Μαρία Χούκλη

H xώρα Λυκαβηττός

…στήνουμε θέατρα και σκηνικά, όμως η μοίρα μας πάντα νικά… ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

Ερώτηση αφελούς: Γιατί μας εκπλήσσουν οι αποκαλύψεις από την υπόθεση Siemens; Δηλαδή δεν γνωρίζαμε ότι οι μίζες «σφυρίζουν» πάνω από τα κεφάλια μας σε κάθε μικρή ή μεγάλη αγοραπωλησία, συναλλαγή, οικονομική διευθέτηση του δημοσίου με το δημόσιο, του δημοσίου με το ιδιωτικό αλλά και του ιδιωτικού με το ιδιωτικό; Δεν σκοντάφτουμε πάνω στη λέξη «προμήθεια» όποια πέτρα κι αν σηκώσουμε χρόνια τώρα; Δεν είμαστε ως χώρα σε περίοπτη θέση στον παγκόσμιο κατάλογο της διαφθοράς; Οι πιο κυνικοί -ρεαλιστές αυτοαποκαλούνται- υπολογίζουν ότι εκατό εκατομμύρια μάρκα μέσα σε 13 χρόνια είναι στην πραγματικότητα 7-8 εκατομμύρια κατ’ έτος - αστείο ποσό, λένε. Τα χρήματα που δίνονται ως «φακελάκια» σε γιατρούς είναι πολύ περισσότερα. Δεν είναι τα ποσά που εκπλήσσουν επομένως. Τότε τι; Τα πρόσωπα; Η αλήθεια είναι ότι τώρα οι αποκαλύψεις έχουν όνομα και διεύθυνση, παραδοχή της ροής του χρήματος από τους πρωταγωνιστές των αθέμιτων συναλλαγών. Υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος ζύγισαν, μέτρησαν και έριξαν το βάρος περισσότερο στο «συμφέρον» και λιγότερο στο «δημόσιο», ομολογούν ότι πήραν, αλλά το ερώτημα είναι τι έδωσαν. «Λαβείν» χωρίς «δούναι» δεν γίνεται. Κάθε φορά που τίθεται το ζήτημα του «πόθεν έσχες» για τα πολιτικά κόμματα και τους πολιτικούς θα έχετε προσέξει ότι όλοι συναγωνίζονται σε πύρινους λόγους για την ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος χρηματοδότησης, να γίνει απολύτως διαφανής, να ελέγχονται τα «λαβείν», ώστε να φαίνονται και τα «δούναι». Θεσπίστηκαν αυστηρότερες διατάξεις, είδατε καμιά ουσιώδη αλλαγή; Η υπόθεση Siemens πυροδότησε νέα συζήτηση για την κατάσταση του πολιτικού συστήματος, επανέφερε στα τηλεοπτικά παράθυρα και την αρθογραφία των εφημερίδων τον προβληματισμό αν βρισκόμαστε μπροστά στον επιθανάτιο ρόγχο της Μεταπολίτευσης, πόσο κινδυνεύουμε από έναν ελληνικού τύπου «μπερλουσκονισμό». Ολα τα έχουμε ξανακούσει παλαιότερα με αφορμή ανάλογα σκάνδαλα, είδατε καμιά ουσιώδη αλλαγή; Τι θα προκύψει από τη δικαστική έρευνα για τη… γενναιοδωρία των γερμανικών ταμείων δεν το γνωρίζουμε. Τα περισσότερα αδικήματα έχουν παραγραφεί, τι θα μείνει από τον ορυμαγδό των αποκαλύψεων; Η Εξεταστική Επιτροπή -αν συσταθεί- θα επιδοθεί σε μια μαραθώνια, πολύμηνη αναζήτηση στοιχείων, για να καταλήξει σε ένα πόρισμα που θα λέει ότι δεν είναι επαρκείς οι αποδείξεις και όλα θα επανέλθουν στην προτεραία βολική κατάσταση της ακινησίας, που θα χρειάζεται πάλι εκκινητήρα (μίζα επί το γαλλικότερον) για να πάρει μπροστά. Και καλά το Φεστιβάλ του Λυκαβηττού μπορείς να το ματαιώσεις επικαλούμενος -κατόπιν εορτής- πρόβλημα στατικότητας των κερκίδων, τι να κάνεις όμως με μια ολόκληρη χώρα που ακουμπάει σε σαθρές βάσεις;

Posted at 04:20PM Jun 25, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]