Μανόλης Κοττάκης

Δεν είναι και λίγα...

Η γεύση που έχουν οι πολίτες στο στόμα τους από τη διαχείριση των υποθέσεων διαφθοράς την τελευταία τετραετία είναι πικρή. Η εντύπωση που υπάρχει στην κοινή γνώμη είναι ότι επί Ν.Δ. δεν άλλαξε κάτι, μολονότι οι προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν ήταν υψηλές. Είναι όμως έτσι ή, παρασυρμένοι από τις συνήθεις υστερίες μας, δεν βλέπουμε τα προφανή; Πριν απαντήσουμε, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε κάτι: Η Ελλάδα είναι μια χώρα με απίστευτες αγκυλώσεις. Δύσκολα μπαίνει δημόσιο πρόσωπο φυλακή. Κατά συνέπεια, ο συντελεστής δυσκολίας για μια κυβέρνηση που επιθυμεί να θέσει νέους κανόνες, να τους εφαρμόσει και αν δεν τα καταφέρει τότε να τους επιβάλει ακόμη και με ποινές, είναι υψηλός. Ειδικώς όταν ο επικεφαλής της διαπιστώνει ότι από τον ιό της διαφθοράς προσβάλλονται μεσαία και ανώτερα στελέχη της. Ο ίδιος της ο εαυτός. Κι όμως: Αν κάνουμε μια αναδρομή στην περίοδο 2004-2008, θα διαπιστώσουμε ότι απαντήσεις έχουν δοθεί. Και πολιτικές και δικαστικές. Ξεκινώ από τις τελευταίες για να θυμίσω ότι:
? Πρώην βουλευτής της Ν.Δ. παραπέμπεται σε δίκη με την κατηγορία της συμμετοχής του στο παραδικαστικό κύκλωμα.
? Διοικητής ασφαλιστικού ταμείου που «έπαιξε» τις συντάξεις των ασφαλισμένων σε δομημένα ομόλογα προφυλακίστηκε.
? Καθηγητής δημόσιου ΑΕΙ καταδικάστηκε με βαριά ποινή για υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος.
? Πρώην δικαστής εκτίει ποινή ισοβίου καθείρξεως για χρηματισμό.
? Εν ενεργεία μητροπολίτης καταδικάστηκε σε κάθειρξη έξι ετών για υπεξαίρεση και μπήκε στον Κορυδαλλό.
? Μιντιάρχης παραπέμπεται σε δίκη για κακούργημα.
? Τέως διοικητής κρατικής τράπεζας καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης για υποθέσεις του Χρηματιστηρίου.
Σε πολιτικό επίπεδο, τώρα, ο ίδιος ο πρωθυπουργός έδωσε απαντήσεις όσες φορές χρειάστηκε: Δύο υπουργοί, τρεις υφυπουργοί και αρκετοί αξιωματούχοι του Δημοσίου υποχρεώθηκαν σε παραιτήσεις από το αξίωμά τους για υποθέσεις στις οποίες υπήρχαν σκιές. Προσοχή: Οχι μίζες. Απλώς σκιές. Αξίζει επίσης να θυμηθούμε ότι για πρώτη φορά διευθυντής γραφείου πρωθυπουργού, όπως ο Γιάννης Αγγέλου, και σύμβουλος Τύπου πρωθυπουργού, όπως ο Γιάννης Ανδριανός, δεν δίστασαν να προσέλθουν στον ανακριτή και να καταθέσουν για την υπόθεση Ζαχόπουλου. Ενδειξη του ότι δεν είχαν να κρύψουν τίποτε. Πρόκειται για εξελίξεις αδιανόητες για το πολιτικό μας σύστημα στο παρελθόν. Επί ΠΑΣΟΚ δεν υπήρχε περίπτωση ούτε μία στο εκατομμύριο να συμβεί κάτι τέτοιο. Θα εθεωρείτο ιεροσυλία. Θα είχαν «πέσει» επάνω στον «αυθάδη» ανακριτή θεοί και δαίμονες για να μην κλητεύσει τους «Αγγέλου» της εποχής. Ο Καραμανλής έβαλε τον πήχυ προεκλογικά πολύ ψηλά και γι’ αυτό, άλλωστε, αξιολογείται αυστηρά. Για μια χώρα που η ατιμωρησία ήταν καθεστώς, δεν είναι όμως και λίγα. Αλλωστε, όταν βάλεις τον πήχυ πολύ ψηλά, και από κάτω να περάσεις, έχεις ήδη καλύψει ένα μεγάλο μέρος της απόστασης...

Posted at 12:00AM Jun 29, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]