blogs συντακτών

Γιώργος Λακόπουλος

Συντάκτης Ελεύθερου Τύπου

Thursday Jul 17, 2008

Καλλιέργειες

Ποσους κρατάει στο χέρι; Ποιοι θα προτιμούσαν να ανοίξει η γη να τους καταπιεί, παρά να ανοίξει αυτός το στόμα του; Τι θα κάνει, τελικά, με τα σπαθιά που κρέμονται πάνω από τα κεφάλια νυν και πρώην πολιτικών ή δίπλα στο οικόσημο πολιτικών οικογενειών και το λογότυπο κομμάτων; Πόσο κοντά στο «σύνδρομο Σαμψών» βρίσκεται ψυχολογικά;

Σε κανένα από τα ερωτήματα δεν υπάρχει απάντηση. Ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, όπως όλοι οι τοπ μάνατζερ που βρέθηκαν στη δίνη σκανδάλων στο δυτικό ημισφαίριο τα τελευταία χρόνια, αντιμετωπίζει την κατάσταση με τρόπο αντίστοιχο της φήμης του: business as usual. Ως κάτοχος μαύρης ζώνης στο καράτε, άλλωστε, έχει εκπαιδευτεί να κρατάει την ψυχραιμία του, να έχει αυτοσυγκέντρωση και να χτυπάει την κατάλληλη στιγμή- και αν πρέπει.

Τι ακριβώς σημαίνουν αυτά θα το μάθουμε στο τέλος - άσκησε το δικονομικό του προνόμιο να καταθέσει τελευταίος. Ως τότε άλλοι ξεροψήνονται,ο ίδιος ζει ως «μπον βιβέρ» και για τα υπόλοιπα φροντίζουν οι ακριβοί δικηγόροι του. Οσοι τον συναντούν τα βράδια στα συνήθη στέκια του λένε ότι κάθε άλλο παρά εικόνα «τελειωμένου» έχει.

Ο Χριστοφοράκος είναι ο άνθρωπος που έβαλε στο πολιτικό λεξιλόγιο τον όρο «καλλιέργεια πολιτικού τοπίου» -όπως άλλοι καλλιεργούν χρυσάνθεμα! Οι μίζες έχουν πλέον ένα ευγενές όνομα. Ως καλλιεργητής ξέρει τι έσπειρε. Αν δεν ανησυχεί είναι γιατί οι καλλιεργούμενοι μοιράζονται το ίδιο μυστικό μαζί του. Επί των ημερών του για ένα μέρος του πολιτικού κόσμου ίσχυε αυτό που έλεγαν παλαιά στην Αμερική για τους κατοίκους της Λουιζιάνα: «Δεν ανέχονται τη διαφθορά, την επιζητούν».

Σχόλια:

Στείλτε σχόλιο:
  • HTML Syntax: Επιτρέπεται

Ημερολόγιο

Feeds

Αναζήτηση

Links