Γιώργος Παπαθανασόπουλος

Ελλάδα, Χριστιανισμός και εκλογές

Hμέρα βουλευτικών εκλογών σήμερα και όλοι μας από το πρωί ασκούμε το δικαίωμά μας. Η πολιτική αυτή πράξη μας, πέραν των άλλων, αποτελεί συνέχεια της δημοκρατικής μας παράδοσης, που ξεκίνησε από τους αρχαίους Ελληνες πριν από 2.500 χρόνια. Δεν πρέπει εξάλλου να ξεχνάμε ότι σύστημα εκλογής υπάρχει και στην Εκκλησία για τους ποιμένες της, από την ίδρυσή της έως σήμερα, με όλα τα προβλήματα που μπορεί να παρατηρήσει κανείς σ’ αυτό το διάβα των 20 αιώνων.

Οπως παρατηρεί ο καθηγητής Βιβλικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, Γουέιν Μικς, στο βιβλίο του « Οι Αρχές της Χριστιανικής Ηθικής», ήταν σημαντική η επιρροή που άσκησε η ελληνική δημοκρατική κουλτούρα στους μονοθεϊστές Εβραίους. Και η επιρροή αυτή άρχισε από το τέλος του 4ου αιώνα π.Χ. και πέρασε στη ζωή και την αντίληψη των Αποστόλων, των Πατέρων και όλων των μελών της Εκκλησίας.

Ο Αμερικανός καθηγητής αναφέρει ως παράδειγμα ότι ενώ στο εβραϊκό πρωτότυπο της Παλαιάς Διαθήκης ονομάζεται «συνέλευση» η συγκέντρωση των Εβραίων που άκουσαν τον Μωυσή όταν κατέβασε από την κορυφή του Ορους Σινά τις πλάκες με τις Δέκα Εντολές, οι Εβδομήκοντα σοφοί ελληνιστές Εβραίοι στην ελληνική μετάφρασή της, που έκαναν στην Αλεξάνδρεια επί Πτολεμαίου, ονομάζουν τη συγκέντρωση αυτή «Εκκλησία» (Δευτερονόμιο θ΄ 10), λέξη που, όπως ο Μικς εξηγεί, αναφέρεται στο εκλογικό σώμα των πολιτών της Εκκλησίας του Δήμου, του αρχαίου Αστεως.

Η Χριστιανική Εκκλησία καθιέρωσε με την ίδρυσή της την εκλογή των ποιμένων της. Η πρώτη εκλογή έγινε για τη συμπλήρωση του αριθμού 12 των μαθητών, μετά το κενό που προκλήθηκε από την προδοσία και τον απαγχονισμό του Ιούδα.

Οι Απόστολοι πρότειναν δύο μέλη της πρώτης Χριστιανικής Κοινότητας των Ιεροσολύμων, η πρόταση έγινε δεκτή από όλους και επελέγη η διαδικασία της κλήρωσης. Κληρώθηκε ο Ματθίας.

Στη συνέχεια, από τους δώδεκα αποστόλους, τους μαθητές του ευρύτερου κύκλου και όλη την κοινότητα έγινε η εκλογή των επτά διακόνων. Μετά, «οι απόστολοι και οι πρεσβύτεροι μαζί με όλη την Εκκλησία αποφάσισαν να εκλέξουν εκείνους που πήγαν στην Αντιόχεια μαζί με τους Παύλο και Βαρνάβα». (Πρ. ιε΄ 22).

Πρώτος ο Σπ. Ζαμπέλιος, στη μελέτη του περί του Μεσαιωνικού Ελληνισμού, παρατηρεί ότι η Εκκλησία, ιδιαίτερα κατά την πρώτη εποχή της, «δύναται να θεωρηθεί όπως ακριβώς μία μικρά δημοκρατική πολιτεία, ανεξάρτητος μεν κατά μέρος της Ρωμαϊκής αρχής, ρυθμισμένη δε διά θεσμών ιδίων και χαίρουσα ανεπηρεάστως της ηθικής ελευθερίας τας απαρχάς».

Και προσθέτει πως κάθε μικρή εκκλησιαστική κοινότητα αποτελείται από συμπολίτες ίσους κατά πάντα και από τον αρχηγό, που εκλέγεται με τη «δημοτική ψήφο». Υπογραμμίζει, ακόμη, ότι στην Εκκλησία δεν υπάρχει ούτε κύριος, ούτε δεσπότης, ούτε πλούσιος, ούτε πτωχός, ούτε ιδιώτης, ούτε άρχων, διότι «όλοι τους είναι εξισωμένοι με τη στάθμη του θανάτου, όπως στους αρχαίους Ελληνες ήσαν εξισωμένοι με τη στάθμη της ζωής, που είναι η αντίθεση του άπειρου προς το πεπερασμένο». Και προσθέτει ότι ο Επίσκοπος εκλέγεται κατά πλειοψηφία και μπορεί να είναι γεωργός, βοσκός, καρβουνιάρης, μορφωμένος ή ολιγογράμματος, στρατηγός ή στρατιώτης...

Εχουμε, λοιπόν, μακρότατη παράδοση εκλογών, ελληνική και χριστιανική. Μακάρι η εμπειρία μας αυτή να μας βοηθήσει στην εκλογή των αξίων, που με υπευθυνότητα θα χειριστούν την εξουσιοδότηση που θα τους δώσουμε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Posted at 02:56PM Sep 16, 2007 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]