Γιάννης Λούλης

Το τοπίο, οι νέες ισορροπίες, οι επικίνδυνες αυταπάτες

Η «μάχη» των κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων, η στρατηγική του ΠΑΣΟΚ και το «φαινόμενο» ΣΥΡΙΖΑ
Πολλά έχουν συμβεί στο πολιτικό τοπίο, ενώ δημιουργούνται νέες ισορροπίες. Είναι δεδομένο το ρεύμα διαμαρτυρίας που ευνοεί τον ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως εις βάρος του ΠΑΣΟΚ. Προχώρησε η ασφαλιστική μεταρρύθμιση που ανέδειξε την κυβερνητική αποφασιστικότητα αλλά και αντιδράσεις.
Ακολούθησε η πρόταση μομφής του ΠΑΣΟΚ, με στόχο κυρίως τη συσπείρωσή του. Τέλος, η κυβέρνηση σημείωσε μια σημαντική διπλωματική επιτυχία στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Πώς όμως ισορροπούν όλα αυτά, με βάση τις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις;
? Για διαφορετικούς λόγους, εμφανίζεται μια τάση ελαφράς ενδυνάμωσης του δικομματισμού. Στο κυβερνών κόμμα ενισχύεται πρωτίστως η πρωθυπουργική εικόνα (δηλαδή το βασικό στρατηγικό του πλεονέκτημα), αλλά και η κυβερνητική στιβαρότητα. Αλλωστε μόνο οι μεταρρυθμίσεις αποτελούν ασπίδα κατά της ψήφου διαμαρτυρίας. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τη σειρά του, αμύνεται έναντι του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθώντας να συσπειρωθεί μέσω της σύγκρουσης με την κυβέρνηση.
? Η Ν.Δ. έχει ευνοηθεί από τους χειρισμούς στο Σκοπιανό. Ομως δεν είναι αυτό το πεδίο όπου θα κριθεί η κυριαρχία της. Η μάχη θα κριθεί στις κοινωνικο-οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Το κεντρικό στρατηγικό όφελος για τη Ν.Δ. από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ είναι η ενδυνάμωση της ραχοκοκαλιάς της ηγετικής εικόνας Καραμανλή. Αυτή η εικόνα βεβαίως αποτιμάται κυρίως στο εσωτερικό πεδίο μέσα από αποφασιστικές, αλλά και μετριοπαθείς αλλαγές που στοχεύουν στο μεσαίο χώρο.
? Το ΠΑΣΟΚ με την πρόταση μομφής και τους συγκρουσιακούς τόνους απλώς συσπείρωσε τους πιο πιστούς ψηφοφόρους του. Δεν απευθύνθηκε στους ρευστούς ψηφοφόρους του ευρύτερου μεσαίου χώρου. Αμύνεται, με την «αριστερή στροφή» του, χωρίς να διευρύνει την απήχησή του. Και όμως, το κύριο όφελος του Γιώργου Παπανδρέου, πέρα από τα στενά όρια του κομματικού του χώρου, προήλθε από τη συναινετική του στάση στο Σκοπιανό! Οχι από τη συγκρουσιακή πρόταση μομφής! Κάτι που κινδυνεύει να αγνοηθεί στρατηγικά, καθώς τώρα κυριαρχεί η ευφορία της βελτιωμένης «συσπείρωσης» στη μάχη έναντι του ΣΥΡΙΖΑ.
? Τέλος, η δυναμική υπέρ των μικρότερων κομμάτων και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ έχει ανακοπεί. Ο ΛΑΟΣ τα «έδωσε όλα στο Σκοπιανό» και απομονώθηκε. Το ΚΚΕ παραμένει αμήχανο. Ενώ, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ, με υψηλά πάντα ποσοστά, προσλαμβάνεται από τους ψηφοφόρους ως δύναμη «άρνησης», δηλαδή ως αμιγώς κόμμα διαμαρτυρίας. Τούτο καθιστά τα ποσοστά του, ιδίως μακροχρόνια, ευάλωτα.
Ολα τα παραπάνω επισημαίνουν πως οι ισορροπίες του σημερινού τοπίου είναι πολύ εύθραυστες. Οι αντοχές του δικομματισμού καταρρίπτουν τις απλουστεύσεις περί κατάρρευσής του. Το «φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ» - αν και διόλου αμελητέο – έχει πεπερασμένα όρια. Την ίδια ώρα, βεβαίως, οι προκλήσεις για το δικομματισμό παραμένουν μεγάλες και εντοπίζονται στην «κυβερνητική» πειθώ των κομμάτων εξουσίας. Η Ν.Δ. δεν θα πρέπει να υπερτιμήσει τα κέρδη της από το χειρισμό του Σκοπιανού.
Αυτά τα κέρδη πρέπει να επενδυθούν στην «εσωτερική μάχη» των μεταρρυθμίσεων. Την ίδια ώρα το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να εγκλωβιστεί στην αδιέξοδη σημερινή στρατηγική του, αυτοϊκανοποιούμενο από την ελαφρά βελτίωση της συσπείρωσής του.
Στο συγκεκριμένο εύθραυστο τοπίο λοιπόν υπάρχουν, για όλους, ευκαιρίες. Αλλά και κίνδυνοι για αυταπάτες. Οι χαμένοι στρατηγικά θα είναι όσοι διολισθήσουν στις αυταπάτες. Αγνοώντας τους κινδύνους, που δεν εξαιρούν κανέναν.

Posted at 02:45PM Apr 13, 2008 by ET Administrator in Politics  |  Σχόλια[1]