Γιώργος Λακόπουλος

Καθρέφτης

Τις δύο τελευταίες δεκαετίες ένας μεγάλος αριθμός πολιτικών στελεχών από τα κόμματα εξουσίας βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα του Αγγλου συγγραφέα Ασλεϊ Μπρίλιαντ: «Θέλω ή λιγότερη διαφθορά ή περισσότερες ευκαιρίες να συμμετάσχω». Χωρίς καμία αμφιβολία, πολλοί προτίμησαν το δεύτερο. Ιδίως από το ΠΑΣΟΚ, που κυβερνούσε περισσότερα χρόνια.

- Με την αλλαγή σκυτάλης στη διακυβέρνηση, ο φόβος του ελέγχου και της τιμωρίας διασκεδάσθηκε μέσα σε έξι μήνες. Μοιραίο ήταν να μπουν ξανά σε κίνηση οι μηχανισμοί της διαφθοράς με νέους μουστερήδες. Η υπόθεση Siemens είναι παρωνυχίδα στο εκτεταμένο πλέγμα διαρκούς συναλλαγής ανάμεσα σε δημοσίους λειτουργούς -από υπουργό μέχρι κλητήρα- και στην οικονομική εξουσία.

- Υπήρξε περίοδος κατά την οποία απροκάλυπτα κάποιοι από όσους αναλάμβαναν δημόσιο αξίωμα αισθάνονταν ότι η πρώτη δουλειά τους ήταν να πλουτίσουν. Οι ίδιοι, οι οικείοι τους, οι κομματικοί φίλοι τους και οι πάσης φύσεως εταίροι τους. Με κόλπα στο Χρηματιστήριο, ο πλούτος των πολλών μεταφέρθηκε σε λίγους. Από τις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις τεράστια ποσά κατέληξαν σε τσέπες ως μίζες. Η υπεξαίρεση εθνικών πόρων έγινε εθνικό σπορ. Και το λάδωμα, για να κινηθούν αυτονόητες κρατικές διαδικασίες, κανόνας.

- Ολα αυτά έγιναν με κοινωνική αποδοχή. Η διαφθορά δεν σταματάει σε κρατικούς αξιωματούχους και πολιτικούς – εκτείνεται στην κοινωνία. Οι πολίτες έχουν την πολιτική τάξη που τους αξίζει. Για πολλά χρόνια ψήφιζαν όποιον πολιτικό ξόδευε περισσότερα. Οι δημόσιοι λειτουργοί που βρίσκονταν ξαφνικά με σύμβολα του πλούτου συγκέντρωναν το θαυμασμό τους. Οι έντιμοι και οι καθαροί εξαφανίζονταν από τη Βουλή και το δημόσιο βίο. Οι νεόπλουτοι και τα παιδιά του χρυσού κομματικού σωλήνα επικρατούσαν, από εκλογή σε εκλογή, με λαϊκή υποστήριξη. Το πολιτικό σύστημα διεφθάρη με την ανοχή και την επιβράβευση των πολιτών. Και τώρα κοιτάζει στον καθρέφτη του και ψιθυρίζει: Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω.

Posted at 11:40AM Jul 13, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]