Χρήστος Πασαλάρης

Απεργίες, ας ερωτηθεί ο κόσμος

Οι πολίτες θα αναρωτηθούν και σήμερα: Τι σόι κράτος είναι αυτό που παραδίδεται αμαχητί κάθε φορά που ο αυταρχισμός των ολίγων στρέφεται κατά της ελευθερίας των πολλών; Και δεν εννοώ άλλο από τη βάναυση κατάχρηση του δικαιώματος της απεργίας όταν αυτή θέτει σε ομηρία τέσσερα εκατομμύρια πολιτών, όπως συμβαίνει, για δεύτερη Δευτέρα σήμερα, με τη στάση των εργαζομένων στο Μετρό και στα άλλα μέσα συγκοινωνίας. Η οικονομική ζημιά για τους πολίτες που ταλαιπωρούνται είναι ανυπολόγιστη, οι δε χαμένες ώρες εργασίας αναρίθμητες. Οι πολίτες μοιάζουν να τιμωρούνται από τους εργατοπατέρες σαν να φταίνε αυτοί για τη μη επίλυση των διαφορών τους με τους εργοδότες. Οπως «τιμωρούνται» από τους τρομοκράτες και τους κακοποιούς.
Δεν είναι η μόνη απόδειξη της παράλυσης του κράτους. Εδώ και ένα μήνα τα σχολεία όλης της χώρας υπολειτουργούν και καταστρέφονται επειδή μερικές δεκάδες νεαρών «κοπανατζήδων» βάζουν λουκέτο και καταδικάζουν τις πλειοψηφίες των μαθητών σε αποχή από τη «δωρεάν Παιδεία», με τους περισσότερους καθηγητές όμως να παραδίδουν «ιδιαίτερα κατ’ οίκον» αντί 40 ευρώ την ώρα (και άνευ αποδείξεων). Να υποθέσει κανείς αόρατη συμπαιγνία;
Ανάλογες απεργίες «μαγκιάς» εις βάρος των πολλών εξαπολύουν κατά καιρούς οι εργατοπατέρες κλείνοντας πότε τα λιμάνια, πότε τις εθνικές οδούς, πότε τα αεροδρόμια, πότε τις χωματερές και πότε τα νοσοκομεία και τα πανεπιστήμια, ενώ προαναγγέλλεται κορύφωσή τους τις προσεχείς ημέρες, εν αναμονή και της... ηρωικής επετείου του Πολυτεχνείου...
Τι πρέπει να γίνει ώστε να μη νοσταλγούν οι δόλιοι πολίτες δραστικό περιορισμό του «ιερού δικαιώματος» της απεργίας, όταν μάλιστα αυτό ασκείται με χαιρεκακία εις βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας; Και ποιοι δικαστές, υπουργοί και καλώς εννοούμενοι συνδικαλιστές θα βρουν ένα δημοκρατικό συνδυασμό έτσι που και οι απεργίες να γίνονται αλλά και το κράτος να μην παραλύει και - το κυριότερο - οι πολλοί να μη χρησιμοποιούνται ως όμηροι;
Είναι δε περίεργο πώς κανείς δεν σκέφθηκε ως τώρα να παραγγείλει μια δημοσκόπηση με το ερώτημα πώς αντιμετωπίζει η κοινή γνώμη τον εργατοπατερισμό και τι προτείνει για να μπει σε μια δημοκρατική τάξη το λεγόμενο «ιερό δικαίωμα» των απεργιών, των καταλήψεων και των συλλαλητηρίων που πληγώνουν τη χώρα. Είναι βέβαιο ότι το αποτέλεσμα θα ήταν συγκλονιστικό...

Posted at 10:32AM Nov 03, 2008 by ET Administrator in Πολιτική  |  Σχόλια[2]