Χρήστος Πασαλάρης

«Δος μοι πα στω»: P/C και κινητό!

Δεν είναι μόνον ημέρα του Πολυτεχνείου η σημερινή. Είναι και παγκόσμια ημέρα των σπουδαστών. Καθιερώθηκε για να θυμίζει τους φοιτητές που έπεσαν στην Πράγα σαν σήμερα, το 1939, χτυπημένοι από τους χιτλερικούς. Εννέα σκοτώθηκαν εκείνη τη μέρα και 1.200 εστάλησαν στα στρατόπεδα του θανάτου. Δύο χρόνια αργότερα, στη μαύρη Κατοχή, οι Ελληνες σπουδαστές θα μετέτρεπαν τα πανεπιστήμια σε φωλιές αντίστασης κατά των κατακτητών, θα τραγουδούσαν το «Πάντα μπροστά μας για μια καινούργια ζωή», θα έβγαζαν παράνομες εφημερίδες, θα γέμιζαν τους τοίχους με συνθήματα και θα κατέβαζαν το λαό στους δρόμους.

Λίγοι γνωρίζουν ότι οι περισσότεροι από τους σημερινούς «βαρώνους του Τύπου», όπως Λαμπράκης, Βαρδινογιάννης, Κόκκαλης, Μπόμπολας, Κυριακού, Αλαφούζος, Σαραντόπουλος, Κουρής, αλλά και Τεγόπουλος και Βουδούρης, ήταν μεταξύ των ανώνυμων αγωνιστών που έβαφαν τοίχους, φώναζαν με το χωνί και έβγαζαν παράνομες εφημερίδες με κίνδυνο της ζωής τους.

Αντιστασιακός και του λόγου μου εκείνα τα χρόνια, τους γνώρισα από κοντά, τόσο ως ανώνυμους αγωνιστές όσο (πολύ αργότερα) και ως επώνυμους εκδότες. Και τους περιγράφω, ελπίζω έντιμα και αντικειμενικά, στο βιβλίο μου «Οι βαρώνοι των media, χθεσινοί και σημερινοί», που ο οίκος Λιβάνη παρουσιάζει μεθαύριο στην Ενωση Συντακτών. Δεμένος από τότε με το φοιτητικό κίνημα, αφιέρωσα τα 30 τελευταία χρόνια μου και στην εκπαίδευση των σπουδαστών της δημοσιογραφίας, στους πιο άπορους από τους οποίους θα διαθέσω τα δικά μου έσοδα από το βιβλίο.

Πρωτοπόροι στους δημοκρατικούς αγώνες, οι Ελληνες φοιτητές ψάχνουν και σήμερα να βρουν τι είναι προοδευτικό και τι οπισθοδρομικό, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς της παγκοσμιοποίησης. Και ποιο ρόλο μπορούν να παίξουν στην κρίση που χτυπά την πόρτα της πατρίδας. Ξέρουν ότι τη δύναμη έχουν όχι πια εκείνοι που (κατά Καρλ Μαρξ) ελέγχουν τα μέσα παραγωγής, αλλά αυτοί που κατέχουν τα μέσα πληροφόρησης.

Τολμώ δε να προσθέσω ότι στο μέλλον τη δύναμη θα έχουν (κατά το «δος μοι πα στω» του Αρχιμήδη) και οι ανώνυμοι νεολαίοι που ξέρουν να χειρίζονται τα θαυματουργά εργαλεία της υψηλής τεχνολογίας, όπως το P/C και το κινητό. Και που έχουν διδαχθεί να μη φοβούνται το θάνατο και να μη λατρεύουν το χρήμα.
Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Και θα χρειαστεί να τα ξαναπούμε...

Posted at 10:36AM Nov 17, 2008 by ET Administrator in Πολιτική  |  Σχόλια[0]