Γιώργος Δασκαλόπουλος

Ενοποίηση ελέγχων ή… αποκεφαλισμοί;

Η μεγάλη απόσταση που (εξακολουθεί να) χωρίζει την Ελλάδα από την… υπόλοιπη Ενωμένη Ευρώπη έγινε για μία ακόμη φορά εμφανής στην περίπτωση της διατροφικής κρίσης του ουκρανικού ηλιελαίου. Δεκαπέντε ημέρες μετά την ενημέρωση από το Σύστημα Eγκαιρης Προειδοποίησης της Ε.Ε. η ελληνική κοινή γνώμη εξακολουθεί να μην έχει πλήρη εικόνα για το πόσες ποσότητες εισήλθαν στη χώρα, πόσες εξακολουθούν να βρίσκονται στα ράφια και πόσες… έχουν ήδη καταναλωθεί. Παρακολουθώντας την υπόθεση με τις καθημερινές «αποκαλύψεις», δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να φτάσει στο συμπέρασμα ότι το πρόβλημα μπορεί να εστιαστεί στο συντονισμό των (αν)αρμοδίων φορέων και υπηρεσιών. Ή μάλλον στην έλλειψή του. Επισήμως, η αλυσίδα των ελέγχων ξεκινά από το τελωνείο, που είναι και η πύλη των ξένων προϊόντων, για να καταλήξει στον ΕΦΕΤ, ο οποίος όμως έχει την αρμοδιότητα, αφού τα αγαθά έχουν διατεθεί στην αγορά. Στη μέση βρίσκεται το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και οι νομαρχίες με υπηρεσίες κατά κανόνα υποστελεχωμένες και προσωπικό χωρίς την απαραίτητη κατάρτιση για το κρίσιμο έργο της προστασίας της δημόσιας υγείας. Από την αλυσίδα αυτή απουσιάζουν ορισμένοι κρίσιμοι κρίκοι. Στα τελωνεία υπάρχουν παραρτήματα του Γενικού Χημείου του Κράτους, επιφορτισμένα με τους ελέγχους των εισαγωγών. Στη συγκεκριμένη περίσταση τα στοιχεία έδειξαν ότι οι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν, αλλά… δεν βρήκαν πρόβλημα για τον απλούστατο λόγο ότι δεν ήταν «προσανατολισμένοι» για να εντοπίσουν τις ύποπτες ουσίες… Οι μεγάλες διατροφικές κρίσεις που έπληξαν τις προηγούμενες δεκαετίες τη Γηραιά Ηπειρο οδήγησαν πολλές χώρες της Ενωσης στη διαμόρφωση ενοποιημένων μηχανισμών ελέγχου, πρόληψης και ενημέρωσης για τους διατροφικούς κινδύνους. Στο Βέλγιο, για παράδειγμα, η υπόθεση του ηλιελαίου «κράτησε» σχεδόν δύο ημέρες, καθώς η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Ασφάλεια της Τροφικής Αλυσίδας (ΑFSCA) αντέδρασε ακαριαία. Βέβαια η βελγική υπηρεσία με τους 1.300 υπαλλήλους και τον προϋπολογισμό των 170 εκατ. ευρώ ετησίως αποτελεί ένα ευρωπαϊκό υπόδειγμα. Υπόδειγμα, ωστόσο, το οποίο προέκυψε μετά από μια διατροφική κρίση που κόστισε στη χώρα αυτή περί τα 700 εκατ. ευρώ και τη φήμη των προϊόντων της στο εξωτερικό. Υπό την ίδια έννοια, πάντως, η βελγική υπηρεσία θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα και για τη χώρα μας. Εάν οι υπηρεσίες ελέγχου δεν ενοποιηθούν, τα διατροφικά σκάνδαλα θα συνεχίσουν να απειλούν τους καταναλωτές και οι ευθύνες θα συνεχίσουν να μοιράζονται μεταξύ αρμοδίων και αναρμοδίων κατά το πρότυπο των τριτοκοσμικών χωρών· που θέλει και το κάθε δράμα να ολοκληρώνεται με έναν αποκεφαλισμό…

Posted at 11:24AM May 22, 2008 by ET Administrator in Politics  |  Σχόλια[0]