Ελεύθερος Τύπος

Παράλληλοι κόσμοι

Τα αποτελέσματα της μέτρησης που δημοσιεύει σήμερα ο ΕΤ.Κ (ΕΤ Περισκόπιο) έρχονται να συμπληρώσουν το παζλ των ημερών. Αυτό που απαρτίζεται από κομμάτια αποκαλύψεων περί το σκάνδαλο της Siemens, αλλά -ως γενική αίσθηση- επικαθορίζεται από την ισοπεδωτική οικονομική ύφεση που χτυπάει τα νοικοκυριά και εκτοξεύει το δείκτη απαισιοδοξίας.

Παρ’ ότι ετεροβαρείς και ίσως άδικες οι δημιουργηθείσες εντυπώσεις από την τρέχουσα υπόθεση του «μαύρου χρήματος» -δεδομένου ότι προσώρας το αποδεδειγμένο σκέλος της αφορά μόνο το παλαιότερο ΠΑΣΟΚ-, οδηγούν σε εξαιρετικά ανησυχητικά συμπεράσματα.

Οι πολίτες δεν κάνουν τον κόπο να διακρίνουν τους «καλούς» από τους «κακούς», ούτε καν, πλέον, τους «κακούς» από τους «λιγότερο κακούς». Κάθε υπόνοια σκανδάλου ή κακοδιαχείρισης λειτουργεί σωρευτικά στο κοινό αίσθημα.

Γιατί είναι δραματικά επιβαρυμένο, κυρίως από την αδυναμία της πολιτικής να υπερβεί τη ζοφερότητα και να δράσει πολιτικά. Αυτό που συνάγεται είναι πως πολιτική και κοινωνία κινούνται σαν δύο παράλληλοι κόσμοι. Αλλα τα αιτήματα και οι προτεραιότητες των πολιτών, περί άλλα τυρβάζουν πολιτικοί, κόμματα και -για να διατυπώσουμε κι έναν αυτοκριτικό λόγο- πολλά μέσα ενημέρωσης.

Ακόμη κι αν δεχτούμε ως αυτονόητο ότι τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων έχουν ευκαιριακό χαρακτήρα -ως κοινωνικές «φωτογραφίες» της στιγμής-, θα έπρεπε να μας προβληματίζει η επανάληψη των ίδιων καταγραφών.
Σε βαθμό που αποκτούν, πλέον, δομικό χαρακτήρα. Απαισιοδοξία, οργή, απόρριψη του δικομματικού συστήματος και της εναλλακτικότητας στη διακυβέρνηση, εδραίωση της αντίληψης του «όλοι ίδιοι είναι».

Αν δεν έχουμε φτάσει σε οριακό σημείο, το πλησιάζουμε. Η πολιτική πρέπει να αντιδράσει. Οχι για να αποτινάξει ευκαιριακά -διά της συγκάλυψης- τις σε βάρος της κατηγορίες. Οχι για να επιχειρήσει να πείσει για τη (χαμένη) εντιμότητα και αξιοπιστία της. Αλλά για να δείξει ότι πήρε το μάθημα. Οτι αντιλαμβάνεται πως «δεν πάει άλλο».
Διά ταύτα: θεσμικές πρωτοβουλίες προς άρση του αδιεξόδου. Πρωτοβουλίες συναινετικές και επιστροφή στη δρώσα πολιτική. Αυτή που βελτιώνει τις συνθήκες διαβίωσης των πολιτών. Αυτή που μεταρρυθμίζει και δεν διαχειρίζεται, απλώς, το χρόνο. Δύσκολο; Ισως. Αλλά μονόδρομος. Διότι, εν κατακλείδι, είναι, πια, τόσο αλληλένδετα κόμματα και πρόσωπα που καθένα που απαξιώνεται τραβάει στο βυθό και τα άλλα.

Posted at 11:55AM Jul 05, 2008 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[0]