Μαρία Χούκλη

Είναι πια κοινός τόπος η διαπίστωση ότι το ΕΣΥ νοσεί. Συνεχείς αλλαγές υπουργών κι άλλες τόσες εξαγγελίες «μεταρρυθμίσεων» δεν έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να το ανανήψουν και να πετύχουν αυτό που όλοι οι μη προνομιούχοι τουλάχιστον πολίτες επιθυμούν: ποιοτικές υπηρεσίες υγείας δωρεάν για όλους προσβάσιμες από όλους. Οι λόγοι της αποτυχίας πολλοί αλλά προφανείς. Η βασική φιλοσοφία που ακολουθείται από τις τελευταίες κυβερνήσεις στοχεύει στην μεθοδευμένη και συστηματική υπονόμευση και υποβάθμιση του ΕΣΥ με σκοπό την εξυπηρέτηση των ιδιωτικών συμφερόντων και ομίλων που δραστηριοποιούνται ως τρωκτικά στο χώρο της Υγείας και αποκομίζουν υπέρογκα κέρδη από την «αρρώστια» υπαρκτή ή και κατασκευασμένη του πολίτη. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη για αυτό από το γεγονός ότι κατέχουμε την πρώτη θέση στην Ε.Ε στις ιδιωτικές δαπάνες υγείας με τάσεις συνεχούς αύξησής τους γεγονός που στην ουσία ακυρώνει οποιαδήποτε έννοια Εθνικού Συστήματος Υγείας και κάνει την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας υπόθεση καθαρά ταξική.
Σε αυτό το ομιχλώδες και εχθρικό για οποιονδήποτε επιθυμεί να θεωρήσει την Υγεία ως δημόσιο αγαθό περιβάλλον υπάρχουν πολλοί που αντιστέκονται και αγωνίζονται σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες να ασκήσουν την ιατρική με όρους ανθρωπιστικούς και όχι με τους χυδαίους κανόνες της αγοράς.
Τα διάφορα περιστατικά του είδους που είναι ιδιαίτερα αγαπητό στα ΜΜΕ είτε αφορούν περιπτώσεις χρηματισμού, ιατρικής αμέλειας είτε γραφειοκρατίας και δυσλειτουργίας του συστήματος γενικότερα συνήθως ενοχοποιούν τον γιατρό χωρίς να φωτίζονται οι γενικότερες συνθήκες που σε πάρα πολλές περιπτώσεις γεννούν την ηθική αναλγησία, το εύκολο αλλά μοιραίο λάθος και τελικά τον θάνατο. Δεν θέλουμε με αυτό ν’απεμπολήσουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν απλά να τονίσουμε και να προβάλουμε τις δομικές και θεσμικές αστοχίες και ελλείψεις που δημιουργούν το πρόσφορο έδαφος για τα κάθε είδους ιατρικά «σκάνδαλα».
Πόσοι άραγε γνωρίζουν τι πραγματικά σημαίνει εφημερία; Γιατί το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό του απλού πολίτη όταν ακούει τη λέξη εφημερία είναι για γιατρούς που κοιμούνται σπίτι τους, για πλασματικές εφημερίες, για εύκολα λεφτά, για καθυστέρηση και ολιγωρία στην αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών.
Πόσο είναι γνωστό ότι εφημερία για την συντριπτική πλειοψηφία των γιατρών σημαίνει αδιάλειπτη φυσική παρουσία και εργασία για τουλάχιστον 30 συνεχείς ώρες, σημαίνει ότι έρχονται το πρωϊ στο νοσοκομείο ή Κέντρο Υγείας και επιστρέφουν σπίτι τους εξουθενωμένοι την επομένη το μεσημέρι;
Πόσοι γνωρίζουν ότι η νυχτερινή εργασία έχει την ίδια επίδραση που έχει και η κατανάλωση αλκοόλ όπως έχει δειχτεί σε μελέτες; Ποιος άραγε φέρει τελικά την ευθύνη του ιατρικού λάθους του εφημερεύοντος που είναι 24 ώρες στο πόδι;
Πόσο είναι γνωστό ότι οι εφημερίες μπορεί να φτάσουν ακόμα και τις 12 ή και παραπάνω τον μήνα αναλόγως των αναγκών με προφανείς επιπτώσεις στην προσωπική, οικογενειακή ζωή, στην δυνατότητα επιμόρφωσης ακόμα και στην ίδια την υγεία του; Ποια άλλη κατηγορία εργαζομένων ξεπερνά τις 80 ώρες εργασίας την εβδομάδα χωρίς δικαίωμα ούτε ενός ρεπό;
Πόσο είναι γνωστό ότι η πληρωμή επίσης για την μεγάλη πλειοψηφία κυμαίνεται μεταξύ 5-7 ευρώ την ώρα(χειρότερα κι από του ανειδίκευτου εργάτη), και οι ώρες αυτές δεν είναι καν συντάξιμες ;
Πόσοι γνωρίζουν ότι ακόμα και αυτήν την πενιχρή αποζημίωση την λαμβάνουμε στην καλύτερη των περιπτώσεων 2 μήνες μετά ενώ στη χειρότερη αλλά όχι σπάνια μπορεί και να μην την λάβουμε καθόλου με την ξεδιάντροπη δικαιολογία ότι δεν επαρκούν τα κονδύλια;
Ποιο μπορεί να είναι το ηθικό του γιατρού που ξενυχτάει στο ιατρείο επειγόντων προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες χωρίς να γνωρίζει αν θα πληρωθεί μετά από 2 μήνες;
Πόσοι γνωρίζουν ότι η πολιτεία ενώ υποχρεώνει τον ιατρό να παραμένει στη θέση του όλες αυτές τις ώρες αρνείται ακόμα και την παροχή σίτισης (βλ. Κέντρα Υγείας), κάτι που ακόμα κι εργάτης στο χωράφι που δουλεύει 8ωρο απολαμβάνει από τον εργοδότη του .
Πόσοι γνωρίζουν τα πολυτελή γραφεία και τους παχυλούς μισθούς των με κομματικά κριτήρια τοποθετημένων διοικητών και αναπληρωτών τους στα νοσοκομεία και τις ΔΥΠΕ από τη μια και τους άθλιους και ανεπαρκείς τον αριθμό κοιτώνες με τα κοινά μπάνια που γενναιόδωρα το κράτος παρέχει για την ολιγόωρη ανάπαυση των εφημερευόντων από την άλλη;
Ας δημοσιευθούν κάποτε φωτογραφίες όχι μόνο των τριτοκοσμικών πολλές φορές θαλάμων ασθενών αλλά και των γραφείων και εξεταστηρίων των ιατρών .
Πολλά και αδυσώπητα τα ερωτήματα και ζοφερές οι προοπτικές όσο εφαρμόζονται οι νεοφιλελεύθερες συνταγές απορρύθμισης
Αγαπητέ συμπολίτη, την ώρα που βομβαρδίζεσαι από πανάκριβα προεκλογικά τηλεοπτικά σποτ που προσπαθούν να σε πείσουν για τον παράδεισο στον οποίο ζεις , πες όχι στην υποτίμηση της νοημοσύνης σου, αρνήσου την πλασματική πραγματικότητα που σου σερβίρουν και αγωνίσου μαζί μας ενάντια στην απαξίωση του πολυτιμότερου αγαθού, της Υγείας. Δεν θέλουμε «φακελάκια» αλλά αξιοπρεπείς μισθούς. Θέλουμε ουσιαστική εκπαίδευση που να παρέχεται από την πολιτεία κι όχι από την διαπλοκή με τις φαρμακευτικές εταιρείες.

Απεστάλη από τον/την ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ στις April 09, 2008 at 05:31 PM EEST #