Μανόλης Κοττάκης

Το πραγματικό ξεπούλημα

Με τα γνωστά κλισέ της δεκαετίας του 1990 υποδέχθηκαν το ΠΑΣΟΚ και η Αριστερά την είδηση για την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ. Το «μενού» των επιχειρημάτων που ακούμε δύο μέρες τώρα τα έχει όλα: καταγγελία της Ν.Δ. για «ξεπούλημα» μιας επιχείρησης στρατηγικής σημασίας για την Οικονομία, απειλές προς τους ξένους επενδυτές για ακύρωση της συμφωνίας όταν το ΠΑΣΟΚ έρθει ξανά εν τη βασιλεία του, υπαινιγμούς για ειδικά δικαστήρια και βεβαίως γερμανοφοβία και ρατσισμό. Η αντιπολίτευση στο σύνολό της, δυστυχώς, παίζει με τα αισθήματα των πολιτών απέναντι στο γερμανικό λαό και τη γερμανική κυβέρνηση επιχειρώντας να επαναφέρει στις μνήμες των Ελλήνων πολιτών κατοχικά σύνδρομα. Μέχρι και τίτλους του τύπου «οι Γερμανοί ξανάρχονται» διαβάσαμε. Το όλο σκηνικό μυρίζει πολύ επαρχιωτισμό και περιχαράκωση! Ισως γιατί κάποιοι θέλουν να αποφύγουν την πραγματική συζήτηση για τον ΟΤΕ. Αυτή που θα μας οδηγήσει σε ακριβή συμπεράσματα για τα αληθή αίτια που οδήγησαν τους κ.κ. Καραμανλή και Αλογοσκούφη να αναζητήσουν στρατηγικό σύμμαχο για την εταιρία.
Με εντυπωσιάζει καταρχήν που όλο αυτό το διάστημα ουδείς τόλμησε να συσχετίσει την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ και με τις εξελίξεις στο θέμα της SIEMENS. Διότι αν το έπραττε θα δυσκολευόταν να επιχειρηματολογήσει υπέρ της διατήρησης του δημόσιου ελέγχου του Οργανισμού. Τι έχουμε μάθει μέχρι τώρα από την υπόθεση SIEMENS; Μα ότι ο ΟΤΕ την τελευταία δεκαετία ήταν άντρο διαφθοράς. Οτι τα λαδώματα από τις πολυεθνικές έπεφταν σαν το χαλάζι. Οτι κορυφαία στελέχη του φέρονται να εισέπρατταν μυθικά ποσά ως μίζες, σε αντάλλαγμα για τη συνηγορία τους υπέρ συγκεκριμένων προμηθευτών. Οτι κάποιοι έτρωγαν και έπιναν στις πλάτες του ελληνικού λαού. Αλήθεια, αυτούς υπερασπίζεται το ΠΑΣΟΚ όταν διακηρύσσει ότι είναι υπέρ του δημοσίου ελέγχου; Δεν καταλαβαίνει άραγε ότι το μεγάλο κράτος παράγει διαφθορά, η οποία πλήττει πρώτα και πάνω από όλα τα συμφέροντα του πολίτη; Δεν αντιλαμβάνεται ότι η ταύτισή του με τα συμφέροντα αυτής της αριστοκρατίας των αξιωματούχων και κάποιων συνδικαλιστών είναι το πραγματικό ξεπούλημα; Ενα το κρατούμενο, λοιπόν.
Πάμε παρακάτω: Το 2004 ο ΟΤΕ παρουσίασε πρώτη φορά μεγάλες ζημιές στον ισολογισμό του. Αν ο κ. Βουρλούμης, με τη στήριξη Αλογοσκούφη, δεν τον απάλλασσε από 6.000 υπαλλήλους με την εθελουσία έξοδο, αν δεν ήρετο το καθεστώς μονιμότητας για νέους εργαζομένους και αν δεν εξαγοραζόταν η COSMOTE, ο ΟΤΕ σήμερα θα άρχιζε να μοιάζει επικίνδυνα με την Ολυμπιακή. Κι αν παρέμενε πλήρως κρατικός, σε λίγα χρόνια θα ψάχναμε γαμπρό (επενδυτή) και δεν θα βρίσκαμε. Οπως συμβαίνει σήμερα για την Ο.Α. Τότε ποιος θα πλήρωνε τα ελλείμματα; Ο Βουρλούμης, ο Αλογοσκούφης, ο Βγενόπουλος ή μήπως εμείς; Η απάντηση είναι προφανής: εμείς!
Το σημαντικότερο τώρα: πέρα από τη διαφθορά και πέρα από τα ελλείμματα. Αν ο ΟΤΕ δεν εκσυγχρονισθεί τεχνολογικά και αν δεν αποκτήσει σύμμαχο, δεν θα έχει πολλά να προσφέρει στον πολίτη στο μέλλον. Η αγορά στην Ελλάδα έχει απελευθερωθεί και ένας μεγάλος αριθμός εναλλακτικών παρόχων ανταγωνίζεται στα «ίσα» τον ΟΤΕ, ακόμη και στην αναλογική τηλεφωνία (και μάλιστα χωρίς πάγιο). Το πλεονέκτημα του μονοπωλίου σβήνει σιγά σιγά γιατί έχει και αλλού πορτοκαλιές. Οι νέοι λένε ότι οι υπηρεσίες και η τεχνογνωσία που προσφέρει η DT στους πελάτες της για την πρόσβαση στο Ιnternet είναι απείρως καλύτερες σε σχέση με την ημετέρα Otenet.
Σε τελική ανάλυση, αυτό είναι που ενδιαφέρει τους πολίτες: να έχουν πρόσβαση σε φθηνές και καλές υπηρεσίες και να μην πληρώνουν από την τσέπη τους ελλείμματα και διαφθορά που παράγουν άλλοι. Ο δημόσιος ή μη έλεγχος είναι το τελευταίο που τους αφορά. Ειδικά όταν έχουν γευθεί τα αποτελέσματα του κρατισμού.

Posted at 04:53PM May 16, 2008 by ET Administrator in Πολιτική  |  Σχόλια[0]