Γιώργος Λακόπουλος

Αποσυνάγωγος!

Αν ισχύει ότι στην πολιτική έχεις το τέλος που σου αξίζει, το ερώτημα για τον Κώστα Σημίτη είναι ποιο τέλος τού αξίζει. Αν είναι αυτό που βιώνει τώρα, δεν το φαντάστηκε ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του. Σαράντα χρόνια στην πολιτική, συνιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, όπως έλεγε, οκτώ χρόνια πρωθυπουργός και αρχηγός του κόμματος και δεν γυρίζει άνθρωπος να τον κοιτάξει.

Ο Σημίτης τα έβαλε με τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά τον πέταξε στα σκυλιά ο γιος του. Γίνεται το μόνο πράγμα που δεν ήθελε να του συμβεί: παρένθεση ανάμεσα σε δυο Παπανδρέου. Ο Γιώργος τον έκανε πρωθυπουργό και αρχηγό του κόμματος το 1996, παρά την εικαζόμενη βούληση του πατέρα του. Τον υποχρέωσε να του παραδώσει το κόμμα το 2004. Και τον βγάζει ταπεινωτικά από το παιχνίδι το 2008, χωρίς να ανοίξει μύτη.

Ο πρώην πρωθυπουργός επιστρέφει εκεί από όπου ξεκίνησε: στην πολιτική μοναξιά του και στον ΟΠΕΚ. Εκείνοι που τον δοξολογούσαν ως «ηγέτη μακράς πνοής» και όσοι νέμονταν τα αξιώματα επί των ημερών του δεν περνάνε πια ούτε έξω από την πόρτα του. Η Χαρ. Τρικούπη ποινικοποιεί τις επαφές μαζί του και οι ευεργετηθέντες του «εκσυγχρονισμού» σπεύδουν να πειθαρχήσουν. Στον Πύργο η ατμόσφαιρα θύμιζε μνημόσυνο.

Για το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου, ο Σημίτης δεν είναι σαν να μην υπήρξε. Είναι σαν να υπήρξε ως το απόλυτο κακό. Ανάμνηση που πρέπει να σβήσει. Αν έχει κάποια κίνηση για να αντιδράσει, θα το δούμε σύντομα. Αλλιώς ακολουθεί αυτό που έλεγε ο Βοναπάρτης: «Η δόξα έρχεται και φεύγει, η αφάνεια μένει για πάντα».

Posted at 10:37AM Jul 08, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[1]