Γιάννης Λούλης

Πώς αντιμετωπίζεται ο «αμερικανικός οδοστρωτήρας»;

Οι χειρισμοί στο Σκοπιανό αναδεικνύουν το «πρόβλημα Αμερική», καθώς στη διπλωματική προσπάθεια της χώρας βρήκαμε απέναντι (και όχι δίπλα μας) την πολιτική Μπους. Φυσικά η χώρα δεν νοείται να επιθυμεί σύγκρουση με την υπερδύναμη. Ταυτόχρονα, όμως, καλείται να «διαχειριστεί» την αμερικανική πολιτική. Μια διαχείριση με δύο δεδομένα: Πρώτον, να μην κυριαρχούν οι αυταπάτες για το τι αντιπροσωπεύει η υπερδύναμη. Δεύτερον, με δεδομένες τις περιορισμένες δυνάμεις μας, να μεγιστοποιήσουμε την αποτελεσματικότητά τους.
Στην Αμερική του Μπους έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια δύναμη που δρα με απόλυτη μονομέρεια (unilaterally), αγνοώντας όχι μόνο τους συμμάχους της, αλλά το σύνολο της διεθνούς κοινότητας. Ο Μπους με την πολιτική του δρα ως «οδοστρωτήρας». Ισχύει εδώ το λεχθέν από τον ίδιο: «Ή είστε μαζί μας ή είστε εναντίον μας».
Η πολιτική Μπους, όπως έχω αναλύσει σε δύο πρόσφατα βιβλία μου («Η επικίνδυνη υπερδύναμη» και «No Happy End: Η πολιτική Bush σύμμαχος του Bin Laden», εκδ. Λιβάνη), είναι μεσσιανική. Δεν υπόκειται, λοιπόν, σε κανέναν κανόνα. Γι’ αυτό και διαμορφώνει έναν «άνομο κόσμο», όπως έχει αναλύσει ο Philip Sands. Αυτή η «πολιτική οδοστρωτήρας» οδηγεί στην περιφρόνηση του ΟΗΕ (εισβολή στο Ιράκ), στην αγνόηση της Συνθήκης της Γενεύης (βασανιστήρια), στον παραμερισμό του Διεθνούς Δικαστηρίου Εγκλημάτων (ICC) κ.λπ. Το ότι ο Μπους «δεν υπολογίζει τίποτα» δεν είναι κάτι θεωρητικό. Είναι ωμά πραγματικό. Τούτο επιβάλλεται να το συνυπολογίσουμε.
Η διαδρομή της πολιτικής Μπους είναι γνωστή: Η παράνομη εισβολή στο Ιράκ και η απόλυτη περιφρόνηση προς τον ΟΗΕ. Το δόγμα του «προληπτικού» πολέμου που καθιστά ζούγκλα τις διεθνείς σχέσεις. Οι ψευδέστατοι ισχυρισμοί ότι το Ιράκ διέθετε όπλα «μαζικής καταστροφής». Η νομιμοποίηση των βασανιστηρίων (ειδικά του waterboarding). Το κολαστήριο του Γκουαντάναμο. Το Αμπού Γκράιμπ. Η γκαγκστερική απαγωγή «υπόπτων για τρομοκρατία» (re-endition) που στέλνονται για βασανιστήρια σε φυλακές (ανά τον κόσμο) καθεστώτων – πελατών των ΗΠΑ. Η κατάρρευση του «ιδεαλιστικού» ισχυρισμού ότι οι ΗΠΑ προωθούν τη «δημοκρατία» στη Μέση Ανατολή, όταν στηρίζουν τα στυγνότερα καθεστώτα της περιοχής. Ενώ στραγγαλίζουν τους Παλαιστίνιους με οικονομικό εμπάργκο ακριβώς λόγω της δημοκρατικής εκλογής της Χαμάς. Η στήριξη όλων των αυθαιρεσιών του Ισραήλ, του βραχίονα των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.
Απέναντι σε αυτή την Αμερική του Μπους, λοιπόν, δεν χωρεί ίχνος αυταπάτης. Δεν πρόκειται «αυτή η Αμερική» να δείξει οποιαδήποτε ευαισθησία για τις θέσεις μας στο Σκοπιανό. Ούτε θέλουν ούτε μπορούν να καταλάβουν τους «άλλους». Ακόμη περισσότερο τους «μικρούς και ασήμαντους». Εδώ αγνοούν τους ισχυρούς της Ευρώπης!
Αρα από πλευράς μας ένα είναι το ζητούμενο: Να μην απομονωθούμε στην Ευρώπη, προασπίζοντας με μετριοπάθεια και σύνεση τα συμφέροντά μας. Η μη απομόνωση θα μας καταστήσει πιο «δυνατούς» για να αντισταθούμε στις πιέσεις των ΗΠΑ. Τούτο είναι ένα κρίσιμο όπλο, όπως και η συνειδητοποίηση ότι η Αμερική του Μπους δεν ενδιαφέρεται να μας «καταλάβει». Μην ελπίζουμε σε «κατανόηση». Στο τέλος της ημέρας, αν καταλάβει κάτι ο Μπους, θα είναι το «όχι» που θα πούμε. Οχι το γιατί θα το πούμε!

Posted at 12:00AM Apr 26, 2008 by ET Administrator in Politics  |  Σχόλια[0]