροπή του Γκουαντάναμο, ο ανοιχτός εκβιασμός «ή μαζί μας ή εναντίον μας», κυρίως η αποκάλυψη ότι τα ερείπιά τους ήταν το άλλοθι για το μεσανατολικό Βιετνάμ, άλλη ήταν η αιτία - όπως αποκάλυψε πρόσφατα ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου. Αλλά να που η Αμερική, σαν τον μυθικό γίγαντα Ανταίο, βρίσκει τη δύναμη για να προχωρήσει μπροστά και να παλέψει με τα φαντάσματά της. Οι δύο λέξεις «μαύρος πρόεδρος» στις Ηνωμένες Πολιτείες -έγραφε η «Washington Post»- αποτελούσαν οξύμωρο μέχρι χθες. Η Χάριετ Μπίτσερ Στόου με την «Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά» των παιδικών μας χρόνων και αργότερα η Τόνι Μόρισον με τη συγκλονιστική «Αγαπημένη» περιέγραψαν το Μαύρο Ολοκαύτωμα στη Δημοκρατία που άλλαξε όσο καμιά το νεότερο κόσμο. Αυτή η αντιφατική Αμερική ετοιμάζεται τώρα να δώσει απάντηση στο αίτημα των καιρών και των πολιτών της. Είναι εντυπωσιακό πόσο δονεί η ελπίδα τις ζωές των ανθρώπων. Ο ρεαλισμός και η καχυποψία ορθώς γεννούν αμφιβολία αν και ποιες υποσχέσεις του θα υλοποιήσει ο Μπαράκ Ομπάμα. Πολλοί γνωρίζουν ότι πανίσχυρα και αθέατα τραστ συμφερόντων εμπλέκονται στην ανάδειξη του εκάστοτε πλανητάρχη. Ομως, πέρα από την πολιτική και την οικονομία, υπάρχουν οι χαρισματικές προσωπικότητες. Εκατομμύρια ψηφοφόροι στις Ηνωμένες Πολιτείες, ακόμη περισσότεροι άνθρωποι ανά την υφήλιο έχουν γοητευθεί από το γερουσιαστή του Ιλινόις με τον ευρωπαϊκό αέρα που ενσαρκώνει το έγχρωμο american dream. Εκατομμύρια άνθρωποι θέλουν να πιστέψουν ότι ο Ομπάμα μπορεί να είναι η απάντηση σε όσα ρωτούσε ο τροβαδούρος του 20ού αιώνα, ο Μπομπ Ντίλαν, το 1962, όταν ο υποψήφιος των Δημοκρατικών ήταν ακόμη με «απαλούς τους όνυχες». How many roads must a man walk down / Before they call him a man / How many years can some people exist / Before they’re allowed to be free / How many times must a man look up / Before he can see the sky / How many ears must one man have / Before he can hear people cry…

How many deaths will it take till he knows / That too many people have died.

The answer, my friend, is blowing in the wind

The answer is blowing in the wind. Περισσότερο και από την Αμερική, ο υπόλοιπος κόσμος ελπίζει ότι στο γύρισμα της χιλιετίας ίσως υπάρξει τελικά απάντηση.

Posted at 08:25PM Jun 11, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[8]