Γιώργος Λακόπουλος

Παλινδρόμηση

Η «υπόθεση Κούλογλου» έχει πολλές αναγνώσεις. Μία είναι ότι πρόκειται για ενέργεια που υπονομεύει το πιο ενδιαφέρον εγχείρημα που έγινε ποτέ στην κρατική τηλεόραση: να είναι τηλεόραση χωρίς να αποτελεί εμπόδιο ότι είναι κρατική. Από αυτή την άποψη στρέφεται κατά του Θόδωρου Ρουσόπουλου.
Επί των ημερών του άνθησε η ΕΡΤ. Δημοσιογράφος ο ίδιος, διευκόλυνε πολιτικά τη λειτουργία της δημόσιας τηλεόρασης, χωρίς τους καταναγκασμούς και την ευτέλεια των ιδιωτικών καναλιών. Η ποιότητα συνάντησε την αποδοχή του κοινού και προέκυψαν αξιοπρεπή νούμερα στην ΑGB. Αυτό οφείλεται στο ύφος και στην επαγγελματική αρτιότητα μιας ομάδας δημοσιογράφων που εγκαταστάθηκαν στις κρίσιμες ζώνες τηλεθέασης.
Επίλεκτος σ’ αυτή την ομάδα ήταν ο Στέλιος Κούλογλου. Ταλαντούχος ρεπόρτερ, τολμηρός και ανεξάρτητος δημοσιογράφος, αποκαλυπτικός, αιρετικός και ιδιότυπος, αλλά σε κάθε περίπτωση επαρκής, καθιέρωσε ένα νέο είδος τηλεοπτικής γραφής.
Η «άνοιξη του Ρουσόπουλου» στην κρατική τηλεόραση διευκόλυνε το είδος της τηλεόρασης που κάνει ο Κούλογλου. Δεν θα περνούσε το πλέγμα των συμφερόντων και των εξαρτήσεων που διακρίνουν τον ιδιωτικό τομέα παραγωγής τηλεοπτικού προϊόντος. Η ΕΡΤ είχε την άνεση –ενδεχομένως και την υποχρέωση– να φιλοξενεί τους Κούλογλου της εγχώριας δημοσιογραφίας. Οπως έχει την άνεση να φιλοξενεί κλασική μουσική ή ποιοτικά ντοκιμαντέρ, που δεν θα πρόβαλλαν ποτέ τα ιδιωτικά κανάλια.
Ο τρόπος με τον οποίο η διοίκηση της ΕΡΤ εξοβέλισε τον Κούλογλου από τα πλατό της επαναφέρει στην Αγία Παρασκευή την εποχή που ίσχυε αυτό που έλεγε ο Αμερικανός ηθοποιός Μπομπ Χοπ: «Υστερα από κάθε εκπομπή πωλούνται χιλιάδες τηλεοράσεις –όσοι δεν μπορούν να τις πουλήσουν, τις πετάνε».

Posted at 01:50PM May 15, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]