Γιάννης Κακουλίδης

Παραλήρημα;

Τελικώς τι είμαστε; Θεατές; Ακροατές; Πρωταγωνιστές; Κομπάρσοι; ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΚΥΡΙΕ, ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΤΕ; (Πρελούδιο και επωδός άσματος.) Ολα μαζί, όλοι μαζί, σ’ όλα μαζί, ερήμην ημών και ίσως εφ’ ημών και δι’ ημάς το γενικό ξεσάλωμα, το ξέσκισμα, η διάλυση. ΒΡΕ ΔΕ ΒΑΡΙΕ, ΒΡΕ ΔΕ ΒΑΡΙΕΣΑΙ, ΑΔΕΛΦΕ (άσμα της αγχωμένης εφηβείας μας, επιβεβαίωση της αείποτε δεδομένης στάσης του Ελληναριού). Και βεβαίως ελευθερία του Τύπου, ελευθερία του λόγου, ελευθερία της σκέψης, ελευθερία της λέξης, ελευθερία του αυτοσχεδιάζειν, ελευθερία του παρεμποδίζειν, ελευθερία του ευτελίζειν και του εξευτελίζειν και φτου ξελευτερία για όλους. ΚΑΙ ΣΑΝ ΠΡΩΤΑ ΑΝΤΡΕΙΩΜΕΝΗ, ΧΑΙΡΕ, Ω ΧΑΙΡΕ, ΕΛΕΥΤΕΡΙΑ! (Υμνος μεταστάς εις άσμα, μεταστάν εις ενθύμιον λαογραφικού ενδιαφέροντος.) Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω. Πολιτισμός χιλιάδων ετών. Ομηρος, Αριστοφάνης, Ευριπίδης, Σαπφώ. Αμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες. Εντούτοις… Απόσυρση βιβλίου. Το βραβευμένο μυθιστόρημα της Ερσης Σωτηροπούλου «Ζιγκ-ζαγκ στις νεραντζιές» εκτός σχολικών βιβλιοθηκών διότι ένιωσε να προσβάλλονται τα ήθη του ο δικηγόρος Κώστας Πλεύρης. Τι ντροπή…ΓΙΑΤΙ ΧΑΙΡΕΤΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ, ΠΑΤΕΡΑ; Ελα μου ντε..! Παρά ταύτα, η Ιστορία του Πολιτισμού μας επιμένει να υπενθυμίζει: Δύο βραβεία Νόμπελ, άλλα τόσα Λένιν. Λένιν; Ποιος Λένιν; ΑΧ, ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΙΛΙΤΣ ΟΥΛΙΑΝΩΦ, ΙΝΑ ΤΙ ΜΕ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕΣ; (Ποίημα). Δεν θέλω υπερβολές, δεν θέλω εκρήξεις και ευαισθησίες στο δήθεν και το τάχα μου τάχα μου. Ενα διάλειμμα, βρε αδερφέ, μια ανάσα να πάρουμε, ένα χαμόγελο να μας χαρίσουν με το έμπα της άνοιξης…ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΑΝΘΙΖΟΥΝ (του Χατζιδάκι ημών του εν τοις ουρανοίς). Και να ξανά το θέμα της ονομασίας. Με τον κύριο Νίμιτς επιστρέφοντα εν αμηχανία. Μονή ή διπλή; Τα εξαπτέρυγα της εθνικοφροσύνης και πάλι ανεμίζουν. Ενθεν και ένθεν η επιχειρηματολογία. Μακεδονία. Ανω ή Κάτω. Βαρετή επανάληψη. Σε λόγια να βρισκόμαστε, δηλαδή. Μήπως μια προσέγγιση με έναν κοινά αποδεκτό μυστικό συνδυασμό; MY SECRET COMBINATION. (Το προς Ευρώπας άγχος μας, το ευλογηθέν και υπό του Πατριάρχου.) Εν μέσω δημοσκοπήσεων που ανεβοκατεβάζουν παρατάξεις, κινήματα, ιδέες, αξίες, πρόσωπα. Ημουν κάτω, ήσουν πάνω, είμαι πάνω, είσαι κάτω κι εκεί που ήσουν ήμουνα και κει που είμαι θα ’ρθεις. Κατά το ΔΥΟ ΠΟΡΤΕΣ ΕΧΕΙ Η ΖΩΗ (αναφορά μνήμης στη μέγιστη Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου) στο «Δυο πόλους έχει η Βουλή» (αναφορά στον αναμενόμενο τρίτο, που αείποτε κατήγγελλε και συνεχίζει το διπολισμό). Παραμονή της Εθνοσωτηρίου της 21ης του τετάρτου, με οδυνηρές μνήμες για το γελοίον του δράματος! ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑ, ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ (της εποχής και της απόγνωσης διά φωνής του αθανάτου Ξυλούρη). Προσώρας οδεύομεν την Εβδομάδα των Παθών. Των θείων, ημών και αλλήλων. Με τιμάς (οβελία, αλλαντικών και ζαρζαβατικών, στα ύψη) και μετά τιμών (πρώτοι στα ντόπινγκ και τους εν γένει εξευτελισμούς). ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΙΠΟΤΑ, ΤΙΠΟΤΑ, ΤΙΠΟΤΑ (άσμα των ημερών της αθωότητος). Επιστροφή στα τρέχοντα. Τα παραληρηματικά. Της απορίας. Της αηδίας. Της απόγνωσης. Της παθολογίας. Της τρέλας. ‘Η ταν ή επί…τους! (Σκίσαμε πάλι, από κουλτούρα…)

Posted at 11:41AM Apr 20, 2008 by ET Administrator in Politics  |  Σχόλια[0]