Μαρία Χούκλη: Weblog

Συντάκτης Ελεύθερου Τύπου

Wednesday, September 10, 2008 #

Το δυσαρεστημένο

Η Τέχνη και η πολιτική στην Ελλάδα δεν διατηρούν τις καλύτερες των σχέσεων. Εχω την εντύπωση ότι συναντώνται μόνο στην πασίγνωστη ρήση του Βίσμαρκ «η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού» και ίσως στις επιλεκτικές επιχορηγήσεις. Θα πάρω το μέρος της Τέχνης, που αν μη τι άλλο δεν προσπαθεί να μας πείσει πως «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό».

posted @ Wednesday, September 10, 2008 3:24 PM | Feedback (14)

Wednesday, September 03, 2008 #

Το φθινόπωρο της πολιτικής

Επιστροφή, λοιπόν, στα δύσκολα της καθημερινότητας, που έγιναν εν τω μεταξύ δυσκολότερα. Εκτός συνόρων, η σοβαρότατη κρίση που ανέκυψε σε απόσταση αναπνοής από τα χωρικά μας ύδατα βάζει σε δοκιμασία τις στρατηγικές επιλογές της Ελλάδας: Με το αγκάθι του Καυκάσου δεν θα ξεμπερδέψουμε εύκολα.

posted @ Thursday, September 04, 2008 10:33 AM | Feedback (3)

Wednesday, August 13, 2008 #

Ανατολικά της Γιάλτας

…Ο πόλεμος θα είναι πάντα όλα όσα δεν καταλαβαίνουμε… ΣΕΛΙΝ

posted @ Wednesday, August 13, 2008 11:24 AM | Feedback (4)

Wednesday, August 06, 2008 #

Τραύμα το θαύμα

Πάνε κιόλας τέσσερα χρόνια. Πόσο γρήγορα πέρασαν, πόσα εν τω μεταξύ πέρασαν από την πλευρά της λήθης. Υποσχέσεις και ελπίδες.

posted @ Wednesday, August 06, 2008 10:59 AM | Feedback (0)

Wednesday, July 30, 2008 #

Ποιoς θα είναι ο «τρελός»;

Τι να υποθέσουμε; Το εννοεί ο Γιώργος Αλογοσκούφης, όταν λέει ότι στην (πολύ πιθανή, δημοσκοπικά τουλάχιστον) περίπτωση μη αυτοδυναμίας στις επόμενες εκλογές θα «έβλεπε» συνεργασία της Ν.Δ. με το ΠΑΣΟΚ ή απλώς το είπε -στην ανώδυνη περίοδο του θέρους- για να σταθμιστούν οι ένθεν κακείθεν αντιδράσεις;

posted @ Wednesday, July 30, 2008 2:33 PM | Feedback (0)

Wednesday, July 23, 2008 #

Το λυπημένο καλοκαίρι

Κάπως μίζερο αυτό το καλοκαίρι. Σαν δαγκωμένο χείλος. Στενόχωρο, στυφό, όμοιο με στραβό χαμόγελο. Με τα μάτια κατεβασμένα και το μυαλό αλλού. Το κατατρώει κάτι. Θυμός, λένε, οι δημοσκοπήσεις και τα κάθε λογής «βαρόμετρα»; Θα ξεσπάσει άραγε; Πότε και κατά ποιων; Κάνουμε τα συνήθη αλλά μαγκωμένα, μετρημένα. Δεν βλέπω την ξενοιασιά, το χαλάρωμα που έφερνε κάποτε –έστω όσο διαρκούσε– το θέρος.

posted @ Wednesday, July 23, 2008 1:17 PM | Feedback (6)

Friday, July 18, 2008 #

Η κλεμμένη αμφιβολία

…Οι ιδέες και οι συνήθειες αρχίζουν να χάνουν το χαρακτήρα ουσιών και αποκτούν το χαρακτήρα εργαλείων… Πωλ Βαλερύ

posted @ Friday, July 18, 2008 9:56 AM | Feedback (2)

Wednesday, July 09, 2008 #

Ο κύριος L

Γνήσιος σκοταδισμός δεν είναι να εμποδίζεις να απλωθεί το αληθινό… αλλά το να θέτεις σε κυκλοφορία το κίβδηλο. Γκαίτε

posted @ Wednesday, July 09, 2008 11:15 AM | Feedback (1)

Wednesday, July 02, 2008 #

Και Πολύφημος και Κανένας

Ωραία τα κατάφεραν. Τα καταφέραμε δηλαδή γιατί θεωρώ ότι στις σύγχρονες δημοκρατίες και οι πολίτες έχουμε ευθύνη για τα δημοσίως συμβαίνοντα. Αφού γνωρίζουμε από καιρό πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις, γιατί άραγε την ώρα της κάλπης δεν επιλέγουμε άξιους, χρήσιμους και έντιμους; Επομένως ας μην υποδυόμαστε τους εμβρόντητους από τις αποκαλύψεις περί διαφθοράς.

posted @ Wednesday, July 02, 2008 1:38 PM | Feedback (2)

Wednesday, June 25, 2008 #

H xώρα Λυκαβηττός

Ερώτηση αφελούς: Γιατί μας εκπλήσσουν οι αποκαλύψεις από την υπόθεση Siemens; Δηλαδή δεν γνωρίζαμε ότι οι μίζες «σφυρίζουν» πάνω από τα κεφάλια μας σε κάθε μικρή ή μεγάλη αγοραπωλησία, συναλλαγή, οικονομική διευθέτηση του δημοσίου με το δημόσιο, του δημοσίου με το ιδιωτικό αλλά και του ιδιωτικού με το ιδιωτικό;

posted @ Wednesday, June 25, 2008 4:20 PM | Feedback (0)