Χρήστος Πασαλάρης

Εναν τορπιλισμό του «Ελλη» θέλουμε για να συνέλθουμε;

Φαρμακωμένος από τις αναποδιές των αθλητών μας στο Πεκίνο, ο παλιός φίλος και συναγωνιστής στα χρόνια της Αντίστασης βρήκε ώρα να ξύσει τις πληγές που βασανίζουν τη δόλια πατρίδα ετούτο το δύσκολο χρόνο. Να ο εξάψαλμος:

- Πες μου, ωρέ φίλε, εσύ που κρατάς τα μπόσικα της παράταξής σας, τι καλό βλέπει ο τόπος μας άλλο από σκάνδαλα και μίζες και φαγωμάρες υπουργών και «φωτιές» στην αγορά;

- Πού ‘ναι, ωρέ πατριώτη, το γκρέμισμα του σάπιου κράτους και το ξαναχτίσιμό του από την αρχή που υποσχεθήκατε; Στραβομάρα έχετε και δεν βλέπετε ότι θεριεύουν περισσότερο από ποτέ οι μίζες και τα ρουσφέτια και οι ουρές; Οτι οργιάζει το χαρτοβασίλειο, ότι σαρώνει η εγκληματικότητα, ότι χάνεται η δόλια Ελλάδα, καθώς την αγοράζουν οι Ρώσοι, οι Γερμανοί, ακόμη και οι Αλβανοί; Οτι χάνεται και η γλώσσα της, καθώς ακόμη και οι εφημερίδες γράφονται κατά το ήμισυ αγγλιστί;

- Πες μου, ωρέ Αλέξη (έτσι δεν σε φωνάζαμε τότε;), κάτι πολύ μεγάλο, κάτι πολύ σπουδαίο, που αφήνει η παράταξή σου στα εγγόνια μας, ώστε να περάσει στην Ιστορία, όπως πέρασαν ο Περικλής, ο Καποδίστριας, ο Τρικούπης, ο Βενιζέλος και ο ιδρυτής σας, ο Καραμανλής! Τι αφήνει; Αφήνει ενάμισι εκατομμύριο ξένους εισβολείς και τον εφιάλτη της λειψυδρίας, που ακόμη δεν έχουμε πάρει χαμπάρι πόσο κοντά είναι...

- Εμείς οι βετεράνοι της Αντίστασης, που την ψηφίσαμε για να φέρει την επαναστατική αλλαγή, τη βλέπουμε να πλαδαρεύει κάθε μέρα, να ταλαντεύεται μπροστά στους γελοίους φασουλήδες της Κοντολίζα (όπως ο Γκρούεφσκι και ο Σαακασβίλι, με σύμβουλό του το δικό μας μυστηριώδη Ρόντος), να πνίγεται στον κουρνιαχτό των μεγάλων σκανδάλων, όπως της Siemens, των «άγονων γραμμών», του ΟΣΕ, της κερδοσκοπίας καυσίμων. Αλλά και να βλέπει κάποιους καπεταναίους της να τρώνε το καταπέτασμα και να γλεντοκοπάνε με τα κότερά τους στη Μύκονο.

Αυτά και άλλα πολλά μού αράδιασε κατάμουτρα ο παλιός μου φίλος, ένας από τους πολλούς, που σαν τον Μίκη, την Αρβελέρ, τη Συνοδινού, τον Βούλτεψη και άλλους ονομαστούς της Αντίστασης, έδωσαν την ψήφο τους στην από δω πλευρά...

Κουρασμένος και πληγμένος είναι ο κόσμος της από δω πλευράς. Και με το δίκιο του προσδοκά να ζήσει κάτι που θα τον ξαφνιάσει ευχάριστα και θα τον ξεσηκώσει. Ο Πούτιν το κατάφερε με τον αιφνιδιασμό του στη Γεωργία. Οι Κινέζοι με το χείμαρρο των μεταλλίων τους. Εμείς;

Μήπως περιμένουμε το «δυστυχώς επτωχεύσαμε» ή ένα νέο τορπιλισμό του «Ελλη» για να συνέλθουμε και να ξεσηκωθούμε;

Posted at 10:38AM Aug 18, 2008 by ET Administrator in Γενικά  |  Σχόλια[0]