blogs συντακτών

Κώστας Αργυρός

Συντάκτης Ελεύθερου Τύπου

Thursday Jul 24, 2008

Τα πρωτεία της διαφθοράς

Η ανακοίνωση των στοιχείων της OLAF, της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας για την Καταπολέμηση της Απάτης, για το έτος 2007 είναι αποκαλυπτική και για αυτό που αποκαλείται «χάσμα μεταξύ ευρωπαϊκών θεσμών και πολίτη». Σε ποιον/ποιαν ανήκουν τα πρωτεία των υποθέσεων που χρήζουν διερεύνησης; Ποια απασχόλησε σε 84 συνολικά περιπτώσεις τους ελεγκτές της υπηρεσίας; Μα, φυσικά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με τις χώρες των Βαλκανίων να ακολουθούμε λίγο πιο πίσω. Οσοι ασχολούνται βεβαίως με τα της Ευρώπης γνωρίζουν πολύ καλά το πρόβλημα. Η Κομισιόν είναι ένας γίγας γραφειοκρατίας. Στεγάζει υπαλλήλους που δεν έχουν πάντα προφανή σκοπό ύπαρξης. Οπως όμως κάθε θεσμός εξουσίας και διαχείρισης, αφήνει πολλά παράθυρα για όσους θέλουν να βάλουν το χέρι στο βαζάκι με τη μαρμελάδα. Ο πολιτικός προβληματισμός για το πώς η Ε.Ε. θα αποδειχτεί πιο προσιτή και φιλική στα περίπου 500 εκατομμύρια των πολιτών της ελάχιστες φορές έχει αγγίξει το θέμα μείωσης της «ευρωγραφειοκρατίας». Γιατί βεβαίως κανένας μηχανισμός δεν προωθεί ποτέ την αποδυνάμωσή του, ούτε καν τη μετάλλαξή του. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να ενισχύεται και να γιγαντώνεται ανεξαρτήτως κόστους. Ετσι, για παράδειγμα, έχουμε φτάσει να έχουμε έναν επίτροπο που ασχολείται αποκλειστικά με την πολυγλωσσία στην Ευρώπη. Λες και αν δεν τον είχαμε, θα μιλάγαμε ήδη όλοι… γαλλικά. Και μια υπηρεσία που απασχολεί 467 υπαλλήλους και ξοδεύει 72,6 εκατομμύρια ευρώ για να ξεσκεπάζει σκάνδαλα διαφθοράς. Βεβαίως φέρνει πίσω περισσότερα από τα «κλεμμένα». Αλλά μήπως τελικά θα έπρεπε να βρουν το θάρρος οι γραφειοκράτες να αναρωτηθούν για το πόσο χρήσιμο είναι ένα σύστημα που έχουν σφυρηλατήσει εδώ και δεκαετίες και κάνει πολλούς «υπηρέτες» του να το βλέπουν ως δικό τους υπηρέτη. Κάποια στιγμή με τους ρυθμούς που προχωρά η Ευρώπη μπορεί να χρειαστούμε και μια νέα OLAF, που θα ελέγχει την OLAF. Τα πολιτικά αδιέξοδα που βιώνουν αυτή την εποχή οι «στρατηγοί των Βρυξελλών» δεν είναι άσχετα με την αδυναμία τους να αποδεχτούν ότι ο πλανήτης, η Ευρώπη, οι κοινωνίες έχουν αλλάξει. Το σύστημα χρήζει γενικής ανακαίνισης. Κι αυτοί που λένε απλά ΟΧΙ είναι αυτοί που του παρέχουν την ασφαλέστερη και φθηνότερη προστασία.

Σχόλια:

Στείλτε σχόλιο:
  • HTML Syntax: Επιτρέπεται

Ημερολόγιο


Feeds

Αναζήτηση