Γιώργος Λακόπουλος

Πελταστής

Στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ ο Νίκος Μπίστης έβαλε το χέρι στην τρύπα. Προκάλεσε ευθέως μια εξήγηση για την αποπομπή Σημίτη. Αλλά το φίδι δεν βγήκε. Ο Παπανδρέου δεν αναφέρθηκε σ’ αυτό το θέμα. Ούτε κανείς άλλος τον πίεσε να το κάνει. Η πιο αξιοπρεπής παρέμβαση στη βαρετή σύναξη της Θεσσαλονίκης έμεινε μετέωρη. Αλλά έχει την αξία της.

Ο Μπίστης ήταν στη «Συντονιστική», στην ταράτσα της Νομικής. Μαζί με τον Τζουμάκα και τον Αλαβάνο. Εκτοτε διέγραψε μια πορεία λίγο-πολύ συνηθισμένη για πολλούς της γενιάς του. Από την ΚΝΕ στο Συνασπισμό και από εκεί στο σπίτι ή στο ΠΑΣΟΚ. Λόγω Σημίτη διάλεξε το δεύτερο, αφού για ένα φεγγάρι ίδρυσε μια ιδιότυπη οργάνωση που διασπάστηκε πριν ολοκληρώσει το σκοπό της. Στους τελευταίους σπασμούς του ο Σημίτης τον έκανε υφυπουργό - και όπως αποδεικνύεται είναι ο μόνος που του το χρωστάει.

Ο Νίκος ήταν οπαδός του Γιώργου, τότε που ο Παπανδρέου υιοθετούσε ριζοσπαστισμούς από το Κυπριακό και το σχέδιο Ανάν μέχρι το Μακεδονικό και το κόμμα νέου τύπου. Η σχέση διαταράχθηκε όταν ο Μπίστης έσπασε τη γραμμή του προέδρου και κατάφερε να εκλεγεί στο προηγούμενο Πολιτικό Συμβούλιο χωρίς να τον προτείνει. Αντίθετα, δεν κατάφερε δύο φορές να βγει βουλευτής. Το Νοέμβριο πήγε με τον Βενιζέλο.

Ανθρωπος με αιχμηρό χιούμορ και πολιτικό στέλεχος με βάθος, ο Νίκος Μπίστης έγινε ο πιο συνεπής πελταστής του αντιπαπανδρεϊσμού στο ΠΑΣΟΚ. Στην υπόθεση Σημίτη θύμισε στους πασόκους αυτό που έλεγε ο Αμερικανός δικηγόρος Ουίλιαμ Σμιθ: «Αν χάσει ένας ένα δικαίωμα, το χάνουμε όλοι μας».

Posted at 12:00AM Jul 22, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]