- Όλες
- Γενικά
Μαρία Χούκλη
Συντάκτης Ελεύθερου Τύπου
Το δυσαρεστημένο
Ολα τα παιχνίδια έχουν δικαίωμα να σπάνε. ΑΝΤΟΝΙΟ ΠΟΡΤΣΙΑ
Η Τέχνη και η πολιτική στην Ελλάδα δεν διατηρούν τις καλύτερες των σχέσεων. Εχω την εντύπωση ότι συναντώνται μόνο στην πασίγνωστη ρήση του Βίσμαρκ «η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού» και ίσως στις επιλεκτικές επιχορηγήσεις. Θα πάρω το μέρος της Τέχνης, που αν μη τι άλλο δεν προσπαθεί να μας πείσει πως «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό». Μπορεί η πολιτική να την πικραίνει αλλά εκείνη κάτι μπορεί να διδάξει από το φετινό θεατρικό καλοκαίρι στους έχοντες -και κατέχοντες, όπως αποδεικνύεται- την εξουσία. Τουλάχιστον δύο παραστάσεις στα Επιδαύρια αποδοκιμάστηκαν μαζικά και έντονα από τους θεατές, οι οποίοι θεώρησαν ότι οι σκηνοθέτες υπερέβησαν τα εσκαμμένα, ξεπέρασαν τα όρια της αντοχής και της ανοχής τους. Ποταμοί μελάνης χύθηκαν υπέρ και κατά αυτής της συμπεριφοράς των θεατών, ως απάντηση στο ερώτημα «δικαιούται ή όχι το κοινό να αποδοκιμάζει και υπό ποιες προϋποθέσεις μια παράσταση;». Μερίδα αρθρογράφων ερμήνευσε τα ομαδικά γιουχαΐσματα ως συσσωρεμένη δυσαρέσκεια και κόπωση του κοινού από άσκοπους «νεωτερισμούς» και εντυπωσιοθηρικά τολμήματα. Θέαμα χωρίς ουσία. Ελάτε τώρα να δούμε αν μπορούν να γίνουν αναγωγές στο πολιτικό σκηνικό. Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις εδώ και πολύ καιρό; Δυσφορία, δυσθυμία, κόπωση, απαρέσκεια, οργή, εξάντληση της υπομονής του κόσμου όχι από την πολιτική, όπως ορισμένοι παραπλανητικά σπεύδουν να αποφανθούν, αλλά από τους πολιτικούς. Κυρίως από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, πρωτίστως από την κυβέρνηση και δευτερευόντως από το ΠΑΣΟΚ. Η παράσταση που έχουν ανεβάσει δεν αρέσει. Ο κόσμος δεν τα εμπιστεύεται και όσοι λένε «ναι» το κάνουν με βαριά καρδιά, μασημένα. Τα πολιτικά επιτελεία μπορεί να διαβάζουν τις σφυγμομετρήσεις κατά το δοκούν και με βάση τις ανάγκες της επικοινωνίας, μίζερες όλες οι αναγνώσεις, αποφεύγουν όλοι να ομολογήσουν ότι η μεγάλη φωτογραφία είναι κακή για εκείνους. Ο κόσμος μπορεί να φοβάται τις αλλαγές, να διαλέγει το status quo και να οχυρώνεται στα κεκτημένα, αλλά την ίδια στιγμή είναι έτοιμος να ανταποκριθεί θετικά αν διαπιστώσει ότι οι λύσεις που του προτείνονται αλλάζουν προς το καλύτερο τη ζωή του. Οσο η πολιτική σκηνή είναι κατειλημμένη από σκάνδαλα που πάντα διερευνώνται και ουδέποτε τιμωρούνται, νομότυπες αλλά ηθικά έκθετες off shore εταιρίες, «ιερούς» businessmen γιατί φαίνεται ότι και ο Παράδεισος θέλει το κατιτί του και τετριμμένες αντιπολιτευτικές κορόνες διάτρητες από τα οικεία κακά του παρελθόντος, όσο δηλαδή η πολιτική «παράσταση» θα είναι θέαμα και όχι ουσία, τόσο οι πολίτες θα συσσωρεύουν δυσαρέσκεια. Πώς και πότε θα εκραγούν; Οι αναλυτές συμφωνούν ότι το σώμα των ψηφοφόρων τα έχει «μαζέψει» κατά το κοινώς λεγόμενο και έτσι σφόδρα δυσαρεστημένο θα πάει στις επόμενες κάλπες, οψέποτε στηθούν. Και τότε, λένε, οι αποδοκιμασίες της Επιδαύρου θα μοιάζουν με μελωδικές κραυγούλες.
Posted at 03:24PM Sep 10, 2008 by ET Administrator in Γενικά | Σχόλια[14]
Οι πολιτικοί φαίνεται μια χαρά κάνουν τη δουλειά τους. Τα μαγκώνουν τέλεια, όπως πάντα. Έχω την εντύπωση πως εμείς, ο κόσμος, τα έχουμε λίγο χαμένα.
Απεστάλη από τον/την Clockwork Plum στις September 11, 2008 at 11:47 AM EEST #
φαινόμενα στην τέχνη όπως αυτά, τα οποία συνέβησαν το καλοκαίρι στην Επίδαυρο, δεν είναι καινούρια.Αποδοκιμασίες στο θέατρο υπήρξαν απο την αρχαιότητα, μόνο που τότε οι θεατές αποδοκίμαζαν ή επικροτούσαν ένα έργο γιατί γνώριζαν, είχαν παιδεία.Παιδεία την οποία καλλιεργεί ένα δημοκρατικό πολίτευμα, το οποίο σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αυτονομία της τέχνης.Στην αρχαιότητα η τέχνη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πολιτική και η σχέση τους αμφίδρομη.Στον 20ο αιώνα σχεδόν όλα τα κινήματα τέχνης δρούν στρατευμένα μεν, μέσα απο ιδεολογίες όπως ο σοσιαλισμός, με όραμα δε την ανατροπή και την αλλαγή.Στην σημερινή εποχή, που οι ιδεολογίες έχουν καταρρεύσει, η τέχνη είναι παρούσα και κοντά στη βάση της κοινωνίας όχι γιατί είναι λαϊκή, αλλά επειδή χρησιμοποιεί λαϊκά μέσα.Η υποκριτική κοινωνία μας έχει μετατρέψει τα αντικείμενα τέχνης σε εμπορεύσιμες αξίες ανταλλαγής και πλέον δεν έχουμε δυνάμει καλλιτεχνήματα, αλλά δυνάμει ή επίδοξους καλλιτέχνες.Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς οτι ίσως οι αποδοκιμασίες των θεατών στην Επίδαυρο απευθύνονταν στα πρόσωπα των πολιτικών, οι οποίοι μας εμπαίζουν τόσο πολύ τελευταία και όχι στα πρόσωπα των καλλιτεχνών.Αναρωτιέμαι πως θα σκέφτονταν και θα συμπεριφέρονταν οι πολιτικοί αυτής της χώρας, αν άρχιζαν να διαβάζουν ποίηση (Ρίτσο,Σεφέρη, Ελύτη, Αναγνωστάκη....).Και ανάλογα, αν οι καλλιτέχνες ενδιαφέρονταν περισσότερο για το έργο τους και όχι για το ύφος τους.Ίσως είχαμε κάποια ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.
Απεστάλη από τον/την ΓΕΩΡΓΙΑ στις October 12, 2008 at 10:13 AM EEST #
Κάποια πράγματα είναι απρόσβλητα, και κάποια αλλα συνεχώς μεταβαλώμενα οπότε
χωρίς ιδιέτερη αξία .
Αυτές οι δύο κατηγορείες συμφερώντων "τα απρώσβλητα και τα μεταβαλώμενα" νομίζω οτι χαρακτιρίζουν και ξεχωρίζουν τα πάντα στην
ζωή.
Στην εποχή μας νομίζω οτι εχει ξεκινήση ενα μεγάλο ξεκαθάρισμα και στην πολιτική και στην τέχνη και σε όλα.
Απεστάλη από τον/την Θωμάς Τσιραπίσης στις October 14, 2008 at 02:52 PM EEST #
Τα σκάνδαλα και η οικονομική συγκυρία αναθέρμανε σε επίπεδα υψικαμίνου την έλλειψη εμπιστοσύνης στις πολιτικές προσωπικότητες του τόπου και η φράση που συναντά κανείς στους τοίχους του κέντρου της Αθήνας: "Από τότε που η πολιτική έγινε επάγγελμα, η δημοκρατία έγινε όνειρο" είναι αληθινή όσο ποτέ. Η ώρα της κρίσης (εκλογικής ή κυριολεκτικής) δεν θα αργήσει όπως και να έχει. Το πρόβλημα είναι πως ενώ οι αποδοκιμασίες θα έχουν αποδέκτες, δεν υπάρχει καμία εναλλακτική πρόταση που να στηρίζεται σε επιχειρήματα και να μπορεί να πείσει την γενιά μου που τώρα βγαίνει στον εργασιακό στίβο και ταυτόχρονα διαμορφώνει πολιτική και κοινωνική άποψη. Πολιτική με επιχειρήματα; Τι ρομαντικό όνειρο... Γι΄αυτό και δυστυχώς όταν καταλαγιάσει το γιουχάρισμα, μάλλον θα επαναληφθεί ο φαύλος κύκλος εκτός και αν αλλάξει η πρόταση που γράψατε. Εκτός και αν αντί για προστασία των κεκτημένων - φαντασμάτων αποφασίσουμε ότι θα οικοδομήσουμε στα ερείπια του πελατειακού κράτους και του φιλελευθερισμού. Εκτός και αν...
Απεστάλη από τον/την Michalis στις October 14, 2008 at 04:22 PM EEST #
το αχ δεν πρέπει , δεν κάνει είναι υποκρισία.
δηλαδή επειδή είναι επίδαυρος δεν έπρεπε να γιουχάρει κανείς; η επίδαυρος είναι ένα μέρος. όπως όλα τα θέατρα. δεν είναι ιερό ούτε υπάρχει ιερό μέρος. ιερός είναι όλος ο κόσμος και όλος ο πλανήτης. να μην συμπεριφέρεστε σε αυτόν λες και είναι κάτι το οποίο έχετε έρθει και θα φύγετε οπότε δεν σας νοιάζει. αντίθετα οι μεταγενέστεροι θα σας θυμούνται με ευγνωμοσύνη. (osho)
Απεστάλη από τον/την hemin στις November 01, 2008 at 04:20 PM EET #
Να αναρωτηθούμε πως κάτι που επίσημα θεωρείται παράνομο στην Ελλάδα, δεν διώκεται ποινικά. Μιλώ γιά το λαθρεμπόριο αδέσποτων ζώων με ύποπτους σκοπούς.
Συλλήψεις γίνονται, μα αυτοί κι αυτές που εξάγουν παράνομα τα ζώα, συνήθως φεύγουν σαν κύριοι και κυρίες, γιατί δεν υπάρχουν οι σχετικές ποινές γιά τις πράξεις τους. Κι ύστερα κοροιδεύουν τον κόσμο λέγοντας και γράφοντας πως αθωώθηκαν πανηγυρικά!
Νοιάζεται κανείς γιά όλα αυτά?
Νοιάζονται οι δημοσιογράφοι ή δεν είναι πιασάρικο θέμα και δεν πουλάνε, τα μαρτύρια που περνούν τα ζώα?
Θα διερευνήσει κανείς την τελευταία σύλληψη στο αεροδρόμιο Ε. Βενιζέλος στις 23-10-08?
Ο κ. Κοντός γιατί δεν προχωράει το θέμα του σχετικού Νόμου γιά να υπάρχουν και οι αντίστοιχες ποινές?
Απεστάλη από τον/την yiannas galanou στις November 06, 2008 at 07:00 AM EET #
και στην γλυκιά Κυρία Γεωργία...δεν είναι ότι πιο αισιόδοξο ο Ρίτσος, άλλωστε δεν νομίζω να τους αγνοούν, ίσως γι αυτό κυριαρχεί μια γενική θλιψη...
Και για να καταλήξω πάλι εκει που καταλήγω πάντα, έχουμε τους πολιτικούς που ψηφίζουμε.
Και σαν άλλοι θεατές της Επιδαύρου, ένα σμήνος που βουίζει θα φύγουμε απο μία "παράσταση" για να δούμε μια άλλη. Στην τελική όποιος θέλει ας πάρει μέρος σε μια παράσταση αν βαρέθηκε ως θεατής ή να κόψει το θέατρο ή να πηγαίνει σε εκείνες τις παραστάσεις με τους 10 θεατές. Υπάρχουν επιλογές και καλημέρα σας και καλή ξεκούραση.
Με εκτίμηση,
Π.
Απεστάλη από τον/την 10.0.1.53 στις November 09, 2008 at 05:34 AM EET #
Κατα την γνωμη μου θα επρεπε να υπαρχει στην ζωη μας η ενσταση σαν σταση ζωης και η κριτικη διαθεση σαν οπλο σε οτιδηποτε μας δημιουργει δυσφορια και ψυχολογικη κοπωση.
καλη σας μερα και γενικη ψυχραιμια
Απεστάλη από τον/την αμφιαραος στις November 12, 2008 at 11:48 AM EET #
"..Every wave in the lake caused the porcelain to break
And I shiver.../epica"
Απεστάλη από τον/την feint στις November 26, 2008 at 12:10 PM EET #
Περάν τούτου;
Όπως έχω ξαναγράψει σε εσάς,
Πάντα κάποιο κόμμα θα το στηρίζει η κοινωνία, γιατί πολύ απλά δεν γίνεται αλλιώς, το θέμα είναι να αλλάξει η κοινωνία και επίσης κανένας πολιτικός δεν είναι τόσο ικανός για να αλλάξει εμένα, εσένα, αυτόν και εκείνον... η κριτική και η αποδοκιμασία δεν βελτιώνουν…ας γίνουμε πολιτικά ενεργοί και όχι θεατές.
και γενική ψυχραιμία που προτείνει και ο αμφιαραος
Απεστάλη από τον/την 1sun1.blogspot.com στις November 30, 2008 at 02:39 AM EET #
Τρεις μήνες πέρασαν από τότε που έγραψες αυτές τις φράσεις και τις ζούμε σήμερα.
Απεστάλη από τον/την νίκος καλ. στις December 09, 2008 at 02:11 AM EET #
Απεστάλη από τον/την roadartist στις December 09, 2008 at 09:46 PM EET #
Απεστάλη από τον/την ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ ΕΛΙΣΑΒΕΤ στις December 30, 2008 at 01:57 PM EET #
Απεστάλη από τον/την 10.0.1.53 στις December 30, 2008 at 04:21 PM EET #