Γιώργος Παπαθανασόπουλος

Ο ασκητικός τρόπος ζωής ως παράδειγμα για τη λύση του οικολογικού προβλήματος

Το κάψιμο μεγάλου μέρους της Πάρνηθας ήταν μια οικολογική τραγωδία, η οποία θα στοιχίσει σε εμάς που ζούμε στο Λεκανοπέδιο. Ομως καλό είναι να δείχνουμε τις ευαισθησίες μας για το περιβάλλον όχι μόνο διαμαρτυρόμενοι στις κραυγαλέες περιπτώσεις, αλλά να τις αποδεικνύουμε έμπρακτα στην καθημερινότητά μας, όπως είναι η Παράδοσή μας. Γιατί, όπως ζούμε, δείχνουμε ότι βιωματικά έχουμε προσχωρήσει στις πεποιθήσεις του Ιερού Αυγουστίνου, του Ντεκάρτ, του Ντιντερό, του Λοκ, του Ανταμ Σμιθ και των άλλων που διαμόρφωσαν τη δυτική αντίληψη.

Ολοι τους, παρά το ότι έζησαν σε διαφορετικές εποχές και είχαν διαφορετικές πεποιθήσεις έχουν ως κοινό τους σημείο την πίστη ότι ο άνθρωπος είναι ανώτερος από τη φύση και κέντρο των πάντων. Από τα χριστιανικά δυτικά ρεύματα κυρίως ο πουριτανισμός, εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τους στίχους της Γενέσεως «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και κατακυριεύσατε της γης», συνετέλεσε στην ανάπτυξη του αντιπεριβαλλοντικού τεχνολογικού μας πολιτισμού. Αυτός στηρίζεται στην έξαρση του ατομικισμού και στην καθιέρωση του ευδαιμονισμού ως υπέρτατου σκοπού της ζωής.

Ο Γαλλοαμερικανός ιστοριογράφος Αλεξάντρ Κοϊρέ (1892-1964), επισημαίνει ότι ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος απομακρύνθηκε από το σεβασμό της φύσης και αντικατέστησε τον κόσμο των ποιοτήτων και των αισθητηριακών ευαισθησιών με τον κόσμο στον οποίο υπάρχει θέση για κάθε πράγμα εκτός από τον άνθρωπο. (Αλεξάντρ Κοϊρέ «Δυτικός πολιτισμός», Εκδ. Υψιλον, Αθήνα 1991 σ. 65). Και προσθέτει ότι grosso modo ο βιομηχανικός πολιτισμός «αλλοίωσε» τον κόσμο μας και αντικατέστησε τον φυσικό περιβάλλοντα χώρο, με έναν κατασκευασμένο περιβάλλοντα χώρο.

Ο συγκεκριμένος τρόπος ζωής είναι ξένος προς αυτόν της καθ’ ημάς Ανατολής, όπως εκφράζεται και σήμερα από τους μοναχούς του Αγίου Ορους. Χρησιμοποιούν ήπιες μορφές ενέργειας, ανακυκλώνουν τα πάντα, δεν έχουν σκουπίδια, είναι εγκρατείς και οικονόμοι στην κατανάλωση των φυσικών αγαθών. Ο μητροπολίτης Περγάμου και ακαδημαϊκός κ. Ιωάννης Ζηζιούλας έχει προσεγγίσει θεολογικά το πρόβλημα.

Στο πόνημά του «Η κτίση ως Ευχαριστία – θεολογική προσέγγιση στο πρόβλημα της Οικολογίας» (Εκδ. «Ακρίτας») σημειώνει ότι το ασκητικό πνεύμα και ο πόλεμος κατά του «ιδίου θελήματος» είναι ο τρόπος ζωής, τον οποίο χρειάζεται να διδαχθεί ο σύγχρονος άνθρωπος, ώστε να βοηθηθεί στο να λύσει το οικολογικό πρόβλημα.

Γενικότερα, η Ορθόδοξη Εκκλησία με επικεφαλής τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο έχει αναλάβει μια προσπάθεια να ευαισθητοποιήσει τους ανθρώπους και να τους καταστήσει υπεύθυνους έναντι του περιβάλλοντος στο οποίο ζουν.
Στην προσπάθεια αυτή συμμετέχει και η Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία επί Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου συγκρότησε ειδική Συνοδική Επιτροπή Οικολογίας, η οποία έχει επικεφαλής το μητροπολίτη Αχελώου κ. Ευθύμιο. Πρόκειται για αρχιερέα, ο οποίος έχει επί πολλά χρόνια ασχοληθεί με το οικολογικό πρόβλημα και είναι πλούσιο το επ’ αυτού ποιμαντικό και συγγραφικό του έργο.

Posted at 05:46PM Jul 15, 2007 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[1]