Γεώργιος Π. Μαλούχος

Η σύγκρουση των άκρων

Ακόμα και οι διάφοροι… παραθυροτροχονόμοι που ζουν για να βλέπουν τον κόσμο να τσακώνεται στις εκπομπές τους τις τελευταίες μέρες δείχνουν να έχουν τρομάξει και δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα. Και παρακολουθούν ανήμποροι τη σύγκρουση ανάμεσα στα άκρα με αφορμή την υπόθεση Γερμανού / Cosmote: τη σύγκρουση μεταξύ του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ. Η σύγκρουση άρχισε να βγαίνει εκτός ελέγχου όταν ο ΛΑΟΣ άρχισε να μιλά για τη στάση του ΚΚΕ σε μια συνεδρίαση επιτροπής της Βουλής για το θέμα, στην οποία το ΚΚΕ δεν ήταν εκεί. Το ΚΚΕ απάντησε ότι πρόκειται για αντικομμουνιστική προβοκάτσια, γιατί λέει ότι οι βουλευτές του δεν πρόλαβαν να πάνε, αλλά σε άλλες περιπτώσεις έχουν καταδικάσει τη συμφωνία Cosmote - Γερμανός. O ΛΑΟΣ ανταπάντησε ότι το ΚΚΕ πρέπει να καταλάβει ότι δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο, αλλά ότι κρίνεται κι αυτό όπως όλα τα άλλα κόμματα. Και, αντί να κάνει πίσω, άρχισε να ρωτά αν είχε μετοχές το ΚΚΕ στη Γερμανός ή αν διαθέτει άλλες επιχειρήσεις… Το ΚΚΕ έγινε έξαλλο και άρχισε να μιλά για αντικομμουνιστική προπαγάνδα τύπου 1949 και απαξίωσε και να απαντήσει στα περί επιχειρήσεών του, τα οποία πάντως έτσι έμειναν επί της ουσίας να αιωρούνται εκκρεμή και αναπάντητα… Πάντως, τα δύο μέρη δεν υιοθέτησαν (ακόμα) τη γραμμή Βγενόπουλου και δεν κατέφυγαν σε εκατέρωθεν αγωγές… Το αν το ΚΚΕ διαθέτει ή όχι εταιρίες είναι ένα όντως ενδιαφέρον ερώτημα το οποίο θα ήταν πολύ χρήσιμο να ξεκαθαρίσει κάποτε – δεν είναι η πρώτη φορά που τίθεται, ούτε εκείνοι που το έχουν αρχικά θέσει είναι ακροδεξιοί: πρώην σύντροφοι του Περισσού είναι, άλλοι επώνυμοι και με νέα πολιτική τοποθέτηση, μα κι άλλοι λιγότερο επώνυμοι και αποσυρμένοι από τα κοινά, δραστηριοποιούμενοι στην αγορά, όπως άλλωστε έχει πράξει και ο ίδιος ο κ. Γερμανός. Ακόμα πιο ενδιαφέρον όμως είναι το αν τελικά κάποιο κόμμα, όπως το ΚΚΕ βρίσκεται ή όχι πραγματικά στο απυρόβλητο και όποτε κάποιος αναφερθεί σε αυτό θα πρέπει είτε να το λιβανίζει, είτε, αν δεν το κάνει, σε κάθε άλλη περίπτωση, θα πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι κομμουνιστοφάγος του Εμφυλίου. Γιατί κάθε φορά που κάποιος μιλά για το ΚΚΕ χωρίς να ευχαριστείται ο Περισσός, εκείνος θυμάται το 1949 όταν δεν τον βολεύει να μιλήσει για το σήμερα. Ετσι, το ότι η σύγκρουση έρχεται από την πλευρά του ΛΑΟΣ είναι τελικά μάλλον ευχάριστο για τον Περισσό, αφού εκείνος αρχίζει τον… τζάμπα αντιφασιστικό αγώνα και καθάρισε. Στην πραγματικότητα δεν βγάζεις άκρη. Ετσι, το μόνο που πραγματικά μένει απ’ όλη αυτή την υπόθεση είναι μια… νοσταλγική ματιά στο δικομματισμό. Στις καλές εποχές του, που μάλλον πια κατηγοριοποιούνται σε «προ Ζίμενς» και «μετά Ζίμενς»… Αν τα δύο μεγάλα κόμματα θέλουν να δουν την πολιτική ζωή να στήνεται γύρω από το ΚΚΕ και τον ΛΑΟΣ ή τον ελιτίστικο λαϊκισμό του Συνασπισμού (που, μεταξύ άλλων, έχει… καπαρώσει και την οικολογία), ας συνεχίσουν όπως πάνε. Την πρόγευση τού τι θα ακολουθήσει την πήραμε όλοι αυτές τις μέρες. Αν όμως θέλουν, έστω και τώρα, κάτι να κάνουν για όλα αυτά, τώρα είναι η στιγμή. Κι ας προχωρήσουν να το κάνουν. Οι αρχηγοί τους. Που μπορούν. Μαζί.

Posted at 10:25AM Jul 17, 2008 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[1]