Χρήστος Πασαλάρης

Ο ένας οδήγησε στον Εμφύλιο και ο άλλος στη δικτατορία!..

Τι να τα θυμόμαστε; Τι να τα σκαλίζουμε; Ζημιά θα κάνουμε στο σήμερα και περισσότερο στο αύριο... Ανώφελος ήταν όλος αυτός ο «σαματάς» γύρω από την «αποστασία» του 1965, αφού ξανάφερε στην επιφάνεια την παλιά κόντρα μητσοτακικών-καραμανλικών, την ώρα που ένας Καραμανλής είναι πρωθυπουργός της χώρας και μία κόρη Μητσοτάκη υπουργός Εξωτερικών, με τον αδελφό της Κυριάκο να προσδοκά υψηλή θέση στη δημόσια ζωή. Ψύλλοι μπήκαν στα αφτιά των ΜΜΕ ότι κάτι «μαγειρεύεται» πάλι, ότι τρώγονται μεταξύ τους οι υπουργοί, ότι ανασχηματίζεται η κυβέρνηση...
Εκανα το λάθος να παραβώ τις αρχές μου και να υποκύψω στην πίεση της φίλης Ελλης Στάη για συμμετοχή μου στην εκπομπή της, την περασμένη Τετάρτη. Από κοινού με τον Νίκο Κακαουνάκη δεν με άφησαν να πω τα εξής πολύ απλά για την ταραγμένη εικοσαετία 1946-1966: ότι εκείνα τα 20 χρόνια δύο ανατρεπτικές πολιτικές φυσιογνωμίες, ο Νίκος Ζαχαριάδης από τη μία και ο Ανδρέας Παπανδρέου από την άλλη, οδήγησαν τη δόλια πατρίδα ο μεν πρώτος στο φοβερό εμφύλιο πόλεμο του 1946-49, ο δε δεύτερος στη μαύρη δικτατορία του 1967-1974. Πώς; Ο μεν Ζαχαριάδης διατάσσοντας τα εκατομμύρια των οπαδών του να απόσχουν από τις εκλογές του Μαρτίου 1946, αν και ήταν βέβαιο ότι η Αριστερά θα έβγαζε τότε κάπου 100 βουλευτές (αλλά εκείνος θεωρούσε ακόμη πιο βέβαιο ότι θα εγκαθίδρυε στην Ελλάδα «Λαϊκή Δημοκρατία»), ο δε δεύτερος, στηριζόμενος και αυτός στην πλειοψηφία της οργισμένης Κεντροαριστεράς, έσπρωξε τον πρωθυπουργό πατέρα του σε ανυποχώρητη ρήξη με το Στέμμα, αφού και εκείνο άλλο που δεν ήθελε, μια και είχε στο βάθος του μυαλού του την έσχατη λύση των στρατηγών.
Πίσω από τον Ζαχαριάδη παραμόνευε ο Τσόρτσιλ, που... ενεχείρισε στους Αμερικανούς το χαρτάκι της συμφωνίας του 1944 με τον Στάλιν για 90% αγγλική επιρροή στην Ελλάδα και 10% σοβιετική, άρα ο Εμφύλιος θα απέληγε υπέρ αυτού, όπως και έγινε. Πίσω από τον Ανδρέα ενέδρευαν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, που η μία τους ήθελε τους στρατηγούς, η άλλη τους συνταγματάρχες, ενώ ένα τρίτο «κύκλωμα» ήθελε τον Ανδρέα. Κέρδισε η δεύτερη και ο Παπαδόπουλος έλυσε την αλληλοσφαγή Μητσοτάκη-Ανδρέα για τη θέση «Νο 2» στο κόμμα, στέλνοντας αμφότερους στις φυλακές.
Είχα τη δύσκολη θέση του διευθυντή δύο μεγάλων εφημερίδων εκείνες τις εποχές. Στη μεν μία, τη φιλική προς την Κεντροαριστερά, είχα λάβει γραπτή εντολή: «Ούτε ζωγραφιστό το όνομα του Ανδρέα στην εφημερίδα μου»! Στην άλλη, τη φιλική προς το συντηρητικό χώρο: «Ούτε ζωγραφιστό το όνομα του Μητσοτάκη στην εφημερίδα μου»! Τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη έκαναν θεούς και τους δύο όταν είδαν ότι έπλεαν προς την εξουσία…
Τι να τα θυμόμαστε; Τι να τα σκαλίζουμε;

Posted at 11:10PM May 12, 2008 by ET Administrator in Πολιτική  |  Σχόλια[1]