Γιώργος Παπαθανασόπουλος

Υπάρχει ακόμη ανθρωπιά

Την προπερασμένη εβδομάδα βρέθηκα στην περίφημη για την Ιστορία της Μάνη. Διασχίζοντας με το αυτοκίνητο την περιοχή της Αρεόπολης και του Οιτύλου έκλαψε η ψυχή μου όταν με τα μάτια μου διαπίστωσα ότι της άγονης Μάνης κάηκαν ακόμη και οι πέτρες! Και ότι βράχια και χώμα καλύφθηκαν από μια καταπιεστική μαυρίλα. Το πένθιμο τοπίο σε πολλά σημεία θυμίζει την έκρηξη του Βεζούβιου και την κάλυψη από τη λάβα του της Πομπηίας. Η μελαγχολία είναι διάχυτη στη Μάνη. Η πυρκαγιά ήταν πρωτοφανής, πενθούν ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν και η ζημιά είναι ανυπολόγιστη. Περίπου 80.000 ρίζες ελιές κάηκαν και η φωτιά μπήκε σε πολλά σπίτια και τα κατέστρεψε. Κι όμως, σ’ αυτή τη συμφορά οι Μανιάτες κρατούν την παραδοσιακή υπερηφάνεια τους και όχι μόνο δείχνουν θαυμαστή ψυχική δύναμη να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους από τις στάχτες, αλλά έχουν και περισσά αποθέματα αγάπης και αλληλεγγύης και έστειλαν βοήθεια στους πυρόπληκτους της Ηλείας!
Την προπερασμένη Παρασκευή κι ενώ μαζί με τη σύζυγό μου καθόμασταν το μεσημέρι σε ένα εστιατόριο, δίπλα στο Ναό των Ταξιαρχών Αρεόπολης, ένα αυτοκίνητο σταμάτησε κοντά μας, γεμάτο με δέματα. Από το αυτοκίνητο κατέβηκε ένας κληρικός που μίλησε σε έναν περαστικό νέο και τον κάλεσε το απόγευμα στις 7 να πάει στο ναό για να γεμίσουν, μαζί και με άλλους νέους, ένα φορτηγό με δέματα. Kαλέσαμε στο τραπέζι μας τον ιερέα και εκείνος με ευχάριστη διάθεση δέχθηκε. Μας είπε ότι λέγεται Γεώργιος Λεβαντής, ότι είναι ο παπάς της Αρεόπολης, μας περιέγραψε την τραγική κατάσταση πολλών και μας σημείωσε ότι παρά ταύτα ο μητροπολίτης Γυθείου και Οιτύλου, κ. Χρυσόστομος, και όλοι οι Μανιάτες σκέφθηκαν ότι η συμφορά στην Ηλεία ήταν μεγαλύτερη και έπρεπε να τους δείξουν τη συμπαράστασή τους, πυροπαθείς σε πυροπαθείς! Ετσι το αυτοκίνητό του ήταν γεμάτο από δέματα με ρούχα, σκεπάσματα, χαλιά, και έως το βράδυ ένα φορτηγό θα γέμιζε με προσφορές οικογενειών και επαγγελματιών σε τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης! Εμεινα άφωνος από αυτά που άκουσα. Στην εποχή μας κυριαρχεί ο ατομισμός και εν πάση περιπτώσει όταν κάποιος έχει το πρόβλημά του δεν βλέπει αυτό του διπλανού του. Ομως, οι Μανιάτες με δίδαξαν τι σημαίνει ανθρωπιά και άνοιγμα της καρδιάς στο διπλανό.
Να προσθέσω, πάντως, ότι η ανθρωπιά δεν έχει σύνορα. Ενώ ετοιμαζόμασταν να αναχωρήσουμε από την Αρεόπολη και βρισκόμασταν στην κεντρική της πλατεία, μας πλησίασε ένα ζευγάρι Γάλλων, από το Μπορντό, και μας ρώτησε πού μπορούσε να παραδώσει την ανθρωπιστική βοήθεια που είχε συγκεντρώσει με εθελοντική εργασία και με τη συνδρομή του Δήμου του Μπορντό. «Είδαμε στην τηλεόραση την τραγωδία από τις πυρκαγιές και αυθόρμητα αποφασίσαμε να βοηθήσουμε τους πυροπαθείς», μας είπαν. Και ταξίδεψαν με το αυτοκίνητό τους από το Μπορντό στην Αρεόπολη για να προσφέρουν τη βοήθειά τους, ένα γεμάτο αυτοκίνητο με ρουχισμό και οικιακά είδη. Για να δείξουμε κι εμείς την ανθρωπιά μας, θα ήταν καλό κάποιες ολιγοήμερες διακοπές να τις περάσουμε στη Μάνη. Οι Μανιάτες είναι υπερήφανοι και δεν δείχνουν ότι υποφέρουν, όμως είναι εξόφθαλμη η ευχαρίστησή τους από την παρουσία μας. Γιατί ακόμη και το ένα ευρώ που αφήνουμε, είναι γι’ αυτούς πνοή ζωής.

Posted at 12:00AM Oct 07, 2007 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]