Γιάννης Κακουλίδης

Αθυρόστομο

Ας όψεται η σοβαρότης της εφημερίδας που επιβάλλει τον περιορισμό της αθυροστομίας μου, διότι υπό κανονικάς συνθήκας ο τίτλος του παρόντος κειμένου θα ήταν «Που…ες στα κρεβάτια σας». Αλλά κι εγώ, ως ελευθερόστομος αστειολόγος αναλυτής των κοινωνικοπολιτικών δρώμενων, πώς αλλιώς να αντιδράσω στην εκ της Εσπερίας είδηση, που με μεγάλη καθυστέρηση έφτασε σε μένα, ότι στο μεγαλύτερο μπορντέλο της πάλαι ποτέ κραταιάς Σοβιετικής Ενώσεως είχε δοθεί, προ ετών, το όνομα ΕΛΛΑΣ; Που θα πει πως κάτι το περίεργο συμβαίνει διεθνώς με μας και οι παντός είδους επήλυδες κοτσάρουν κι από ένα ελληνικό όνομα στα ανοσιουργήματά τους. Μακεδονία ονόμασαν το ανοσιούργημά τους οι γείτονες, δεκαετίες τώρα, και τρέχουμε και δεν προφταίνουμε. Ελλάδα είπαν την τρομοκρατία οι σύμμαχοι και μόνο εμείς απ’ όλη την Ευρώπη θέλουμε βίζα για να πάμε να ψωνίσουμε στην Πέμπτη Λεωφόρο! Είναι γνωστόν ότι κανένα πρόβλημα δεν έχω με τις λέξεις ούτε με τους οίκους ανοχής, των οποίων τιμώ το κοινωνικόν έργον! Αλλά από αυτό μέχρι το να φιγουράρει η Ελλάδα ως συνώνυμο της λέξης μπορντέλο…, ε! Αστεία δεν χωράνε! Διότι πες πες πολύ γρήγορα ο άλλος, αντί να λέει «πάω για τουρισμό στην Ελλάδα», θα μπορεί να πει «πάω στην Ελλάδα για μπ….τσαρκα». Και υπ’ αυτήν την έννοιαν κι εμείς από τέκνα της Ελλάδος θα γίνουμε… που…ας γιοι. Ασε που αύριο-μεθαύριο δεν θα λένε «η (όποια) κυβέρνηση της Ελλάδος» αλλά «οι πατρόνες του μαγαζιού». Βέβαια, αν δεχθούμε -σύμφωνα και με τις βασικές αρχές του marketing- ότι το όνομα ενός προϊόντος πολλές φορές περιγράφει την ποιότητα ή το είδος του, τότε οι μαφιόζοι που επένδυσαν στο όνομα Ελλάς… ψωνίσανε από σβέρκο. Διότι άλλο κύρος έχει ένα μπουρδέλο που λέγεται –φέρ’ ειπείν- Γερμανία, Ιαπωνία ή Αγγλία (καθότι οι χώρες αυτές είναι συνυφασμένες με την πειθαρχία, την παραγωγικότητα και την ποιότητα) και άλλο Ελλάδα, που είναι συνυφασμένη με το αλαλούμ και την αρπακόλλα. Θερμά παρακαλώ σας, μην πείτε πως το παρατράβηξα και ξαμόλησα τις παρόλες μου παραθέτοντας μία επιλογή κακόηχων λέξεων, στην προσπάθειά μου να φαιδρολογήσω. Διότι το κείμενο τούτο γράφεται εν θερμώ, όταν δεν μπορώ να καταλάβω αν η πληροφορία είναι κακόγουστο αστείο ή βάναυση προσβολή. Γιατί κι αν ακόμη στο θυμό ή στην απόγνωσή σου λες από μέσα σου «αυτό δεν είναι χώρα, μπουρδέλο είναι», όπως καλή ώρα σαν και τώρα, μ’ όλα τούτα που συμβαίνουνε στην κοινωνία, στην πολιτική και στην… ενημέρωση, όταν τ’ ακούσεις φωναχτά από τους ξένους, τότε δεν το σηκώνεις. Κι αυτό ούτε υπερπατριωτισμός ούτε εθνικισμός είναι. Είναι η άμυνα στη βεβαιότητα ότι… η τόση περιφρόνηση σ’ αυτό που πραγματικά είμαστε και στην Iστορία που κουβαλάμε -όπως προκλητικά επιδεικνύεται από εχθρούς και φίλους- τίποτε άλλο δεν μπορεί να σημαίνει: Μας την έχουνε στημένη και το μόνο που περιμένουν είναι η κατάλληλη στιγμή να μας ξεσκίσουν. Και ‘μείς εκεί: Χωρισμένοι στα δύο, μην σας πω και στα τρία, σωστοί αδερφοφαγάδες!

Posted at 12:40PM Feb 03, 2008 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[1]