Ελεύθερος Τύπος

Συναίνεση: ρητορική και πρακτική

Στον πολιτικό βίο υπάρχει η ρητορική της συναίνεσης και η πρακτική της συναίνεσης. Την πρώτη συχνά την ακούμε, η δεύτερη σπανίως διαπιστώνουμε να εφαρμόζεται.

Το λέμε αυτό γιατί τις τελευταίες ημέρες -μετά την καταιγιστική επίδραση του σκανδάλου της Siemens στο πολιτικό σύστημα και την αποτύπωση των συνεπειών του στις δημοσκοπήσεις- πρωθυπουργός και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιχειρούν να βάλουν στο τραπέζι κάποια θεμελιώδη ζητήματα.

Είναι προφανές πως αντιλαμβάνονται πλήρως τις συνέπειες των αποκαλύψεων, των νέων στοιχείων που έρχονται στο φως αλλά και των φημών, των υπαινιγμών, των διαρροών. Αντιλαμβάνονται πως η εδραίωση της πεποίθησης στην κοινή γνώμη ότι «όλοι ίδιοι είναι» οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια και τους δύο στο επίκεντρο της κρίσης του συστήματος.

Προσώρας, όμως, ακούμε μόνο τη ρητορική της συναίνεσης ή, για να μην επιζητούμε πράγματα δύσκολα, έστω της συνεννόησης, της σύγκλισης σε ένα modus operandi που να αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης – γιατί, ας μην το ξεχνάμε, οι εκλογές είναι τόσο μακριά όσο μπορεί να είναι και κοντά, και το φάσμα της μη αυτοδυναμίας απολύτως ορατό.
Δυστυχώς, αντί να περάσουμε από τη ρητορική στην εφαρμοσμένη πρακτική της συνεννόησης, πληθαίνουν εκείνοι που εισηγούνται σύγκρουση. Ακόμα χειρότερα: ολοσχερή πόλεμο. Φθάνουν στους ηγετικούς κύκλους με ψήγματα πληροφοριών, με ισχνές φήμες περί νέων σκανδάλων -εφαπτόμενων ή όχι με την υπόθεση της Siemens- που μπορούν να πλήξουν πολύ ψηλά στην «αντίπαλη» κομματική ιεραρχία. Και το εννοούμε: πολύ ψηλά.

Πρέπει να επισημάνει κανείς πως η τακτική αυτή είναι πολλαπλώς επικίνδυνη. Βεβαίως, μέσα στον ορυμαγδό των αποκαλύψεων, στην παραζάλη των υποθέσεων που ανοιγοκλείνουν δικαστικά και καταλαμβάνουν τις προθήκες της επικαιρότητας, αρκετές από τις ευφάνταστες υποθέσεις μοιάζουν πιθανές.

Εκεί ακριβώς έγκειται ο κίνδυνος. Να ισοπεδωθούν τα πάντα. Να αποκτούν υπόσταση οι φήμες και να αιωρούνται ως απειλές. Να αμαυρώνονται ακόμα περισσότερο πρόσωπα και, εν τέλει, το ίδιο το πολιτικό σύστημα.

Δεν πρέπει κανείς να πει «προσοχή». Είναι αυτονόητο. Και είναι βέβαιο πως οι υπεύθυνες ηγεσίες το κατανοούν. Απλώς, ας το επισημάνουμε. Για εκείνους, έστω, τους ελάχιστους που δεν διστάζουν να ανοίξουν το κουτί της Πανδώρας.

Posted at 11:30AM Jul 13, 2008 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[0]