Γιώργος Δασκαλόπουλος

Η κρίση και το «σχέδιο Β» για την ανάπτυξη

Παρουσιάζοντας χθες την τακτική τριμηνιαία έκθεση για την οικονομική συγκυρία στην ευρωζώνη, ο επίτροπος Αλμούνια δεν έκρυψε την απαισιοδοξία του για τις εξελίξεις. Κατά την Κομισιόν, η ανάπτυξη στην ευρωζώνη βρίσκεται σε καθοδική τροχιά: Από το 2,6% το τρίτο τρίμηνο του 2007 βρέθηκε στο 2,2% το τέταρτο τρίμηνο. Το Φεβρουάριο η Επιτροπή είχε προβλέψει ότι το ΑΕΠ θα αυξηθεί φέτος στην ευρωζώνη κατά 1,7%. Τώρα, όμως, στις Βρυξέλλες εκτιμούν ότι η πρόβλεψη αυτή θα αναθεωρηθεί σύντομα προς το κάτω. Και κατά πάσα βεβαιότητα αυτό θα συμβεί στο πλαίσιο της εαρινής οικονομικής έκθεσης στις 28 Απριλίου, προκαλώντας κλυδωνισμούς στο ευρωπαϊκό οικονομικό στερέωμα. Στην ουσία επιβεβαιώνεται η πρόβλεψη όσων υποστήριζαν ότι η κρίση θα πλήξει και την Ευρώπη, παρά τα υγιή θεμελιώδη μεγέθη της. Και με τον πληθωρισμό να προκαλεί αλυσιδωτές επιπτώσεις δεν μπορεί κανείς παρά να μη δεχθεί τη διαπίστωση Τρισέ, ότι ακόμη δεν έχουμε δει τα χειρότερα. Aλλωστε ο κεντρικός τραπεζίτης έχει κάνει ακόμη πιο αρνητικές προβλέψεις για την ανάπτυξη. Σε αυτό το περιβάλλον το ερώτημα που μας αφορά ειδικότερα είναι αν ο «κλειστός χαρακτήρας» της ελληνικής οικονομίας μπορεί να την προστατεύσει από τις παράπλευρες επιπτώσεις της κρίσης. Αν δεχθούμε ότι το «κανάλι» σύνδεσης της ελληνικής οικονομίας με το ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον είναι ο τραπεζικός τομέας και το κόστος χρήματος, τότε θα πρέπει να δεχθούμε και ότι η αλλαγή της ευρωπαϊκής συγκυρίας θα περάσει και στην Ελλάδα, χτυπώντας τόσο την κατανάλωση όσο και τις επενδύσεις. Υπό την έννοια αυτή ένα δεύτερο ερώτημα αφορά και τους χειρισμούς περί το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, το οποίο θα πρέπει να είναι συμβατό με την ευρύτερη συγκυρία προκειμένου να διατηρηθεί η ανάπτυξη. Στην τρέχουσα ελληνική περίσταση το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων έχει συμπιεσθεί από το οικονομικό επιτελείο, δίνοντας μεγαλύτερο «αέρα» στις ιδιωτικές επενδύσεις, συμπεριλαμβανομένων των ΣΔΙΤ και των αυτοχρηματοδοτούμενων έργων. Ο σχεδιασμός αυτός, όμως, παρά την ανανεωτική πνοή και την αναπτυξιακή του προοπτική, κινδυνεύει να τεθεί εν αμφιβόλω λόγω του υψηλού κόστους. Για παράδειγμα, θα είναι αποδεκτό ένα πολύ υψηλότερο -του προγραμματισμένου- κόστος των ΣΔΙΤ ή θα προκαλέσει προσκόμματα στην υλοποίησή τους; Επομένως, για την κυβέρνηση, αλλά και για το οικονομικό επιτελείο, προκύπτει ένα ζήτημα: Να αναθεωρήσει το σχεδιασμό ρίχνοντας το βάρος σε «παραδοσιακές» δημόσιες επενδύσεις προκειμένου να διατηρήσει την ανάπτυξη ή να εισαγάγει στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και το στοιχείο του κόστους της χρηματοδότησης με κίνδυνο να το καταστήσει λιγότερο ελκυστικό; Oσο για τον ιδιωτικό τομέα που επίσης έχει υψηλές προσδοκίες, το ερώτημα είναι αν θα αναλάβει τα επενδυτικά ρίσκα και θα μπει στο παιχνίδι με ρεαλιστικούς όρους ή θα περιμένει μόνο από το κράτος…

Posted at 11:07PM Mar 27, 2008 by ET Administrator in Politics  |  Σχόλια[0]