Γιώργος Κουβαράς

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται

§ Παρακολουθώντας την πολιτική επικαιρότητα των τελευταίων μηνών έχει κανείς την αίσθηση ενός deja vu. Μια κυβέρνηση που διανύει τη δεύτερη τετραετία της και έχει αρχίσει να παίρνει την κάτω βόλτα, ένας πρωθυπουργός που παραμένει καταλληλότερος από τον αντίπαλό του, αλλά αυτό δεν είναι πλέον αρκετό για να τον κάνει να διατηρήσει την πολιτική του κυριαρχία, μια κοινή γνώμη που αδυνατεί να προσαρμοστεί στο γεγονός ότι η χώρα είναι υποχρεωμένη να κινείται σε ένα μεγάλο βαθμό με βάση κανόνες που καθορίζονται στις Βρυξέλλες. Σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά; Μήπως Σημίτης και Καραμανλής είναι... μοιραίο να έχουν βίους παράλληλους;

§ Το μπρα ντε φερ ανάμεσα στον τέως και στο νυν πρωθυπουργό κράτησε επτά ολόκληρα χρόνια, από το 1997 ως το 2004, αλλά έγινε μόνο μία φορά πάνω από την κάλπη, στις εκλογές του 2000. Οι δυο τους δεν έμοιαζαν ποτέ και σε τίποτα, αν εξαιρέσει κανείς μια διακριτικότητα σε ό,τι αφορά την προσωπική τους ζωή. Ο Σημίτης έχτισε πάνω στο προφίλ του τεχνοκράτη, ξεπερνώντας τον παραδοσιακό του λαϊκισμό και έγινε ο αγαπημένος των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Ξεκίνησε τη θητεία του λέγοντας «ευχαριστώ» στους Αμερικανούς μετά τα Υμια, έκανε σοβαρά βήματα στα ελληνοτουρκικά και βοήθησε την είσοδο της Κύπρου στην Ε.Ε.

§ Ο Καραμανλής είναι εντελώς διαφορετική προσωπικότητα. Εχτισε πάνω στο μύθο του ονόματός του αλλά και στο λαϊκό του προφίλ. Επεισε ότι με τον ίδιον στο τιμόνι η Ν.Δ. δεν θα είχε καμιά σχέση με την περίοδο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, έταξε πολλά και σε πολλούς και τα έβαλε με τα μεγάλα συμφέροντα προκαταβολικά, πριν κυβερνήσει. Ξεκίνησε την πρώτη πρωθυπουργική του θητεία αφήνοντας τον Τάσσο Παπαδόπουλο να πει «όχι» στο σχέδιο Ανάν και τη δεύτερη βάζοντας «βέτο» για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, κόντρα στις αμερικανικές προθέσεις.

§ Αυτοί οι δύο χωριστοί κόσμοι, του Σημίτη και του Καραμανλή, έχουν αρχίσει τελευταία να παρουσιάζουν παράξενες ομοιότητες. Οπως τότε, έτσι και σήμερα η δεύτερη πρωθυπουργική θητεία έχει αρχίσει να ξεθωριάζει με σκάνδαλα διαφθοράς, με συμπεριφορές στελεχών που προκαλούν την εκλογική βάση, με εσωτερικές αντιθέσεις που οδηγούν σε εσωστρέφεια, με βολές στην αυλή του Μεγάρου Μαξίμου.

§ Η Ιστορία επαναλαμβάνεται μόνο σαν φάρσα. Και σαν τέτοια θα μοιάζει η επανάληψη της πολιτικής Ιστορίας που ζήσαμε τη δεύτερη τετραετία Σημίτη, βαμμένη στο γαλάζιο. Με βάση πάντως τα σημερινά δεδομένα, ουδείς μπορεί να αποκλείσει με βεβαιότητα μια τέτοια εκδοχή. Ο Καραμανλής αμύνεται σήμερα στο λαϊκισμό της αντιπολίτευσης και στην εσωστρέφεια της παράταξής του, όπως έκανε τότε κι ο Σημίτης. Ενδιαφέρεται να λύσει κάποια προβλήματα που χρονίζουν, αλλά γνωρίζει ότι το πολιτικό κόστος μπορεί να είναι μεγάλο, όπως συνέβη και με τον προκάτοχό του. Θέλει να προστατεύσει την υστεροφημία του και να μη χρεωθεί μια εκλογική ήττα, όπως ήθελε κι ο τέως πρωθυπουργός. Το μέλλον θα δείξει αν θα φτάσουμε από τις ομοιότητες στην επανάληψη και στη φάρσα...

Posted at 12:00AM Nov 02, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]