Μανόλης Κοττάκης

Ασυμβίβαστη υποκρισία

Παρακολουθώ με πολλή προσοχή όλη αυτή τη συζήτηση για τα επαγγελματικά ασυμβίβαστα των πολιτικών και των συζύγων τους και φοβάμαι ότι παραλογιζόμαστε. Οταν διεξάγεται η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος και πληροφορούμαστε ότι ο πολιτικός κόσμος της χώρας δίνει στον εαυτό του το δικαίωμα να εργάζεται ελεύθερα στον ιδιωτικό τομέα, εμείς είμαστε απόντες. Ούτε θίγουμε το θέμα ούτε αντιδρούμε. Σαν να μην μας αφορά. Οταν όμως ψηφίζεται το νέο Σύνταγμα (τρόπος του λέγειν, δηλαδή, γιατί μόνο τρία άρθρα άλλαξαν), τότε αρχίζουμε και ψειρίζουμε τα «πόθεν έσχες» των πολιτικών: σε ποια εταιρία δουλεύει η σύζυγος του ενός, σε ποιο κανάλι του άλλου και πάει λέγοντας. Εδώ, όμως, προκύπτει ένα βαθύτατα πολιτικό θέμα: όταν έχουμε όλοι, συλλογικά, ανεχθεί να μπερδευτούν οι δημόσιοι ρόλοι και τα ιδιωτικά ασυμβίβαστα, πώς είναι δυνατόν να θεωρηθεί σήμερα ειλικρινής και γνήσιος ο προβληματισμός μας επειδή η γυναίκα και τα παιδιά ενός υπουργού ίδρυσαν μια εταιρία; Να με συγχωρείτε πολύ, αλλά ή υπάρχει μία διαχωριστική γραμμή για όλους ή για κανέναν. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει νομικό ή ηθικό ασυμβίβαστο για γυναίκα υπουργού, όταν αλλάξαμε προ μηνών το Σύνταγμά μας (στο μόνο που υπήρξε διακομματική συναίνεση), έτσι ώστε:

‒ να μπορεί ένας πολιτικός να έχει δικηγορικό γραφείο και να υπερασπίζεται υπόδικους στα δικαστήρια,
‒ να μπορεί ένας πολιτικός να εργάζεται ως τεχνικός σύμβουλος σε κατασκευαστική εταιρία που αναλαμβάνει δημόσια έργα,
‒ να μπορεί ένας πολιτικός να κάνει τηλεοπτικές δημοπρασίες με στόχο το κέρδος σαν τη Μοιραράκη.

Εδώ βρίσκω ότι υπάρχει πολύ μεγάλη υποκρισία. Οταν ο νομοθέτης επιτρέπει την άρση του ασυμβίβαστου στους πολιτικούς (η αλλαγή αυτή ισοδυναμεί με το να δοθεί η δυνατότητα σε διαιτητή να σουτάρει πέναλτι) με βάση ποια λογική υπάρχει ασυμβίβαστο για τους συζύγους; Και ας μην ξεκινήσουμε πάλι τη συζήτηση περί νομικού και ηθικού ασυμβίβαστου, γιατί δεν θα βρούμε άκρη: Πρώτον, διότι θεωρούμε «εκ των ων ουκ άνευ» ότι ο νομοθέτης θεσπίζει κανόνες με βάση και το ηθικό κριτήριο. Δεύτερον, διότι οι συντεταγμένες πολιτείες λειτουργούν με βάση γραπτούς κανόνες δικαίου. Η Ελλάδα δεν είναι Μεγάλη Βρετανία για να ισχύουν άγραφοι νόμοι. Και, σε τελική ανάλυση, καμία αντίρρηση να απαγορευθεί σε συζύγους υπουργών να δουλεύουν. Αλλά ή θα ισχύσουν ασυμβίβαστα erga omnes ή δεν θα ισχύουν για κανέναν. Οταν μάλιστα διεξάγονται ομηρικές μάχες σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Επιτροπής ώστε να μπορούν οι μιντιάρχες να παίρνουν δουλειές του Δημοσίου κι αυτό θεωρείται ηθικότατο και καθόλου ασυμβίβαστο, δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιοι κάνουν δημόσιο κατηχητικό στους πολιτικούς. Αλλωστε, άλλο είναι να έχεις Α.Ε. και να είσαι νόμιμος και άλλο να έχεις off shore και να είσαι υπόδικος.

Posted at 09:49AM Oct 06, 2008 by ET Administrator in Πολιτική  |  Σχόλια[0]