blogs συντακτών

Γιώργος Λακόπουλος

Συντάκτης Ελεύθερου Τύπου

Wednesday Jul 09, 2008

Αθανασία

«Μην το αφήσεις να τελειώσει έτσι, πες πως είπα κάτι». Το ψιθύρισε κατά τον επιθανάτιο ρόγχο του στον άνθρωπο που ήταν δίπλα του για να του κλείσει τα μάτια ο θρυλικός Πάντσο Βίλα. Το τέλος ενός επαναστάτη πρέπει να συνοδεύεται από κάτι σπουδαίο - για να μείνει στην αθανασία. Τηρουμένων των αναλογιών, αυτό είναι το πρόβλημα του Πέτρου Τατούλη. Μπορεί να τελειώσει χωρίς κάτι συνταρακτικό. Ενα χρόνο πετροβολάει το Μέγαρο Μάξιμου και δεν συμβαίνει τίποτε. Το μόνο που του μένει είναι στην επομένη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας να πετάει βελάκια στον Καραμανλή.

Η περίπτωση Τατούλη έχει δύο όψεις. Η πρώτη είναι ότι βγήκε στο αντάρτικο όταν έμεινε έξω από την κυβέρνηση - και δεν έμεινε με δική του επιθυμία. Η δεύτερη ότι αυτά που λέει είναι σωστά. Για παράδειγμα, η ανάλυση για το «όλον σύστημα διαφθοράς», που έκανε στη συνέντευξή του προς τον ΕΤ, είναι η επιτομή της εγχώριας πολιτικής την τελευταία εικοσαετία.

Ο Πέτρος τη μια μέρα κινείται σαν το βράχο που ξεκόλλησε και αργά ή γρήγορα θα πέσει στη Ρηγίλλης και την επομένη κάνει ό,τι κάνουν οι άλλοι βουλευτές της πλειοψηφίας. Χειραφετημένος ως «μπλόγκερ» και πειθαρχικός ως «βουλευτής 151» της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Εχει κουλτούρα πολιτικού στελέχους που αναδείχθηκε στα αμφιθέατρα της Μεταπολίτευσης και κρατάει την ψυχραιμία του όταν τον αποδοκιμάζουν οι «δικοί» του. Ως πολιτικός, επιδιώκει πλέον κάτι που θα του εξασφαλίσει την αθανασία. Το θέμα είναι αν είναι έτοιμος να δεχθεί αυτό που έλεγε ο Πολωνός ποιητής Στανισλάους Λεκ: «Προϋπόθεση της αθανασίας είναι ο θάνατος».

Σχόλια:

Στείλτε σχόλιο:
  • HTML Syntax: Επιτρέπεται

Ημερολόγιο


Feeds

Αναζήτηση