Γιάννης Λούλης

Ελλάδα, ΗΠΑ, Ρωσία και οι αντιδράσεις της κοινής γνώμης

Η συμφωνία Ελλάδας - Ρωσίας για τον αγωγό South Stream έχει τρία επίπεδα: Eνα οικονομικό, ένα διπλωματικό και ένα αμιγώς πολιτικό που άπτεται του εσωτερικού τοπίου. Το τελευταίο δεν έχει επαρκώς αναλυθεί. Πριν όμως καταλήξουμε σε αυτό, θα πρέπει να «περάσουμε» από τα δύο πρώτα επίπεδα, αν και όλα συνδέονται μεταξύ τους.
Στο εύστοχο ρεπορτάζ του ο Παναγής Γαλιατσάτος ανέλυσε την περασμένη Κυριακή τους χειρισμούς του Χρήστου Φώλια που συνδύασε τη γεωπολιτική οπτική της κυβέρνησης με την εμπορική διάσταση. Hταν άλλωστε η χώρα μας που επέσπευσε τις διαπραγματεύσεις με τους Ρώσους, εξηγώντας ταυτόχρονα τις επιλογές της στην Ουάσιγκτον. Οι ΗΠΑ όμως δυσφόρησαν. Οι δηλώσεις του Αμερικανού Μπράιζα ήταν προκλητικές. Εμφανίσθηκε ως «προστάτης» του Ελληνα καταναλωτή! Ενώ κατηγόρησε την Ελλάδα για πολιτική ανακολουθία.
Φθάνουμε τώρα στο διπλωματικό πεδίο. Κατ’ αρχάς η Ελλάδα (όπως και στο Σκοπιανό), σε μια ακόμη διαφωνία της με τις ΗΠΑ, δεν βρέθηκε απομονωμένη. Διότι ενώ ο Μπράιζα ισχυριζόταν ότι ο South Stream είναι ανταγωνιστικός με τον αγωγό TGI (αμερικανικών συμφερόντων), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαφώνησε δημόσια με τον ισχυρισμό αυτό. Αρα απέναντι στην πίεση των ΗΠΑ η Ελλάδα διασφάλισε και πάλι ευρωπαϊκά ερείσματα.
Ηδη πάντως μέσα σε σύντομο διάστημα η χώρα μας σε δυο περιπτώσεις έκανε επιλογές που ενόχλησαν την υπερδύναμη, πράττοντας το αυτονόητο: υπερασπίστηκε τα πολιτικά και οικονομικά της συμφέροντα. Βεβαίως η διπλωματία μας υποβάθμισε (και ορθώς) τις αντιπαραθέσεις αυτές. Ομως τα αναφυόμενα προβλήματα με τις ΗΠΑ δεν είναι συγκυριακά. Είναι προϊόν (όπως επισημάναμε στις 27 Απριλίου) μιας συγκεκριμένης αμερικανικής «πολιτικής οδοστρωτήρα». Η Αμερική του Μπους επιδιώκει ισοπεδωτικά να επιβάλλει τις θελήσεις της, καθώς ούτε επιθυμεί ούτε μπορεί να κατανοήσει τις ευαισθησίες των «άλλων». Ισχυρών και μη.
Αυτή η τελευταία επισήμανση μας οδηγεί πλέον στο πολιτικό πεδίο: Επί προεδρίας Μπους η εικόνα των ΗΠΑ διεθνώς έχει επιδεινωθεί δραματικά. Σε πολλές χώρες η σημερινή Αμερική θεωρείται πιο επικίνδυνη για την παγκόσμια σταθερότητα απ’ ό,τι η ισλαμική τρομοκρατία! Ακόμη και στην παραδοσιακά φιλοαμερικανική Βρετανία κυριαρχούν αντιαμερικανικές απόψεις. Οι αντιδράσεις αυτές προφανώς δεν αφορούν την Αμερική συνολικά, αλλά την πολιτική της υπερδύναμης και ιδίως εκείνης του προέδρου Μπους και της «ομάδας» του.
Στη χώρα μας ένας παλιός «τυφλός» αντιαμερικανισμός έχει υποχωρήσει. Εχει αντικατασταθεί από μια «ρεαλιστικά» έντονη αντίθεση σε συγκεκριμένες πολιτικές της υπερδύναμης και προς τη χώρα μας και διεθνώς. Η ελληνική κοινή γνώμη δεν ζητά αντιπαράθεση με την υπερδύναμη. Κάθε άλλο. Δεν υιοθετεί υπερβολικούς και υστερικούς αντιαμερικανικούς τόνους. Απαιτεί όμως από κάθε ελληνική κυβέρνηση να διαχειρίζεται την πολιτική μας με τις ΗΠΑ όχι μόνο συνετά, αλλά και αποφασιστικά. Μην υποκύπτοντας στην αυθαιρεσία της «πολιτικής του οδοστρωτήρα».
Συμπεραίνοντας: Με βάση το δεδομένο κλίμα στην ελληνική κοινή γνώμη, η παρούσα κυβέρνηση έχει πολιτικά αναμφίβολα ωφεληθεί στο εσωτερικό μέτωπο από τη συμφωνία με τους Ρώσους. Από μόνη της η συμφωνία θεωρείται οικονομικά επωφελής για τη χώρα.
Θεωρείται επίσης κατάκτηση μιας ευπρόσδεκτα ευέλικτης και μη δεδομένης εξωτερικής πολιτικής. Μιας πολιτικής που επικροτείται ακόμη εντονότερα από την ελληνική κοινή γνώμη διότι η αμερικανική ηγεσία συμβαίνει να συμπεριφέρεται με περισσή ακρισία και ωμότητα.

Posted at 12:29PM May 11, 2008 by ET Administrator in Politics  |  Σχόλια[1]