Γεώργιος Π. Μαλούχος

Μάχη για την πορεία του κόσμου

Δύσκολα μπορεί κανείς να θυμηθεί άλλες εκλογές τόσο κρίσιμες για το μέλλον της Αμερικής και, κατ’ επέκταση, εν πολλοίς και για το μέλλον του κόσμου, όσο αυτές που έρχονται σε λίγους μήνες. Κι αυτό γιατί συνήθως στις εκλογές βασικά συγκρούονται πρόσωπα. Στην πιο «ευγενή» περίπτωση, συγκρούονται ιδεολογίες και, άντε, το πολύ πολύ και καλά καταρτισμένα προγράμματα. Αλλά ως εκεί. Πολύ σπάνια όμως συμβαίνει να συγκρούεται τόσο κάθετα και τόσο διακριτά η πρόοδος με την οπισθοδρόμηση, η ελπίδα με το φόβο, το άνοιγμα με το κλείσιμο, η επικοινωνία με την επιβολή, η ανοχή με τη μισαλλοδοξία. Κι αυτό ακριβώς ετοιμάζεται τώρα να γίνει στις ΗΠΑ, όπου το ποιος θα νικήσει κυριολεκτικά μπορεί να αλλάξει την πορεία του κόσμου και να τη στρέψει στη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Κατηγορούν τον Μπαράκ Ομπάμα ότι λέει μια λέξη: «Αλλαγή». Και ότι, στην πραγματικότητα, δεν της δίνει ακριβές περιεχόμενο. Αλλαγή, γιατί; Αλλαγή, σε τι; Η κατηγορία δεν ευσταθεί, γιατί ο Ομπάμα, ειδικά όσο περνάει ο καιρός, γίνεται όλο και πιο συγκεκριμένος, τόσο στην οικονομική πολιτική, που μαζί με την έννοια της προστασίας των αδύναμων στρωμάτων, θα αποτελέσει και την κύρια παράμετρο της απόφασης των Αμερικανών ψηφοφόρων, όσο και στα διεθνή θέματα, που απασχολούν πάρα πολύ τους Ευρωπαίους, πολύ τους Αμερικανούς των μεγάλων πόλεων, αλλά πολύ λιγότερο τους Αμερικανούς της επαρχίας, που όμως μάλλον θα κρίνουν τελικά τη μάχη... Στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, στην εποχή του Μακαρθισμού και, ακόμα περισσότερο, μετά τη δολοφονία του Κένεντι, η Αμερική σταδιακά έχασε τη μοναδική σχέση που είχε αναπτύξει με την Ευρώπη και τον κόσμο από τη θέση της παγκόσμιας ηγέτιδας δύναμης κατά του Αξονα. Εχασε το χαρακτήρα της μεγάλης ηθικής δύναμης που προασπιζόταν την ελευθερία, για να φτάσει κάποτε να περιέλθει στην ακριβώς αντίθετη θέση. Αν οι «ιδρυτές πατέρες» του αμερικανικού έθνους μπορούσαν να τα δουν όλα αυτά, κατά πάσα πιθανότητα θα ένιωθαν φρίκη. Η εκλογή ΜακΚέιν, ενός πολιτικού που ένας τυφλός φανατισμός δείχνει να κυβερνά τη σκέψη του, θα φέρει την Αμερική στο χειρότερο σημείο της υπόστασής της ως ηθικής δύναμης στον κόσμο. Κι αυτό είναι πλέον σαφές ότι δεν το θέλει ούτε ο ίδιος ο σκληρός πυρήνας του αμερικανικού κατεστημένου, που βλέπει εδώ και καιρό το αδιέξοδο αυτού του δρόμου. Αντιθέτως, η εκλογή Ομπάμα θα ανοίξει έναν άλλο δρόμο, τον από καιρό χαμένο αυτό δρόμο της Αμερικής ως κεντρικής ηθικής δύναμης του κόσμου. Φυσικά, ακόμα κι αν εκλεγεί, ο Μπαράκ Ομπάμα θα αντιμετωπίσει τεράστιες δυσκολίες να συγκεράσει αυτή τη στροφή με την άσκηση των αμερικανικών συμφερόντων στον κόσμο. Τουλάχιστον, όμως, κάποιος θα έχει προσπαθήσει. Και, μέχρι στιγμής, φαίνεται και αρκετά ικανός και εξίσου πολιτικά έντιμος για να το κάνει.

Posted at 03:52PM Jun 22, 2008 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[2]