Γεώργιος Π. Μαλούχος

Για το «ζωτικό χώρο» της Μόσχας

Τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες πολλοί απορούν ακόμα για τα αίτια του «ξαφνικού» ρωσογεωργιανού πολέμου, που κάθε άλλο παρά «ξαφνικός» υπήρξε… Γι’ αυτά μπορεί να πει κανείς πολλά. Ομως η ουσία είναι μία και μόνη: ότι η Ρωσία αρνείται βίαια στη Γεωργία το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίσει τη θέση της στο διεθνές γίγνεσθαι. Η κρίση στη Γεωργία μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά τις αμερικανικές εκλογές υπέρ του ΜακΚέιν – ειδικά με την έμπνευση και το θάρρος ενός ταξιδιού στην Τιφλίδα. Και πάντως έφερε κάτι εντελώς καινούργιο στην Ευρώπη, όταν τέσσερις ηγέτες κρατών-μελών της Ε.Ε. πήγαν και στάθηκαν δίπλα στον Γεωργιανό πρωθυπουργό λίγο πριν το έκτακτο συμβούλιο υπουργών, θυμίζοντας στις Βρυξέλλες ότι πρέπει να καταλάβουν τη σοβαρότητα και τη σημασία της υπόθεσης κι όταν ο λαλίστατος Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί πήγε και συνέβαλε αποφασιστικά στην εκεχειρία. Τι πραγματικά παίζεται σ’ αυτή τη σύγκρουση; Η σχέση της Γεωργίας με το ΝΑΤΟ έχει, τα τελευταία χρόνια, αποτελέσει το μεγαλύτερο αγκάθι ανάμεσα στη Συμμαχία και τη Μόσχα. Η Γεωργία θέλει το γρηγορότερο δυνατό την πλήρη ένταξη και ακριβώς αυτή είναι και η επιθυμία του ΝΑΤΟ. Ομως η Μόσχα δεν συμφωνεί. Και εδώ και πολύ καιρό απειλεί. Η στιγμή στην οποία οι Ρώσοι προχωρούν στη στρατιωτική «λύση» του προβλήματος έχει κάποια σημασία. Οσο η Γεωργία δεν έχει γίνει μέλος της Συμμαχίας, δεν εφαρμόζονται φυσικά γι’ αυτήν τα άρθρα 4 και 5 του καταστατικού χάρτη του ΝΑΤΟ, τα οποία προβλέπουν τη συνδρομή από τα άλλα κράτη-μέλη σε εκείνο που υφίσταται επίθεση από εξωτερικό εχθρό. Αν η Γεωργία ήταν σήμερα μέλος του ΝΑΤΟ, το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο θα είχε συνέλθει από την πρώτη στιγμή του πολέμου και θα είχε αποφασίσει τη στρατιωτική υποστήριξη στη Γεωργία. Φυσικά, αυτό το γνωρίζει πολύ καλά η Μόσχα, η οποία, φυσικά, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, δεν θα πραγματοποιούσε ποτέ πολεμικές ενέργειες εναντίον χώρας-μέλους της Συμμαχίας. Φυσικά, ως «ο καλός» του διεθνούς συστήματος, η Μόσχα «δικαιούται» στη Δύση ανοχής και αδιάφορου σφυρίγματος για πράγματα που αν τα είχε κάνει η Ουάσιγκτον ή και κάποια άλλη σημαντική δυτική πρωτεύουσα, θα είχε γίνει κόλαση – πάλι στη Δύση... Για τη Μόσχα, η Γεωργία δεν είναι κυρίαρχη, ελεύθερη, ανεξάρτητη χώρα. Είναι απλά «ζωτικός χώρος» - θυμάστε τον όρο... Και ως τέτοιος, δεν έχει δικαίωμα να προσδιορίζει τη θέση του στη διεθνή σκηνή. Η Μόσχα θα αποφασίσει αν η Γεωργία θα μπει ή όχι στο ΝΑΤΟ. Η Μόσχα θα αποφασίσει για το ποια θα είναι η τοποθέτηση της παλιάς της «επαρχίας» στο διεθνές σύστημα… Τα συμφέροντα της Μόσχας είναι ο κανόνας – και είναι κανόνας απαραβίαστος και υπεράνω κάθε άλλου και για τους σημερινούς ενοίκους του Κρεμλίνου, όπως ακριβώς ήταν και για τους παλιότερους, από τους οποίους άλλωστε και οι σημερινοί ευθέως και μάλιστα από το πιο «κλειστό» τμήμα τους προέρχονται…

Posted at 12:00AM Aug 17, 2008 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[0]