Μανόλης Κοττάκης

Πέραν πάσης προσδοκίας

Ποτέ κανείς δεν έχασε σε αυτή τη χώρα διατυπώνοντας προβλέψεις. Ακόμα κι αν πέσει έξω, κανείς δεν το θυμάται. Η πρόβλεψη που έχει γίνει της μόδας τελευταίως είναι η πτώση του δικομματισμού. Το τέλος της Μεταπολίτευσης.

- Ποιος είναι όμως ο ορισμός του «δικομματισμού» σήμερα;

- Τι θα τον αντικαταστήσει στην υποθετική περίπτωση που καταρρεύσει;

- Ποιοι έχουν κίνητρο για να σπρώξουν τις εξελίξεις προς αδιέξοδα;

Οι πολλοί ορίζουμε ως «δικομματισμό» τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας. Τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Οι λίγοι όμως, εκείνοι που θέλουν να «σπρώξουν» τις εξελίξεις, ως «δικομματισμό» εννοούν δύο πρόσωπα μόνον: τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου. Με αυτούς θέλουν να ξεμπερδεύουν. Θέλουν να ξεμπερδεύουν μαζί τους γιατί δεν μπορούν να ελπίζουν σε αυτούς. Ενα ολόκληρο σύστημα εξουσίας είχε μάθει στο παρελθόν να «ερωτάται» για οτιδήποτε επρόκειτο να συμβεί στη χώρα. Εβλεπε επίσης την τότε κυρίαρχη πολιτική τάξη ως τον προσωπικό του «ατζέντη» στο κλείσιμο των μεγάλων deals. Αυτό άλλαξε. Ο Καραμανλής δεν έδειξε την παραμικρή διάθεση να διαπραγματευθεί μαζί τους την ατζέντα του. Ο Παπανδρέου, πάλι, ούτε ελέγχεται αλλά και να ελεγχόταν δεν τους προσφέρει προοπτική άμεσης επανόδου στην εξουσία. Αρα και «επιστροφής» στις δουλειές. Συνεπώς, δεν τους κάνει. Οταν λοιπόν οι πολλοί (ο λαός) και οι λίγοι (παλαιό σύστημα) αμφισβητούν τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει απαραιτήτως ταυτότητα συμφερόντων. Το ίδιο ισχύει και για όσους λανσάρουν την προοπτική ίδρυσης νέου κόμματος. Οι πολλοί «απειλούν» τους δύο πυλώνες του δικομματισμού με έλλειψη αυτοδυναμίας, γιατί θέλουν να λυθούν τα προβλήματά τους. Οι λίγοι επιθυμούν ένα «κόμμα-σφήνα» ανάμεσα στους μεγάλους για να εκβιάζουν με πτώση τις κυβερνήσεις, για να μπουν ξανά στα μεγάλα deals και φυσικά «για να ερωτώνται». Δεν τους φθάνουν πλέον οι εξαγορασμένες μαριονέτες μέσα στα κόμματα. Θέλουν τις ίδιες τις ηγεσίες τους μαριονέτες. Για όλα αυτά τα σχέδια υπάρχουν μερικά θέματα:

- Ο κόσμος δεν είναι πλέον ανύποπτος. Ξέρει.

- Οι «επίδοξοι σωτήρες» είναι «γνωστής προελεύσεως». Πριν εμφανιστούν καλά καλά στη σκηνή θα έχουν «πουλήσει» την εξουσία τους στους πάτρωνές τους.

- Το υποκριτικό σφυροκόπημα κατά του δικομματισμού φέρνει πιο κοντά Καραμανλή-Γιώργο. Κι αυτό δίνει απάντηση στο αρχικό ερώτημα: Αν το σύστημα πέσει τελικώς, θα αναγεννηθεί μέσα από τη μετεξέλιξη των υπαρχόντων σχημάτων. Οχι από «νέα», γεμάτα σκουριά. Κατά συνέπεια: Ο πόλεμος φθοράς μπορεί να φέρει αποτελέσματα αντίθετα από τα προσδοκώμενα.

Posted at 02:45PM Jun 30, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]