Μανόλης Κοττάκης

Ζήτημα Δημοκρατίας

Οι αυταπάτες ας λείπουν. Ολη μέρα χθες συζητούσαμε για τον Σταύρο Δαϊλάκη, αλλά το θέμα δεν είναι αυτός. Ούτε μερικοί άλλοι «διαφωνούντες» συνάδελφοί του που ζουν μέρες εφήμερης δημοσιότητας. Το παιχνίδι είναι πολύ ευρύτερο και ξεπερνά τους «αστερίσκους» της ιστορίας. Τα πράγματα θα εξελίσσονταν έτσι, με ή χωρίς Βατοπαίδι. Με ή χωρίς φορολογικά μέτρα. Με ή χωρίς Βουλγαράκη. Ολα τα παραπάνω δυσκόλεψαν τη διαχείριση της κρίσης, αλλά δεν δημιούργησαν την κρίση. Η δουλειά άρχισε να «στήνεται» από το καλοκαίρι. Καθ’ όλη τη διάρκεια του θέρους διεξάγονταν «πρόβες» για τις οποίες ήταν ενήμεροι και άλλοι, πέραν της Ν.Δ. «Ο Καραμανλής είναι τελειωμένος», δήλωσε μέσα στον Αύγουστο κορυφαίος πολιτικός παράγων, σε μια στιγμή που τίποτε δεν προμήνυε την επερχόμενη θύελλα. Προφανώς εγνώριζε. Οπως εγνώριζε και ο ίδιος ο Καραμανλής, ο οποίος το εκμυστηρεύθηκε σε λίγους υπουργούς της εμπιστοσύνης του. Μην πάει ο νους σας σε σενάρια τύπου CIA. Οχι. Αναφερόμαστε κυρίως σε «τοπικά συμφέροντα» και σε «ανολοκλήρωτα deals». Σε ποικιλώνυμα κέντρα που διαγωνίζονται την τελευταία περίοδο να αποδείξουν σε τρίτους ποιο είναι το πιο αποτελεσματικό στην επιχείρηση φθοράς του Καραμανλή. Ο στόχος αυτός ήταν: Να πάνε «καροτσάκι» τον Καραμανλή μέχρι την άνοιξη και να τον φθείρουν μέχρι εξευτελισμού ώστε να πέσει ως «ώριμο φρούτο». Οχι να τον ρίξουν τώρα. Θυμηθείτε την ποιότητα των δηλώσεων που έγιναν τις προηγούμενες μέρες, τα μειωτικά σχόλια για το πρόσωπο του ίδιου του Καραμανλή και θα καταλάβετε. Ο κύβος ερρίφθη οριστικώς όταν το Μαξίμου πληροφορήθηκε πως κάποιοι βουλευτές σχεδίαζαν να θέσουν «προσεκτικά» και θέμα ηγεσίας μέσα στο Νοέμβριο. Γι’ αυτό και ο Καραμανλής αποφάσισε να αλλάξει τη φορά των πραγμάτων: Με την ομιλία του στη ΔΕΘ χάραξε τη γραμμή της μη διαπραγμάτευσης, ασχέτως αν πλήρωσε προσωπικό πολιτικό κόστος γι’ αυτό (Βουλγαράκης). Με την ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή σκλήρυνε τη στάση του και με το «ρίξτε με στα ίσια» μετέθεσε το βάρος των ευθυνών για τις εξελίξεις που θα έρθουν σε αυτά τα κέντρα. Σε μια εποχή που ο κόσμος νοιάζεται για την τσέπη του και όχι για το ποιος θα κάθεται στην καρέκλα του Ρουσόπουλου, όποιος προκαλέσει εκλογές θα τις χρεωθεί κιόλας. Οποιος, επίσης, διαβάσει «με κρύο αίμα» το κείμενο της ομιλίας Καραμανλή στην Κεντρική Επιτροπή δεν πρέπει να έχει καμία αμφιβολία: Πάμε προς τον τελικό γύρο. Κι όποιος κερδίσει. Πρόκειται ασφαλώς για επιλογή υψηλότατου πολιτικού ρίσκου με όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά. Και της νίκης και της ήττας. Ωστόσο αυτοί που ξέρουν λένε ότι είναι προτιμότερο να προκαλείς εσύ την τύχη σου παρά να την προσδιορίζουν άλλοι. Σε κάθε περίπτωση, δε, ό,τι κι αν συμβεί, είναι ζήτημα Δημοκρατίας να γνωρίζουμε με διευθύνσεις και ονόματα ποιοι είναι αυτοί που «πριονίζουν» τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας και να αποφασίσουμε ελεύθερα προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Το να «σέρνεται» πάντως ένας πρωθυπουργός από τον ένα ή τον άλλον ανεύθυνο, την ώρα που πρέπει να πάρει δύσκολες αποφάσεις για το μέλλον μας, δεν είναι λύση.

Posted at 12:00AM Oct 01, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[3]