Γεώργιος Π. Μαλούχος

Ηγέτες μιας νέας εποχής, Μπράουν και Σαρκοζί

«Η Αγγλία κερδίζει πάντα μία μάχη:την τελευταία», έλεγε ο Ελευθέριος Βενιζέλος – αποστροφή που θύμιζε σε πολύ κρίσιμες ώρες ο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Τώρα, σε μια πολύ δύσκολη στιγμή, ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν δείχνει να τη δικαιώνει. Ο Μπράουν ήταν κάτι σαν ξεγραμμένος από τη μοίρα. Μυστήριος και δυσάρεστος, παρέμεινε- περιμένοντας- για χρόνια στη σκιά του λαμπερού «φίλου» του Τόνι Μπλερ, σαν να ήταν πλασμένος για «νούμερο δύο». Και, όταν κάποτε πήρε τον πρώτο ρόλο, σειρά από γεγονότα επιβεβαίωσαν αυτή την αίσθηση και τον έφεραν στο ναδίρ της δημοτικότητας. Και, ξαφνικά, έρχεται η παγκόσμια κρίση. Στην αρχή, Αμερική και Ευρώπη τα χάνουν. Αμέσως μετά, ο Αμερικανός πρόεδρος προωθεί ένα σχέδιο που βρίσκει τους δικούς του βουλευτές να το δυναμιτίζουν (τι θα λεγόταν εδώ!...) Αμέσως μετά, ο Γάλλος πρόεδρος αναλαμβάνει να συστρατεύσει τους Ευρωπαίους ηγέτες. Εκείνο που λίγοι θυμούνται είναι ότι και ο Σαρκοζί έχει υπάρξει σημαντικός υπουργός Οικονομικών, όπως και ο Μπράουν. Και με μία κίνηση, που το βάθος της δεν το γνωρίζουμε ακόμα, ένωσαν τις δυνάμεις τους. Και ο πρόεδρος της Γαλλίας, χώρας στην καρδιά του ευρώ, καλεί, περίπου στα όρια της θεσμικής λογικής, τον πρωθυπουργό της Αγγλίας, που η χώρα του δεν μετέχει στο ευρώ, να οδηγήσει την Ευρωζώνη και, βέβαια, όλη την Ευρώπη. Το σχέδιο Μπράουν γίνεται δεκτό και δείχνει να προχωράει. Η Ευρώπη φαίνεται να ακουμπά ανακουφισμένη στους δύο ηγέτες. Και το μοντέλο; Εξαιρετικά ενδιαφέρον: μια ιδιότυπη επιστροφή στο κράτος made in England!.. Αυτό και μόνο το γεγονός όχι απλώς μπορεί να φέρει ανάχωμα αλλά να αποτελέσει και τη βάση για κάτι εντελώς νέο μετά την κρίση, κάτι που ως σήμερα ουδείς το φαντάζεται για μια Ευρώπη που τώρα την οδηγούν μαζί η Γαλλία και η Αγγλία, για πρώτη φορά μαζί ύστερα από πάρα πολύ καιρό. Μπράουν και Σαρκοζί, ένας μέχρι χθες «αιώνια δεύτερος» κι ένας μέχρι πριν από ενάμιση χρόνο για πολλούς «στα όρια του γραφικού», παίρνουν τα πράγματα στα χέρια τους. Η Ευρώπη και ίσως όλος ο κόσμος τους κοιτούν με κομμένη την ανάσα, ελπίζοντας.

Posted at 11:13AM Oct 14, 2008 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[0]