Δημήτρης Παξινός

Το δάσος του περιβάλλοντος και το δέντρο των συμφερόντων

Θυμάμαι, εδώ και πολλά χρόνια, όταν ο νυν πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν ακόμα βουλευτής, τόνιζε με έμφαση και διορατικότητα ότι η ιδεολογία του μέλλοντος θα σχετίζεται με την προστασία του περιβάλλοντος. Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Γαλλίας έθεσε ως πρώτο στόχο τον αγώνα για το περιβάλλον, ο Αλ Γκορ, έχει έκτοτε αναλωθεί στον αγώνα αυτό, όπως και πολλοί άλλοι επώνυμοι που μπορούν κάπως να επιδράσουν σε αυτή τη λαίλαπα καταστροφής του πλανήτη.

Και από κοντά δεκάδες χιλιάδες ακτιβιστές, που προσπαθούν να ενημερώσουν και να ξεσηκώσουν τους πολίτες να συνειδητοποιήσουν τις ευθύνες τους και να συμβάλουν στη διάσωση του πλανήτη.Γιατί τώρα πλέον γι’ αυτό μιλάμε. Για τη διάσωση. Πάρα ταύτα, στη χώρα μας το πρόβλημα είναι μεγάλο και η ενημέρωση ελλιπέστατη.

Νόμοι εξακολουθούν να ψηφίζονται με αντισυνταγματικό περιεχόμενο, αποφάσεις δικαστικές εκδίδονται με μεγάλη καθυστέρηση, για να μην υλοποιηθούν στη συνέχεια, πρωτόκολλα κατεδαφίσεων παράνομων κτισμάτων μένουν στα χαρτιά, και η παρανομία, με την κάλυψη της διοίκησης, οργιάζει, τροφοδοτώντας τη διαφθορά, καθιστώντας τους νομοταγείς πολίτες να αισθάνονται επιεικώς ηλίθιοι.

Η πελατειακή σχέση είναι υπεράνω Συντάγματος και νόμων και οι προσπάθειες κάποιων θεσμικών παραγόντων να ασκήσουν τα δικαιώματά τους αντιμετωπίζονται ως μία σύντομη παρένθεση, αφού για την ολοκλήρωση αυτής της προσπάθειας χρειάζεται η συνδρομή και άλλων φορέων άσκησης εξουσίας (δήμοι, Αστυνομία, δικαστήρια), που δείχνουν ενοχλημένοι από αυτήν τη δραστηριότητα.

Και έτσι πορευόμαστε και πορεύεται ο τόπος. Τι κι αν υπάρχει η κοινοτική νομοθεσία, τι κι αν υπάρχει το Σύνταγμα, τι κι αν υπάρχουν διεθνείς συμβάσεις (π.χ. Σύμβαση Ααρχους), που έχουν καταστεί νόμοι του κράτους; Ολα στη μυλόπετρα της κρατικής γραφειοκρατίας και παρανομίας λιώνουν και ισοπεδώνονται. Γίνονται χυλός, από τον οποίο τρέφονται η διαπλοκή και η διαφθορά, που θεριεύουν όλο και πιο πολύ.

Το δίλημμα δεν είναι ποιος έκανε τη μεγαλύτερη ζημιά, ποιος ευθύνεται στα μάτια του κόσμου περισσότερο, αλλά το ποιος θα πάρει τη γενναία πρωτοβουλία, χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος, να ασχοληθεί με το περιβάλλον, με το υγιές περιβάλλον που η εξασφάλισή του αποτελεί την πρώτη βασική υποχρέωση της Πολιτείας και αντίστοιχα το βασικό δικαίωμα του κάθε πολίτη που γεννιέται ελεύθερος, αλλά εξελίσσεται σε δέσμιο μιας υπερκαταναλωτικής και υπερευδαίμονος κοινωνίας, που τον καθιστά δούλο τεχνητών αναγκών του, αντί κυρίαρχο του εαυτού του και των πεποιθήσεών του.

Από κοινού με το ΤΕΕ και άλλους φορείς, αναλάβαμε την πρωτοβουλία, ως επιστημονικοί φορείς, αλλά και ως απλοί συνειδητοποιημένοι πολίτες, να ενημερώσουμε τους συναδέλφους και τους πολίτες για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους, εκδίδοντας προς τούτο ενημερωτικά φυλλάδια, που είναι υποχρέωση της Πολιτείας, και διανέμοντάς τα σε δήμους, σε σχολεία κ.λπ.

Γιατί, όπως εξελίσσεται η κατάσταση, μοιάζει να βλέπουμε το σπίτι μας να είναι ζωσμένο στις φλόγες και εμείς να προσπαθούμε να πιάσουμε την καλύτερη θέση για να απολαύσουμε το θέαμα, χωρίς να έχουμε συνειδητοποιήσει ότι καίγεται το δικό μας σπίτι και εμείς μαζί.

(Ο Δημήτρης Παξινός είναι πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών)

Posted at 05:56PM Jun 14, 2007 by ET Administrator in General  |  Σχόλια[0]