Γιώργος Λακόπουλος

Δικαιώματα

Στην πολιτική, ο παλιός είναι αλλιώς. Πάρτε παράδειγμα τον Κώστα Σκανδαλίδη. Γραμματέας του κόμματος με δύο διαφορετικούς αρχηγούς, μεγαλοϋπουργός κατά περιόδους και μόνιμος κάτοικος του Ε.Γ., πρώτος σε σταυρούς στην Α’ Αθηνών. Μετά το 2004 περιέπεσε στην αεργία. Ο Γιώργος τον θεώρει «παλαιό ΠΑΣΟΚ» και δεν τον πάει. Τον έβαλε υποψήφιο δήμαρχο Αθήνας μόνο όταν δεν είχε άλλη λύση. Τον ξεχνά στις επιτελικές ομάδες που κατά καιρούς συγκροτεί. Δεν τον καλεί για να συζητήσουν σχεδόν ποτέ.
Οταν σχημάτισε τη «σκιώδη κυβέρνηση» -που, παραδόξως, όσο καλύτερα πάει το ΠΑΣΟΚ τόσο πέφτει σε αχρησία-, δεν τον έβαλε απέναντι σε κανέναν υπουργό. Του έδωσε το «υπουργείο Συνασπισμού», με το περιτύλιγμα «αρμόδιος για το διάλογο με την Αριστερά». Οταν όμως έβαλε μπροστά την ιδέα της προεκλογικής συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, από τη Χαρ. Τρικούπη τα μάζεψαν.
Ακολούθησαν τα χειρότερα. Ο Παπανδρέου τού όρισε συγκάτοικους στο «χαρτοφυλάκιο» του διαλόγου τον Ραγκούση, τον Λαμπρινίδη και τη Μαριλίζα… Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι τον «κονταίνουν». Χάνει το δικαίωμά του να υπάρχει στην πολιτική σκηνή με διακριτό ρόλο.
Παλιός στα κόλπα, ο Σκανδαλίδης ξέρει ότι τους ρόλους στα κόμματα τους παίρνεις μόνος, με πολιτικές πρωτοβουλίες. Π.χ., σ’ αυτές τις Επιτροπές το πάνω χέρι το έχει όποιος μιλήσει πρώτος - κι έσπευσε να το κάνει. Με μια συνέντευξη έβαλε το δικό του πλαίσιο στα περί συνεργασίας. Θέλει να αποδείξει ότι στην πολιτική ισχύει αυτό που έλεγε ο Αμερικανός δικηγόρος Ράμσεϊ Κλαρκ: «Δικαίωμα δεν είναι αυτό που σου δίνει κάποιος, αλλά κάτι που κανείς δεν μπορεί να σου πάρει».

Posted at 05:52PM Oct 07, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]