Χρήστος Πασαλάρης

Δάνεια: Η πληγή που γονατίζει την πατρίδα και τους πολίτες

Μια αθεράπευτη αρρώστια κυνηγάει τη δόλια πατρίδα από τότε που κέρδισε την ελευθερία της: ο δανεισμός. Τρία μεγάλα δάνεια στα χρόνια των αγώνων της τη γονάτισαν. Και όχι μόνο: Την έδεσαν στο ζυγό της ξενοκρατίας, με τους Αγγλους να είναι οι σκληρότεροι «προστάτες» της. Δάνεια ήσαν και τα δολάρια του δόγματος Τρούμαν και του σχεδίου Μάρσαλ, αφού το αντάλλαγμά τους ήταν η μετατροπή της χώρας σε... αποικία, με τους πολιτικούς ηγέτες να μην τολμούν να ξύσουν τη μύτη τους. Τα προγράμματα στήριξης της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι και αυτά (καλοδεχούμενοι) «δανεισμοί» με αντάλλαγμα το... λιώσιμο της πατρίδας στην κοινοτική οικογένεια, ό,τι κι αν αυτό σημαίνει.
Στα χρόνια της μεταπολίτευσης όλες οι κυβερνήσεις υπέκυψαν στον εξωτερικό δανεισμό για να καλύπτουν τα τεράστια ελλείμματα του Προϋπολογισμού και τις κατεπείγουσες ανάγκες. Σήμερα όλα σχεδόν τα κρατικά έσοδα πηγαίνουν στην πληρωμή των τοκοχρεολυσίων και η οικονομία είναι εξαρτημένη κατά μεγάλο μέρος στους ξένους δανειστές. Το δημόσιο χρέος αγγίζει τα 247 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση ξεπουλά την κρατική περιουσία για ν’ αντιμετωπίσει τα ελλείμματα. Αν το κράτος δεν χρώσταγε, αν η οικονομία ήταν πανίσχυρη, δεν θα είχε κανένα λόγο να ξεπουλά τον ΟΤΕ ή τη ΔΕΗ ή τα λιμάνια και τα αεροδρόμια...
Το χειρότερο όμως είναι ότι η αρρώστια του δανεισμού έχει προσβάλει και τους απλούς Ελληνες πολίτες, σχεδόν στο σύνολό τους, με τις αδηφάγες τράπεζες να τους έχουν μεταβάλει σε σκλάβους και να τους απομυζούν μέχρι μυελού οστών! Ηδη 250.000 νοικοκυριά αδυνατούν να ανταποκριθούν στην πληρωμή των τόκων για το σπιτάκι που αγόρασαν ή για το αυτοκίνητο ή για την καταναλωτική κάρτα τους, ενώ οι πλειστηριασμοί έχουν λάβει πρωτοφανείς διαστάσεις.
Εν τούτοις η κυβέρνηση δεν τολμά να πειράξει τους τραπεζίτες, όπως άλλωστε και η αντιπολίτευση. Ιδιαίτερα δε η... προκομμένη Αριστερά, που αναλίσκεται σε καταλήψεις πανεπιστημίων, θυμώνει με τις αγωγές του Βγενόπουλου, ενοχοποιεί την κυβέρνηση για το ηλιέλαιο, αλλά χαϊδεύει, κοιτάζοντας αλλού, τις τράπεζες και τον τζόγο. Παλιότερα λέγαμε: «Δείξε μου μια χώρα με πολλές τράπεζες και πολλά λαχεία, να σου δείξω μια χώρα που τρέχει στον γκρεμό».
Τρέχει άραγε στον γκρεμό και η δόλια Ελλάδα με τις αναρίθμητες τράπεζες και τα πολυάριθμα καζίνα και λαχεία, με τους πολίτες της να χρωστάνε τα μαλλιά της κεφαλής τους, αλλά με τους περισσότερους πολιτικούς της να είναι σήμερα πλουσιότεροι από ό,τι ήσαν προτού εκλεγούν;
Θα το διαπιστώσουμε πολύ σύντομα...

Posted at 11:18AM May 22, 2008 by ET Administrator in Πολιτική  |  Σχόλια[0]