Γεώργιος Π. Μαλούχος

Κάποτε στην Αμερική

Ο Μίκης Θεοδωράκης λέει συχνά ότι η Αμερική έχει εξελιχθεί σε μια αυτοκρατορία επικίνδυνη για ολόκληρο τον κόσμο. Βέβαια, αυ­τό δεν το λέει μόνον ο Μίκης Θεοδωράκης. Ειδικά στην Ελλάδα το λένε όλοι… Ομως, δίπλα σε αυτό, ο Μίκης Θεοδωράκης λέει και κάτι ακόμα: ότι η λύση στο πρόβλημα που θεωρεί ότι υπάρχει δεν μπορεί παρά να προέλθει με μια ανατροπή μόνον μέσα από την ίδια την Αμερική. Οτι δεν υπάρχει τίποτε άλλο που να μπορεί να σταματήσει εκείνο που βλέπει ως κακό, παρά μόνον οι Αμερικανοί πολίτες. Οσο περνούν οι μέρες και πλησιάζουμε στο τέλος του μακρού και λυσσαλέου αγώνα για το χρίσμα των Δημοκρατικών, μέρα με τη μέρα, η άποψη αυτή -που στην αρχή ακούγεται περισσότερο σαν θέση αρχής ή ακόμα και σαν «οραματική» προσέγγιση ενός μεγάλου της Τέχνης- μοιάζει όλο και πιο πραγματική, όλο και πιο πολιτική, όπως πάρα πολλά άλλα που έχει πει εδώ και τόσα χρόνια, και που, απλώς, τα έχει πει πολύ νωρίτερα απ΄ όσο ήμασταν έτοιμοι για να τα ακούσουμε… Ο Μπαράκ Ομπάμα, ένας άνθρωπος περίπου από το πουθενά. Ενας άνθρωπος που δεν ανήκει στη λευκή φυλή και που περίπου «αστρικές» συγκυρίες τον βοήθησαν να μπει στη Γερουσία (διαβάστε το βιβλίο του στις εκδόσεις «Πόλις»), έρχεται τώρα, με σύνθημά του την «Αλλαγή», να διεκδικήσει την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Στην αρχή περίπου γελούσαν μαζί του. Η… βαρόνη Κλίντον και το σύστημά της δεν έδωσαν σημασία στον παρείσακτο συνυποψήφιο. Ομως εκείνος, στους μήνες που πέρασαν, οδήγησε την ίδια και τους συμβούλους της σε παράνοια… Και σήμερα περίπου σύσσωμο το αμερικανικό κατεστημένο των Δημοκρατικών φωνάζει «Χίλαρι, φύγε», για να μείνει ο Ομπάμα μόνος του, να προετοιμαστεί ώστε να αντιμετωπίσει το σκληροπυρηνικό ΜακΚέιν, σε μια αναμέτρηση που, τελικά, μάλλον θα εξελιχθεί σε τιτανομαχία γι’ αυτό ακριβώς στο οποίο αναφέρεται ο Μίκης Θεοδωράκης: για το «πού πάει» η Αμερική και, ας μην κοροϊδευόμαστε, μαζί της ο κόσμος. Αυτή θα είναι η σύγκρουση: της αληθινής προόδου με την αληθινή συντήρηση… Πολύ πιο αθόρυβα, η Γαλλία έζησε τον τελευταίο χρόνο μια «μικρογραφία» του φαινομένου, καθώς εξέλεξε πρόεδρο ένα γιο μετανάστη… Οπως όλα δείχνουν, το 2009 η Αμερική θα έχει τον πρώτο της όχι λευκό πρόεδρο – είχε ήδη δύο όχι λευκούς υπουργούς Εξωτερικών, ένας εκ των οποίων ήταν πριν και αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, υποτίθεται του απόλυτου «άβατου» της χώρας. Σήμερα κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει ποιες προσδοκίες θα εκπληρώσει και ποιες όχι, αν εγκατασταθεί τελικά στο Λευκό Οίκο ο Μπαράκ Ομπάμα. Ομως, αν αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή δεν συνιστά ανατροπή, τότε μάλλον θα πρέπει κάποτε να ξαναδούμε το νόημα της λέξης…

Posted at 02:11PM May 18, 2008 by ET Administrator in Politics  |  Σχόλια[1]